یادداشت‌های نیک آهنگ
انتشار مطالب اين وبلاگ در کيهان و رسانه​های مشابه، حرام است
Wednesday, April 06, 2005
بهانه دست این راستی‌ها ندهیم
همه ما همیشه می خواهیم جامعه خبرنگاری و روزنامه‌نگاری‌مان را پاک و بدون مشکل نشان دهیم. سخن کارپرداز فرهنگی مجلس در باب اخراج یکی از خبرنگاران که با رضا خاتمی مصاحبه کرده و به جذابیت چشم و ابروی او پرداخته بود، شاید توجیه خوبی برای امکان اخراج همکار خوبمان مسیح علی‌نژاد نباشد، چرا که مسیح اهل این حرف‌ها نبوده و نیست، ولی زخمی با این سخن باز شده که نباید از آن به راحتی گذشت.

بسیاری از مخاطبان مطبوعات شاید ندانند تعداد اندکی از خبرنگاران زن( و شاید هم مرد!) در سال‌های گذشته برای گرفتن ارز یامصاحبه از مقامی دست نیافتنی، چه کارهایی که نکرده‌اند. عین فیلم‌های سینمایی که هنرپیشه‌ای کم استعداد می‌خواهد نقش اوّل فیلمی مهم را بدست بیاورد و مدتی همخوابه تهیه کننده و کارگردان می‌شود. فکر نکنید شوخی می کنم! نکته بد آنجاست که طرف با افتخار به آین روش خود می‌پردازد و بدتر آنکه چند نفر دیگر هم به رقابت با او برای بلند کردن مسوولان می‌پردازند. همین کار این گروه معدود به ایجاد بهانه‌های بسیاری برای محدود کردن کار خبرنگاران پاک و نیالوده به سیاه‌کاری انجامیده است.

به عنوان مثال یکی از همکاران ما در یکی از روزنامه‌های اصلاح‌طلب برای گرفتن ارز دولتی از ارشاد در هنگام مرگ شاه حسین، اندکی با پارتی مربوطه گم شد و با تاخیر به روزنامه آمد، پارتی مربوطه هم که مقام مهمی در روزنامه داشت، دیرتر از موعد به جلسه شورای سردبیری وارد شد. اندکی خسته و کوفته و با لبی خندان. چند سال بعد آقای پارتی برایم ماجرا را باز گفت، غافل از آنکه خبرنگار مربوطه ماجرا را برای دوستش گفته بود و ماجراهای خاله زنکی و باد! خبر را به گوش من هم رسانده بود. آن خبرنگار نسبتا محترم بعدها دستگیر شد و به ارتباط با بیش از پنجاه نفر اعتراف کرده بود. احتمالا هم شاید بدآنید که وقتی از ایران رفت برای رسانه‌های خارج کشور کار کرد، فضاحتی به بار آورد که او را در سرزمین کفر هم که فکر می‌کرد این روش کارگر باشد راندند.

متاسفانه رفتار خارج ازعرف در صنف ما، انعکاس بدی خواهد داشت. به همین دلیل، فراموش نکنیم که خبرنگار در شرایط فعلی باید محدودیت‌های بسیاری را تحمل کند و از بسیاری از آنهایی که جانماز آب می‌کشند، پاک‌تر بماند. البته در چارچوب حقوق شخصی، می‌تواند هر کاری که دلش می‌خواهد بکند، ولی اگر کارش موجب اضرار به غیر شود، بهتر است کمی مواظب باشد. و اگر مثل بعضی‌ها از زندگی"منو گامی" خسته می‌شود و ازدواج آزاد و خارج از عرف را می‌پسندد، صدایش را در نیاورد! البته در عالم ما مگر می شود؟