یادداشتهای نیک آهنگ
انتشار مطالب اين وبلاگ در کيهان و رسالت و رسانههای مشابه، حرام است
Wednesday, May 31, 2006
محمد علی ابطحی و نگاهش به طبيعت!
لطفا بفرماييد آقای ابطحی هنگام ديدن اين درخت به فکر ورودی مسجد بوده يا ...؟! پناه بر خدا! آقای ابطحی! يکی از دوستان کانادايی من که با ديدن اين عکس گفت مگر در ايران عکاسی اروتيک آزاد است؟ به هر حال ما کاری نداريم به اين حرفها...زيارت قبول.
در ضمن کتاب کامليا هم چاپ شد! حالا چه ربطی داشت؟
Tuesday, May 30, 2006
حکايت میکنند، چنين و چنانش را هم نمیدانم!
جان شما اينقدر خوابم میآيد و خستهام که نگو و نپرس.
امروز مجبور بودم تا بانک نبسته پول يک قبض ناقابل را بدهم، که متصدی خودش را به آن راه زد و مدعی شد بقيه پول مرا پس داده. ما هم که اصالتا لرديم به روی مبارکمان هم نياورديم. از در بانک که خارج شديم طرف دويد و دويد و خواهش و تمنا که بر گرديم. فهميدم رئيسش داشته به قول معروف مانيتورش میکرده، و طرف برق چند فاز از ... مبارکش پريده بود.
خدا را شکر که روزها مجبورم بخوابم و شبها دور از وجود آدمیزادهها در تنهايی خبرگزاری کار! وگرنه ما هم مثل مردم میجهنميديم! ما در اينجا از کمبود پارچه بندگان خدا بايد بناليم، مانای طفلکی از گرمای سلول بتونی و زيادبود پارچه و ...
از پنجره که به بيرون نگاه میکني، خدا به دور! کنار استخر همينطور دارند حمام آفتاب میگيرند ناجور، توی خيابان می روي، که اگر بخواهند مطابق قانون استان انتاريو رفتار کنند میتوانند پيراهنشان را هم در بياورند...چند سال پيش يک راننده زن چنين کرده بود و وضع ترافيک بزرگراه را به هم ريخته بود، پليس به او التماس کرد که محض رضای خدا به روان شدن جاده کمک کند!
خلاصه آی خنديديم...رسيديم خانه فهميديم محمودجان داغدار است و چون ما حتی ناراحتی دشمن خودمان را هم تحمل نمیکنيم، گفتيم يک هفتهای اين پدر آمرزيده را هم رها کنيم. يادش بخير پدربزرگ میگفت بر مرگ هيچ کس شادی نکنيد، و برايم داستانی از گلستان خواند. به دلم نشست. بار اول بر مرگ شاه نخنديدم، بار بعد وقتی گلستان نهم پاسداران مهمان پدربزرگ ديگرم بودم و اهالی کوچه جمله از واقعه هفتم تير شادمان بودند، نخنديدم. باورم نمیشد که بتوانند شيرينی به هم بدهند.
الان هم با کوهی از خبر ماندهام و امیدوارم از پس این خبرهای عجیب و غریب بر آیم و اندکی وبلاگ بنویسم، که صفر و یک خونم عجیب کم شده!
امروز مجبور بودم تا بانک نبسته پول يک قبض ناقابل را بدهم، که متصدی خودش را به آن راه زد و مدعی شد بقيه پول مرا پس داده. ما هم که اصالتا لرديم به روی مبارکمان هم نياورديم. از در بانک که خارج شديم طرف دويد و دويد و خواهش و تمنا که بر گرديم. فهميدم رئيسش داشته به قول معروف مانيتورش میکرده، و طرف برق چند فاز از ... مبارکش پريده بود.
خدا را شکر که روزها مجبورم بخوابم و شبها دور از وجود آدمیزادهها در تنهايی خبرگزاری کار! وگرنه ما هم مثل مردم میجهنميديم! ما در اينجا از کمبود پارچه بندگان خدا بايد بناليم، مانای طفلکی از گرمای سلول بتونی و زيادبود پارچه و ...
از پنجره که به بيرون نگاه میکني، خدا به دور! کنار استخر همينطور دارند حمام آفتاب میگيرند ناجور، توی خيابان می روي، که اگر بخواهند مطابق قانون استان انتاريو رفتار کنند میتوانند پيراهنشان را هم در بياورند...چند سال پيش يک راننده زن چنين کرده بود و وضع ترافيک بزرگراه را به هم ريخته بود، پليس به او التماس کرد که محض رضای خدا به روان شدن جاده کمک کند!
