یادداشت‌های نیک آهنگ
انتشار مطالب اين وبلاگ در کيهان و رسانه​های مشابه، حرام است
Friday, December 02, 2005
وبلاگ- جايی برای خود بودن-۵
يکی از ترس​های بزرگ خيلی از ما، بر باد رفتن اعتبارمان است. اگر اعتبار ما واقعی باشد، با وبلاگ از دست نمی​رود، و اگر کاذب باشد، وبلاگ کمکی به حفظ آن نخواهد کرد.

البته اينجا محل بحث است. اگر مطلبی خارج از عرف بنويسيم، بايد انتظار چالش بعدش را هم داشته باشيم. حال می​خواهد عرف سياسی، عرف اخلاقی و يا عرف اجتماعی باشد.

گاهی برای فرار از چالش است که سراغ بعضی مسائل نمی​رويم! مگر سرمان بيخودی درد می​کند برای دعوا؟ اما اگر خودمان را موجودی نشان داده باشيم که مسائل مختلف در اين حوزه​ها برايمان اهميت دارد ، کنار کشيدنمان اندکی محل سوال است.

وقتی روزنامه​نگاری وبلاگ می​نويسد، يعنی دغدغه دارد. هر چند اين دغدغه به صفر ميل کند. احتمالا بعضی از ما چون به غلط يا درست فکر کرده​ايم که می​توانيم محصولی نو عرضه کنيم "اينکاره" شده​ايم. با همين تعريف هم به اين بازار وبلاگي پای نهاده​ايم. حالا چه بخواهيم خودمان را توجيه کنيم يا نه، وقتی نام خودمان را بالای مطلب يا زير آن درج می​کنيم، حتی نام مستعارمان را، در خواننده انتظاری بوجود می​آيد، و همين انتظار است که قلقلک​مان می​کند که مطلب امروزمان از ديروزی و پس پريروزي، با حفظ شخصيت قلمی​مان، فرق داشته باشد. اينکه می​گويم شخصيت، ربطی به ادب و يا ملاحظات ادبی ندارد، مربوط به درون مايه حرفه​ای هر کدام از ماست.
ادامه دارد
نوشته شده در 2:38 AM توسط نیک آهنگ Balatarin
|