یادداشت‌های نیک آهنگ
انتشار مطالب اين وبلاگ در کيهان و رسانه​های مشابه، حرام است
Friday, February 18, 2005
شجریان در تورنتو
امشب دارم به زور می‌روم کنسرت شجریان. دوستی محبت کرده و برای خارج کردن من از یبوست فکری و افسردگی مزمن، دعوتم کرده تا بعد از سال‌ها استاد را ببینم و احتمالا صدایش را هم بشنوم!

سال‌ها پیش با عمه ام و دوستش خانه شجریان رفتیم. من هم به رسم گل‌آقایی‌ها کاریکاتورش را که کشیده بودم به او هدیه کردم. تشکر کرد و فقط گفت که البته من موقع آواز اینقدر دهانم را باز نمی‌کنم...عمه‌ام با همسرش (همسر اول استاد) دوست شد، و در ماجراهای ازدواج مجدد شجریان، با چند نفر دیگر شبکه جاسوسی تشکیل داده بودند، که اسمش را خ.ز.پ. گذاشته بودیم- خاله زنک پرس!

از آن تاریخ سال‌ها می‌گذرد و گرچه حال و حوصله موسقی سنتی را امروز ندارم، ولی دم غنیمت است، شاید دچار تساهل فکری شدم!
8 Comments:
Anonymous Anonymous said...
نیکی میدونی چقدر طرفدار داری ؟نه !
به کامنتها نکاه کن اطو کش جان اگه یه زمانی طرفدار داشتی به خاطر خایه دار بودنت بود حالا چی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

Blogger Hassanali Namazi said...
This comment has been removed by a blog administrator.

Anonymous Anonymous said...
سلام آقای کوثر. چقده وبلاگتون برام جالب بود و حرفاتون برام تازگی داشت! می دونید چیه یه جورایی باور کردن بعضب از چیزهایی که اینجا نوشتید برام سخته!
در هر صورت امیذوارم کنسرت بهتون خوش بگذره:D

Anonymous Anonymous said...
salam aghaye Kowsar!khosh begzare beheton va hamishe shad bebinimeton:)

Blogger ادمین said...
کنسرت شجريان چطور بود؟ عليزاده هم بود؟

Anonymous Anonymous said...
نيك آهنگ عزيز . وسط خاطرات زندانت حاشيه نرو و اونو ادامه بده .موفق باشي

Anonymous Anonymous said...
Sick Nick ro dige update nemikoni amoo jan? yek mah hast ke dast nakhorde!

Anonymous Anonymous said...
آقای کوثر!
کله جفرسون يا زور دوستان، تکليف ما را روشن کنيد. اميد داريم که خوش گذشته باشد