خلاصه آی خنديديم...رسيديم خانه فهميديم محمودجان داغدار است و چون ما حتی ناراحتی دشمن خودمان را هم تحمل نمیکنيم، گفتيم يک هفتهای اين پدر آمرزيده را هم رها کنيم. يادش بخير پدربزرگ میگفت بر مرگ هيچ کس شادی نکنيد، و برايم داستانی از گلستان خواند. به دلم نشست. بار اول بر مرگ شاه نخنديدم، بار بعد وقتی گلستان نهم پاسداران مهمان پدربزرگ ديگرم بودم و اهالی کوچه جمله از واقعه هفتم تير شادمان بودند، نخنديدم. باورم نمیشد که بتوانند شيرينی به هم بدهند.
الان هم با کوهی از خبر ماندهام و امیدوارم از پس این خبرهای عجیب و غریب بر آیم و اندکی وبلاگ بنویسم، که صفر و یک خونم عجیب کم شده!
تسلیت به احمدینژاد
درسته که ما از بدجنسهای روزگاریم، ولی خوب و بد هم حالیمون میشه.
به همین دلیل هم تا چند روز کاریکاتور شما را نمیکشیم که اطرافیان داغدارتون ناراحت نشن. البته خودتون هم همینطور.
هر چه خاک ایشونه، بقای عمر شم که از بهترین سوژههای روزگارید!
به همین دلیل هم تا چند روز کاریکاتور شما را نمیکشیم که اطرافیان داغدارتون ناراحت نشن. البته خودتون هم همینطور.
هر چه خاک ایشونه، بقای عمر شم که از بهترین سوژههای روزگارید!
مرحوم شدم از خستگی
از ساعت ۱۰ و ۴۵ دیشب تا ۸ و ۲۰ امروز یک نفس کار کردم. جانم در آمد! هوا هم اینقدر گرم و مرطوب و خفن است که حد ندارد. سیستم تهویه ساختمانهای اداری هم از ۱۰ شب تا ۵ صبح خاموش است و وای!
از سر کار هم که بیرون زدم، دیدم از آن روزهاست که گرما باعث کاهش شدید پارچه شده! خدا ذلیل کنه...!
از سر کار هم که بیرون زدم، دیدم از آن روزهاست که گرما باعث کاهش شدید پارچه شده! خدا ذلیل کنه...!
درس هائی از وقايع اخير - بهنود دیگر
حادثه ای رخ داده است که همه از آن با خبريم. کارتونی در نشريه ای چاپ شده و هموطنان آذربايجانی احساس کرده اند که به آن ها در مرکز توهين شده، پس به اعتراض در دانشگاه ها جمع شدند، صدایشان در رسانه های کشور منعکس نشد – عمده ترين دليلش فضای بسته و خطری است که روزنامه ها را ناگزير می دارد که به خبرهای رسيده از خبرگزاری ها اکتفا کنند که کم هزينه تر و بی سردردتر است .
Sunday, May 28, 2006
توکا نیستانی : از امروز ديگر كاريكاتور نميكشم!
امروز دوشنبه است، روزي كه طبق تعهدم بايد طرحي براي ستون كاريكاتور «اعتماد ملي» ميكشيدم و هشتم خرداد است روز تولد برادرم مانا نيستاني ...
مانا يكي از حرفهايترين كاريكاتوريستهاي ايران است. اين را نه از سر تعارف يا تكليف برادري ميگويم. كم هستند كاريكاتوريستهايي كه براي امرار معاش به شغل دوم و سوم نياز نداشته باشند و مانا يكي از همين جماعت انگشتشمار است. هر هفته قبل از ديدن آخرين كارش دچار هيجان و دلهره ميشدم مثل وقتي كه راه رفتن «بندبازي» را روي طناب ميبينيد و در تمامي لحظات هراس افتادنش را داريد تا به مقصد برسد و نفسي به راحتي بكشيد كه اين بار هم موفق شد. هميشه از خودم ميپرسيدم كه تا كي ميتواند هفتهاي چند داستان بنويسد و مصور كند، ميديدم كه چطور تمام طول هفته را به كاري سخت و طاقتفرسا ميگذراند و ميدانستم كه وقتي چنين فشاري مداوم شد بالاخره روزي «اشتباه» خواهد كرد. هفته پيش مانا از «بند» افتاد و حالا در «بند» است.روزنامهنگاري كار سختي است، سالها با سرافرازي كار و زندگي ميكنيد و به جز «نام نيك» هيچ اندوختهاي نداريد و با اولين غفلت سرنگون ميشويد و تنها سرمايهتان – نام نيكتان – را از شما ميگيرند.
