یادداشت‌های نیک آهنگ
انتشار مطالب اين وبلاگ در کيهان و رسانه​های مشابه، حرام است
Friday, January 20, 2006
سیاست‌مداران سبز

نمی‌دانم چند در صد سیاست‌مداران دنیا نگاه زیست محیطی دارند؟ تکلیفت با محافظه‌کاران طرفدار خودروسازان و شرکت‌های نفتی، و مخالف عهدنامه کیوتو معلوم است.

خیلی دلم می‌خواست در یک حرکت اجتماعی سبز حاضر باشم. یاد آن روزهایی که با امید معماریان و داور نبوی نشستیم ومی‌خواستیم یک حرکت سبز راه بیاندازیم بخیر! ائتلاف سبز چیز سردرگمی از آب در آمد، ولی از آن لذت بردم...

چند شب پیش در یکی از برنامه‌های سیاسی-انتخاباتی تلویزیون، یکی از اساتید دانشگاه حرف جالبی می‌زد: گرم شدن زمین که با آب شدن یخ‌های قطب شمال همراه است، باعث باز شدن آب‌راهه بزرگی در شمال کانادا خواهد شد. این اتفاق را باید از دریچه امنیتی هم دید...یک مرز آبی گسترده با جمعیتی بسیار اندک! به عبارتی گرم شدن زمین فقط ماجرایی زیست محیطی نیست!

زمستان امسال تورنتو چیز غریبی است. دیشب که از شهر با دوستان می‌آمدیم، دماسنج کنار بزرگراه که این موقع سال همیشه بین ۱۰- تا ۲۰- بود، ۱۰+ را نشان می‌داد!مطمئنا هوای تورنتو از هوای تهران گرم‌تر بوده است. گرچه تا چند روز دیگر هوا دوباره سرد خواهد شد.

من این گرما را به فال نیک نمی‌گیرم.

اگر مدیریت کشورها در اختیار کسانی نباشد که پدیده گرم‌شدن زمین حساس هستند، نمی‌توان آینده روشنی را برای نسل‌های بعدی ترسیم کرد. رشد فزاینده خودروهای راحت و پر مصرف در آمریکای شمالی که با مصرف شدید سوخت‌های فسیلی همراه بوده بسیار ترسناک است. هر چه نیاز آمریکا به سوخت بیشتر شود، شاهد جنگ‌های توسعه‌طلبانه بیشتری خواهیم بود. تا وقتی مدیران ارشد کشورهای گروه هشت "سبز" نشده باشند، باید ترسید و ترسید و ترسید.