یادداشت‌های نیک آهنگ
انتشار مطالب اين وبلاگ در کيهان و رسانه​های مشابه، حرام است
Saturday, April 01, 2006
قضاوت با شماست-۱
و اما بحث جدی

بر خلاف نظر بسیاری از مراجعه کنندگان عزیز که با نام‌های واقعی و غیر واقعی کامنت گذاشته‌اند، ماجرای ایراد اصلی من باقی است.

اول - به هیچ عنوان روابط جنسی آدمی که از موقعیتی سو استفاده نمی‌کند و با ماسک اصلاح‌طلبی دست به هر کاری نمی‌زند برای من اهمیت ندارد.

دوم - سفر هر انسان آزاده‌ای به هر نقطه دنیا مبتنی بر اختیار اوست.

سوم - هر انسانی مخیر است بر پایه اختیاری که طرف مقابل به او می‌دهد با او هر رفتاری که موجب رضایت است انجام دهد.

وقتی فردی خود را به عنوان نماد یک حرکت بزرگ معرفی می‌کند، بهتر نیست مراقب رفتار و گفتار خود باشد؟ مسوولیت فرد در قبال کلیه کارهایی که انجام می‌دهد از بین نمی‌رود و ضرر خطاهای گفتاری و کرداری او به بقیه کسانی که در آن حرکت جایگاهی هر ند کوچک دارند ضرری غیر قابل باور خواهد رساند.

معتقدم که اگر با تظاهر به فرهیختگی و به اسم معرفی حرکتی اصلاحی، در عمل تن به فحشا بدهیم، باید منتظر عواقب کارمان باشیم.

سو تفاهم موجود میان من و خیلی از دوستان محترم در مورد روزنامه‌نگارانی که از سکس برای پیشرفت خود استفاده می‌کردند متوجه یک نکته ظریف است:

من مخالف روزنامه‌نگار فاحشه هستم. ولی با فاحشه‌ای که برای پیشرفت خود از قلم استفاده می‌کند و نهایتا قلم را نمی‌آلاید مشکل چندانی ندارم. طرف رسما اعلام می‌کند فاحشه است. ولی اگر فحشا بد نیست، چرا تک روزنامه‌نگارانی که عملا این روش را برگزیده‌اند از نامش هراسانند؟

وقتی کسی از عنوانی سو استفاده می‌کند، مطالبی غیر قابل تایید را به عنوان واقعیت به خورد کسانی می‌دهد که اصلا در پی کشف حقیقت نیستند و می‌خواهند چیزی را فقط در بوق کنند، باید حساس بود. وقتی مردم فقط پله او برای مطرح شدن در رسانه‌ها هستند و بعد آنها را در سطل زباله می‌اندازد، باید نگران بود.

اگر کسی رسما اعلام کند که از عناصر فرهنگی به عنوان وسیله‌ای برای بلند کردن استفاده می‌کند، نه گسترش دموکراسی، دستش را خواهم بوسید. ولی اگر بخواهد در این بازی خود را به عنوان قهرمان فرهنگی به نمایش بگذارد، و دائم در مسیر تناقض گام بردارد شرمنده‌ام.

قبل از آنی که لازم باشد در مورد کارهای مدعیانی که از اصلاحات و اصلاح‌طلبی و دموکراسی و ...فقط برای رفع نیازهای مادی خود بهره می‌گیرند صحبتی کنم، با خیال راحت و به مرور زمان تجربیات مثبت و منفی و اشتباهات خودم را در وبلاگ شخصی‌ام درج خواهم کرد.

قضاوت با خواننده محترم است. من مسائل را فاش خواهم گفت، آیا بقیه جرات دارند روابط پشت پرده خود را علنی سازند؟ کسانی که حرکت اطلاع‌رسانی را به خاطر بند و بست خود در داخل و خارج به انحراف می‌کشانند چه می‌گویند؟

اصلاحات از من نوعی ضربه می‌خورد یا از کسانی که از اسمش سو استفاده کردند تا به نانی و کامی برسند و فقط توجیه گر ضعف آقایان باشند؟