مانا غفلت كرد، اشتباهي مهلك از او سر زد و بخشي از هموطنانمان – با اينكه اکثرا كار او را نديدهاند – به شدت از او و توصيف اغراقشدهاي كه از طرحش شنيدهاند خشمگين هستند. كساني كه مانا را از نزديك ميشناسند يا در اين سالها كارهاي او را دنبال كردهاند ميدانند كه او كسي نيست كه بخواهد به كسي يا از آن بالاتر به قومي يا فرهنگي توهين كند. اشتباه مانا ندانستن حساسيتهايي است كه در گوشهاي از اين مملكت رشد كرده بود. ايران كشور بزرگي است با مردمي گوناگون و هيچكدام ما از همه شاديها و غمهاي اين مردم خبر نداريم.
من از مردم مهربان اين سرزمين بزرگ استدعا ميكنم با گذشت بيشتري به مانا نيستاني فكر كنند و اطمينان داشته باشند روزنامهنگاري كه در اين آب و خاك رشد كرده و از دسترنج قلم خود زندگي ميگذراند و در كارنامهاش جز همراهي با مردم و خواستههاي آنان ديده نميشود نميتواند از سر عمد آنان را آزرده كند.مانا قبلا عذرتقصير خود خواسته است و من هم امروز از همه شما عذرخواهي ميكنم چون نتوانستم به عهدي كه با خود بسته بودم عمل كنم؛ فهميدم كه طرحهاي من دلها را به هم نزديك نكرده است. بعد از اين در هيچ روزنامهاي كاري چاپ نخواهم كرد مباد كه ناخواسته دلي را برنجانم.
لینک- هادیتونز
مانا يكي از حرفهايترين كاريكاتوريستهاي ايران است. اين را نه از سر تعارف يا تكليف برادري ميگويم. كم هستند كاريكاتوريستهايي كه براي امرار معاش به شغل دوم و سوم نياز نداشته باشند و مانا يكي از همين جماعت انگشتشمار است. هر هفته قبل از ديدن آخرين كارش دچار هيجان و دلهره ميشدم مثل وقتي كه راه رفتن «بندبازي» را روي طناب ميبينيد و در تمامي لحظات هراس افتادنش را داريد تا به مقصد برسد و نفسي به راحتي بكشيد كه اين بار هم موفق شد. هميشه از خودم ميپرسيدم كه تا كي ميتواند هفتهاي چند داستان بنويسد و مصور كند، ميديدم كه چطور تمام طول هفته را به كاري سخت و طاقتفرسا ميگذراند و ميدانستم كه وقتي چنين فشاري مداوم شد بالاخره روزي «اشتباه» خواهد كرد. هفته پيش مانا از «بند» افتاد و حالا در «بند» است.روزنامهنگاري كار سختي است، سالها با سرافرازي كار و زندگي ميكنيد و به جز «نام نيك» هيچ اندوختهاي نداريد و با اولين غفلت سرنگون ميشويد و تنها سرمايهتان – نام نيكتان – را از شما ميگيرند.
مانا غفلت كرد، اشتباهي مهلك از او سر زد و بخشي از هموطنانمان – با اينكه اکثرا كار او را نديدهاند – به شدت از او و توصيف اغراقشدهاي كه از طرحش شنيدهاند خشمگين هستند. كساني كه مانا را از نزديك ميشناسند يا در اين سالها كارهاي او را دنبال كردهاند ميدانند كه او كسي نيست كه بخواهد به كسي يا از آن بالاتر به قومي يا فرهنگي توهين كند. اشتباه مانا ندانستن حساسيتهايي است كه در گوشهاي از اين مملكت رشد كرده بود. ايران كشور بزرگي است با مردمي گوناگون و هيچكدام ما از همه شاديها و غمهاي اين مردم خبر نداريم.
من از مردم مهربان اين سرزمين بزرگ استدعا ميكنم با گذشت بيشتري به مانا نيستاني فكر كنند و اطمينان داشته باشند روزنامهنگاري كه در اين آب و خاك رشد كرده و از دسترنج قلم خود زندگي ميگذراند و در كارنامهاش جز همراهي با مردم و خواستههاي آنان ديده نميشود نميتواند از سر عمد آنان را آزرده كند.مانا قبلا عذرتقصير خود خواسته است و من هم امروز از همه شما عذرخواهي ميكنم چون نتوانستم به عهدي كه با خود بسته بودم عمل كنم؛ فهميدم كه طرحهاي من دلها را به هم نزديك نكرده است. بعد از اين در هيچ روزنامهاي كاري چاپ نخواهم كرد مباد كه ناخواسته دلي را برنجانم.
لینک- هادیتونز
نقدهایی که دوست داشتم
بعد از ظهر دوستی از آن سر اقیانوس اطلس زنگ زد و با هم گپ زدیم. انتقادهایی جدی بر بعضی از مطالبم داشت که بد هم نبود. قائل بر این بود که شخصیت حرفهای و زندگی افراد به هم ربطی ندارد، و اگر نظریهپردازی قشنگ مینویسد و تخصصی دارد و ...نباید به بقیه امورش کار داشت.
