يک سوال نسبتا گنگيکی از بزرگترين مشکلات خيلی از ما ين است که خودمان را مرکز هستی در نظر میگيريم و بقيه ظاهرا گرد ما در حرکت هستند. اين خودمحوری دردناک يکی از بزرگترين موانع برخورد ما با واقعيتهای جامعه بوده است، و شايد يکی از دلايل عدم گرايش رقم خيره کننده ۷ ميليون استفاده کننده از اينترنت در ايران، و بيش از صد هزار بلاگر فارسي زبان به وبلاگهای نسبتا مرجع همين بوده باشد.
آنقدر از خود متشکر و متکبر و متکلم وحده هستيم که حال همه را به هم میزنيم. خدايیاش نيستيم؟
یک جای کارمان ایراد دارد به خدا!
از ما گفتن!