یادداشت‌های نیک آهنگ
انتشار مطالب اين وبلاگ در کيهان و رسانه​های مشابه، حرام است
Monday, October 13, 2008
به یاد بدیع کوثر
دور از دیار یار در این غربت، می‌میرم آخر از غم تنهایی

بدیع‌الله کوثر، پسر عمه پدرم بود و شوهر عمه‌ام. وقتی در بیمارستانی در لندن مرد، پدرم این شعر بدیع را با اشک خواند. دی ماه ۱۳۵۷ بود.

نمی‌دانم، هر وقت هنرمندی این طرف دنیا می‌میرد، یاد آن آن شب زمستانی می‌افتم.

Labels:

0 Comments:
Links to this post:
Create a Link