حرف من این بود که اگر کسی نتواند در محدوده خانهاش اعتماد کسی را جلب کند و متعهد بماند، چگونه میتوان در عرصه اجتماعی به او اعتماد کرد؟
به هر حال مسائلی که میگفت بیراه نبود و بدم نیامد که در مورد نکاتی که بقیه مسائل خصوصی مینامند، مدتی از دریچه چشم آنان نگاه کنم...درست عین اینکه نزدیکبین باشی و بخواهی عؤنک بقیه را ر چشم بگذاری با نمرهای متفاوت...در نتیجه هیچ نخواهی دید!
در ضمن گفت که میگویند اینکه نیکآهنگ در مورد امور مذهبی خودش می نویسد برای رفع مشکل است و ...من ماندهام در وبلاگ در مورد زندگی روزانه یا عادتهای اجتماعیات میتوانی بنویسی جز مثلا نماز یا روزه یا ...انگار نوشتن از دغدغههایت دست بردن بر درخت ممنوعهها باشد! در وبلاگت هر چیزی خودت دلت بخواهد ننویسی چون بقیه در موردت چنین فکر میکنند و چنان. خب فکر کنند!
در هر حال، هر از گاهی شندین نقد دوستان اهل فن هم بد نیست. لا اقل میدانی از روی شکم حرف نزده اند. مخلصشان هم هستیم!
حرف من این بود که اگر کسی نتواند در محدوده خانهاش اعتماد کسی را جلب کند و متعهد بماند، چگونه میتوان در عرصه اجتماعی به او اعتماد کرد؟
به هر حال مسائلی که میگفت بیراه نبود و بدم نیامد که در مورد نکاتی که بقیه مسائل خصوصی مینامند، مدتی از دریچه چشم آنان نگاه کنم...درست عین اینکه نزدیکبین باشی و بخواهی عؤنک بقیه را ر چشم بگذاری با نمرهای متفاوت...در نتیجه هیچ نخواهی دید!
در ضمن گفت که میگویند اینکه نیکآهنگ در مورد امور مذهبی خودش می نویسد برای رفع مشکل است و ...من ماندهام در وبلاگ در مورد زندگی روزانه یا عادتهای اجتماعیات میتوانی بنویسی جز مثلا نماز یا روزه یا ...انگار نوشتن از دغدغههایت دست بردن بر درخت ممنوعهها باشد! در وبلاگت هر چیزی خودت دلت بخواهد ننویسی چون بقیه در موردت چنین فکر میکنند و چنان. خب فکر کنند!
در هر حال، هر از گاهی شندین نقد دوستان اهل فن هم بد نیست. لا اقل میدانی از روی شکم حرف نزده اند. مخلصشان هم هستیم!
ایران با دایی بهتر بود یا بدون دایی
۴ سال پیش در بازیهای آسیایی پوسان، وقتی پدر علی دایی به رحمت خدا رفت و تیم ایران از وجود او محروم شد، جوانان ایرانی بهتر شدند و نهایتا هم با همین مربی، ژاپن و کره جنوبی که در جام جهانی هم حاضر بودند را شکست دادند و قهرمان بازیها شدند.
ماندهام الان تیم میتواند در نبود دایی بهتر عمل کند یا نه؟ گمان کنم ضمن حفظ حرمت کاپیتان، باید آرام آرام کنارش گذاشت، البته من فقط از گزارش رادیویی سر درآوردم که چند توپ را خراب کرده، ولی آیا میتواند در جام جهانی موفق عمل کند؟
الان هم یاد بند ۲۰۹ افتادم وقتی فوتبال تماشا می کردیم. نمیدانم مانا الان توانسته بازی را ببیند یا فقط از درون سلول نتیجه را شنیده؟
ماندهام الان تیم میتواند در نبود دایی بهتر عمل کند یا نه؟ گمان کنم ضمن حفظ حرمت کاپیتان، باید آرام آرام کنارش گذاشت، البته من فقط از گزارش رادیویی سر درآوردم که چند توپ را خراب کرده، ولی آیا میتواند در جام جهانی موفق عمل کند؟
الان هم یاد بند ۲۰۹ افتادم وقتی فوتبال تماشا می کردیم. نمیدانم مانا الان توانسته بازی را ببیند یا فقط از درون سلول نتیجه را شنیده؟
پنالتی! بابا یعنی نمیشد که ...
اه! این بابیچ هم که گل زد! در هر حال نتیجه بدی نبود. بچهها خسته نباشید...
ایران-کروواسی
آقا ما اعصاب نداریم! ندیدن بازی تیم ملی ایران با کروواسی هم سخت است، گوش دادن به گزارش هم سختتر! اونهایی که بازی را میبینند بگویند بازی چطور است؟سال ۲۰۰۲ که به کروواسی رفته بودم دیدم که با ما ایرانیها خیلی دوستانه برخورد میکنند، و احساس میکردند برادران اروپایی ما هستند. مساله هم به مهاجرت قوم"خراوات" در حدود ۲۰۰۰ سال پیش از سرزمین پارس به اروپای مرکزی بر میگردد.
در آن یک هفته هم حسابی از ما پذیرایی کردند. دلم میخواهد باز هم به آنجا بروم. آنقدر که از زاگرب خوشم آمد، از تورنتو و مونترآل خوشم نیامده. خیلی شهر قشنگی است. در ضمن تا دلتان بخواهد این کروواتها خوشگل دارند!
خلاصه منتظر گرفتن تحلیلهای شما از بازی هستم! کاش میشد آنرا دید.
اگر مانا در کاريکاتور معروف سوسک، به شیرازیها تیکه انداخته بود
سناریوی اول: شیرازیها که حال خواندن روزنامه در روز جمعه را ندارند، پس قسمت عمده ایران جمعه برگشت میخورد
سناریوی دوم: بچههای مخاطب ایران جمعه کلی حال میکردند و میرفتند به باباشون میگفتند که چند تا نسخه اضافه هم بخرند.
سناریوی سوم: گروهی از کسانی که تازه به شیراز آمده اند و میخواهند ثابت کنند ۱۰ نسلشان شیرازی بوده، از سه راه احمدی تا سه راه مشیر-چند صد متر- راه پیمایی میکردند و خواهان برخورد با روزنامه ایران میشدند.
سناریوی چهارم: گروه پانشیرازیها در بعد از ظهر جمعه کنار باغ ارم جمع شده و بعد از شنیدن سخنان یکی از پیرمردان احتمالا شاعر شیرازی که به خاطر مصرف بیرویه دخانیات و تریاک زرد شده به اصالت لهجه شيرازی مهر تاييد زده و بعد راه پيمايی به سمت خيابان ساحلي، همان جاها هر جا چمنی بود قالی پهن میکنند ومینشينند قليانی چاق...کاهو سرکه هم فراموش نخواهد شد.
سناريوی پنجم: انجمن شاعران هنوز زنده شيراز در اعتراض به اهانت روزنامه ايران شب شعر راه می انداختند و گروهی از شاعران چون حال شرکت در مراسم را نداشتند تصادفا مريض شده و يا به خاطر شرکت در مراسم ختم يکی از هم محلهایها يا همکلاسیهای قديمی يا ...غيبت میکردند.
سناريوی ششم: انجمن کازرونیهای مقيم شيراز در اعتراض به عدم اعتراض شيرازیها خواهان افزايش قيمت بعضی محصولات شده و شيرازیها هم چون حال اعتراض به گرانفروشی کسبه کازرونی راندارند، فقط نفرين میکنند.
سناريوی هفتم: دفتر حجتالاسلام والمسلمين دستغيب بيانيه صادر میکند و خواهان حفظ آرامش میشود. لازم به ذکر است که خبری نشده که کسی بخواهد آرامشش را حفظ کند! دفتر آيتالله حائری هم در رقابت با دستغيبیها خواهاناعتراض عمومی میشود. از شهرستانهای اطراف تعدای از عاشقان برای راهپيمايی روز جمعه به شيراز میايند و با لهجههای لري، فسايي، جهرمي، کتسفسي، ابرقويي، آباده اي، به اهانت روزنامه ايران پاسخی دندانشکن می دهند.
سناريوی هشتم: بازار وکيل نصف روز تعطيل میشود، ولی چون بازاریها حوصله ندارند بعد از ظهر حجره را باز کنند، اين تعطيلی يک روز به طول میانجامد.
سناريوی نهم: يعنی فکر کرديد شيرازیها اينقدر در صحنه حضور دارند که کار به سناريوی ۹ و ۱۰ و ... برسد؟
سناریوی دوم: بچههای مخاطب ایران جمعه کلی حال میکردند و میرفتند به باباشون میگفتند که چند تا نسخه اضافه هم بخرند.
سناریوی سوم: گروهی از کسانی که تازه به شیراز آمده اند و میخواهند ثابت کنند ۱۰ نسلشان شیرازی بوده، از سه راه احمدی تا سه راه مشیر-چند صد متر- راه پیمایی میکردند و خواهان برخورد با روزنامه ایران میشدند.
سناریوی چهارم: گروه پانشیرازیها در بعد از ظهر جمعه کنار باغ ارم جمع شده و بعد از شنیدن سخنان یکی از پیرمردان احتمالا شاعر شیرازی که به خاطر مصرف بیرویه دخانیات و تریاک زرد شده به اصالت لهجه شيرازی مهر تاييد زده و بعد راه پيمايی به سمت خيابان ساحلي، همان جاها هر جا چمنی بود قالی پهن میکنند ومینشينند قليانی چاق...کاهو سرکه هم فراموش نخواهد شد.
سناريوی پنجم: انجمن شاعران هنوز زنده شيراز در اعتراض به اهانت روزنامه ايران شب شعر راه می انداختند و گروهی از شاعران چون حال شرکت در مراسم را نداشتند تصادفا مريض شده و يا به خاطر شرکت در مراسم ختم يکی از هم محلهایها يا همکلاسیهای قديمی يا ...غيبت میکردند.
سناريوی ششم: انجمن کازرونیهای مقيم شيراز در اعتراض به عدم اعتراض شيرازیها خواهان افزايش قيمت بعضی محصولات شده و شيرازیها هم چون حال اعتراض به گرانفروشی کسبه کازرونی راندارند، فقط نفرين میکنند.
سناريوی هفتم: دفتر حجتالاسلام والمسلمين دستغيب بيانيه صادر میکند و خواهان حفظ آرامش میشود. لازم به ذکر است که خبری نشده که کسی بخواهد آرامشش را حفظ کند! دفتر آيتالله حائری هم در رقابت با دستغيبیها خواهاناعتراض عمومی میشود. از شهرستانهای اطراف تعدای از عاشقان برای راهپيمايی روز جمعه به شيراز میايند و با لهجههای لري، فسايي، جهرمي، کتسفسي، ابرقويي، آباده اي، به اهانت روزنامه ايران پاسخی دندانشکن می دهند.
سناريوی هشتم: بازار وکيل نصف روز تعطيل میشود، ولی چون بازاریها حوصله ندارند بعد از ظهر حجره را باز کنند، اين تعطيلی يک روز به طول میانجامد.
سناريوی نهم: يعنی فکر کرديد شيرازیها اينقدر در صحنه حضور دارند که کار به سناريوی ۹ و ۱۰ و ... برسد؟
وقتی پسر خاله هم بلاگر میشود
اين پسر خاله ما تازه دوربين دستش گرفته و به عکاسی علاقهمند شده.امشب فتوبلاگش را راه انداخت. اگر خدا بخواهد از فردا دوربين خوبی هم میگيرد تا اين تابستان حسابی حال کند.
برای مهرداد و مانا - پرستو دوکوهکی
از بند 209 زندان اوين، متعلق به وزارت اطلاعات، جايی که از روز سهشنبه مهرداد قاسمفر و مانا نيستانی در انفرادیهايش هستند، خبرهايی به گوش میرسد: اينکه برای اين دو روزنامهنگار قرار يکماههی بازداشت صادر شده و برخلاف چيزی که اعلام شده، هيچ قرار وثيقهای در کار نيست. اميدوارم روزهای بازجويی زود و خوب و آرام تمام شود و زود آزاد شوند؛ که اتهام واردشده به همکارانمان خيلی ناجوانمردانه است. هيچ کدام از اين دو همکار اهلِ دامنزدن به اختلافهای قومی نبوده و نيستند؛ که اگر بودند پيشتر و بيشتر اينگونه میکردند. پيشينهی کاریِ روشن هر دوی اينها در دسترس هست. آرشيو روزنامهها و نشريات که وجود دارند... برای اشتباهی هم که رخ داده، پوزش خواستهاند و خيلی سخت است پذيرفتنِ اينکه اين دو بايد پاسخگوی هر آنچه اتفاق افتاده باشند.
از انجمن صنفی روزنامهنگاران تا کنون خبری نشده –امروز جلسه دارند و قرار است بيانيه بدهند- و نمیدانم بيانيهی 300 امضايی روزنامهنگاران جايی چاپ شده و انعکاس مناسب پيدا کرده يا نه. [دوست دارم نامه را امضا کنم و اگر دير نيست و ايرادی ندارد، اسم نوشتهنشدهی من را هم پای نامه بخوانيد.]
خانوادههايشان را هم دريابيم که بعضی از حرفهای مسئولان، مثل سخنرانی امروز احمدینژاد –روزنامهنگار برجستهی ما جاهل و وابسته است؟ واااای!-، نگرانشان میکند -و البته حق دارند. تا اينجا خودم را نگه داشتم که احساساتی ننويسم اما حالا که دارد دلم مثل سير و سرکه میجوشد، بگذاريد بگويم که انگار بیپناهتر از روزنامهنگاران، خودشان هستند! اگر قومهای ناراضی در کشور وجود دارند و نارضايتیهاشان عنان اختيارشان را بُريده، به خاطر تبعيضهايی است که سالها تحمل کردهاند و حالا جواب اين تبعيضها فشاری شده است بر روزنامهنگارانی که همواره با همين تبعيضها جنگيدهاند. همه چيز فرافکن شده. اين هم خودش تبعيضی است وحشتناک! مانا برای تولدش آزاد میشود؟ خدا کند...
لینک
از انجمن صنفی روزنامهنگاران تا کنون خبری نشده –امروز جلسه دارند و قرار است بيانيه بدهند- و نمیدانم بيانيهی 300 امضايی روزنامهنگاران جايی چاپ شده و انعکاس مناسب پيدا کرده يا نه. [دوست دارم نامه را امضا کنم و اگر دير نيست و ايرادی ندارد، اسم نوشتهنشدهی من را هم پای نامه بخوانيد.]
خانوادههايشان را هم دريابيم که بعضی از حرفهای مسئولان، مثل سخنرانی امروز احمدینژاد –روزنامهنگار برجستهی ما جاهل و وابسته است؟ واااای!-، نگرانشان میکند -و البته حق دارند. تا اينجا خودم را نگه داشتم که احساساتی ننويسم اما حالا که دارد دلم مثل سير و سرکه میجوشد، بگذاريد بگويم که انگار بیپناهتر از روزنامهنگاران، خودشان هستند! اگر قومهای ناراضی در کشور وجود دارند و نارضايتیهاشان عنان اختيارشان را بُريده، به خاطر تبعيضهايی است که سالها تحمل کردهاند و حالا جواب اين تبعيضها فشاری شده است بر روزنامهنگارانی که همواره با همين تبعيضها جنگيدهاند. همه چيز فرافکن شده. اين هم خودش تبعيضی است وحشتناک! مانا برای تولدش آزاد میشود؟ خدا کند...
2.
دسترسی به اينترنت نداشتم چند روز –و زياد آنلاين نخواهم بود تا چند روز ديگر- و لابد عقب هستم از جريانها و اتفاقها. فقط بگويم کمپين استاديوم فعال است و دختران و پسرانی که همراه هستند و پايه، لطف میکنند ایميلی برايم بنويسند تا در تماس باشيم.
لینک
هر چه مقاومت کردم مطلبی در باره حوادث اخير ننويسم نشد-حسن سربخشيان
خصوصا برای اينکه خود از تبريز هستم و نيز در مطبوعات بوده و هستم.
در باره ماهيت کاريکاتور روزنامه ايران جمعه دوستان و مطبوعاتی ها آنقدر نوشته اند که نياز به توضيح اضافی نمی ماند. اما بعد از اين ماجرا نمی دانم اين برخوردها و عکس العملهای مسولين با چه توجيهی جامه عمل می پوشند. روز بعد از راهپيمايی اعتراض آميز مردم تبريز که نتيجه آن تعطيلی (بي مورد) روزنامه ايران و دستگيری کارتونيست و سر دبير روزنامه مذکور را در پی داشت اگر شبکه خبر يا شبکه های ديگر را بالا پايين می کرديد از بس موسيقی آذری پخش می شد احساس توهين به مراتب بيشتری لااقل برای من دست می داد!
يا همين امروز در خبر ها بود: سياست و اقتصاد و صنعت تهران بر پايه آذری ها می چرخد!هميشه در پس هر بحرانی تعاريف و برخورد های احساسی شايد نتيجه زود هنگام و سريعی باب ميل مسولين داشته باشد امااين چنين توهين به شعور افراد جامعه نتيجه ای جز اين نخواهد داشت که ديديم. اينکه مطلب اشتباه روزنامه ايران بعد از بيش از يک هفته تاخير در عذرخواهی حداقل وزير مربوطه همراه بود نشان از عدم درک حساسيت ماجرا داشت.
اينگونه بر خورد ها يا در موارد مشابه مثل هفته وحدت که موسيقی کردی زياد پخشمی شود به نظر من يکی از همين نقطه های سوال بر انگيز عملکرد مسولين است. انگار کردها فقط در همان يک هفته ميهمان ايرانند!
در باره ماهيت کاريکاتور روزنامه ايران جمعه دوستان و مطبوعاتی ها آنقدر نوشته اند که نياز به توضيح اضافی نمی ماند. اما بعد از اين ماجرا نمی دانم اين برخوردها و عکس العملهای مسولين با چه توجيهی جامه عمل می پوشند. روز بعد از راهپيمايی اعتراض آميز مردم تبريز که نتيجه آن تعطيلی (بي مورد) روزنامه ايران و دستگيری کارتونيست و سر دبير روزنامه مذکور را در پی داشت اگر شبکه خبر يا شبکه های ديگر را بالا پايين می کرديد از بس موسيقی آذری پخش می شد احساس توهين به مراتب بيشتری لااقل برای من دست می داد!
يا همين امروز در خبر ها بود: سياست و اقتصاد و صنعت تهران بر پايه آذری ها می چرخد!هميشه در پس هر بحرانی تعاريف و برخورد های احساسی شايد نتيجه زود هنگام و سريعی باب ميل مسولين داشته باشد امااين چنين توهين به شعور افراد جامعه نتيجه ای جز اين نخواهد داشت که ديديم. اينکه مطلب اشتباه روزنامه ايران بعد از بيش از يک هفته تاخير در عذرخواهی حداقل وزير مربوطه همراه بود نشان از عدم درک حساسيت ماجرا داشت.
اينگونه بر خورد ها يا در موارد مشابه مثل هفته وحدت که موسيقی کردی زياد پخشمی شود به نظر من يکی از همين نقطه های سوال بر انگيز عملکرد مسولين است. انگار کردها فقط در همان يک هفته ميهمان ايرانند!
کجو به کجو، نقل کجو، زن پسر عمه
سوسکو: آقو نيکان، والو سر علی از ای مانا چه خبر؟
نيکان: والا چه عرض کنم! فعلا که هنوز اون تو مونده.
سوسکو: هنو(هنوز) تو سولاخيه(سوراخ)؟
نيکان: آره.
نيکآهنگ: خانوم سوسکه، محض رضا خدا دست از سر مانا بردار، فقط همين تو يکی رو کم داره!
سوسکو: همچين! من تازه میخوام زنگ بزن سوسکی خاتون کرمونی که اونم اعتراض کنه! ای يارو اصن(اصلا) سوسکوی(سوسکهای) کرمونو به باد هوا گرفته! گاسم(شايد) يادش نی(نيست) بواش(باباش)کرمونی بوده!
نيکان: حالا خانوم جون شما به دل نگير، بذار مشکل حل بشه...
سوسکو: می(مگه) کشکه؟ نپه(نه پس) میخوی(میخواهی) کپه مرگمو بيذارم جار نزنم؟
نيکآهنگ: حالا خوبه بيخيال سوسکهای جاهای ديگه شدی!
نيکان: زهر مار! الان سر لج و لجبازی به همه جا زنگ میزنهها!
سوسکو: حالو بيذو(بگذار) ببينم کجو به کجان(کجا به کجا هست).
نيکآهنگ: کجو به کجو، نقل کجو، زن پسر عمه...
نيکان: والا چه عرض کنم! فعلا که هنوز اون تو مونده.
سوسکو: هنو(هنوز) تو سولاخيه(سوراخ)؟
نيکان: آره.
نيکآهنگ: خانوم سوسکه، محض رضا خدا دست از سر مانا بردار، فقط همين تو يکی رو کم داره!
سوسکو: همچين! من تازه میخوام زنگ بزن سوسکی خاتون کرمونی که اونم اعتراض کنه! ای يارو اصن(اصلا) سوسکوی(سوسکهای) کرمونو به باد هوا گرفته! گاسم(شايد) يادش نی(نيست) بواش(باباش)کرمونی بوده!
نيکان: حالا خانوم جون شما به دل نگير، بذار مشکل حل بشه...
سوسکو: می(مگه) کشکه؟ نپه(نه پس) میخوی(میخواهی) کپه مرگمو بيذارم جار نزنم؟
نيکآهنگ: حالا خوبه بيخيال سوسکهای جاهای ديگه شدی!
نيکان: زهر مار! الان سر لج و لجبازی به همه جا زنگ میزنهها!
سوسکو: حالو بيذو(بگذار) ببينم کجو به کجان(کجا به کجا هست).
نيکآهنگ: کجو به کجو، نقل کجو، زن پسر عمه...
Mana & Namana
آقا من مردم از خنده! الان برای يکی از دوستان توضيح میدادم که مانا به چه دليلی بازداشت شده. برايش نوشتم که اسم رفيقم مانا-Mana - است، نمنه - Namana-را هم برايش نوشتم. يکهو گفت که اين دوتا که به هم خيلی شبيه هستند! ديدم بنده خدا راست میگويد.
خلاصه اگر خواستيد برای دوستان خارجی توضيح دهيد، حتما بگوييد که تلفظ هر کدام چه شکلی است!
خلاصه اگر خواستيد برای دوستان خارجی توضيح دهيد، حتما بگوييد که تلفظ هر کدام چه شکلی است!
توهم بیتأثیری وبلاگ و ...
الان داشتم نوشته يک ماه پيش مسعود برجيان تنبل را در نقد وبلاگنويسان تنبل میخواندم!
چند نکته نسبتا جالب به نظرم آمد.
اولا، مگر قرار بود با وبلاگ نويسی کانديدای خاصی برنده شود؟ مگر از قبل تعيين شده بود که چون تعدادی از وبلاگنويسان طرفدار دکتر معين هستند، پس همه طرفدار او شدهاند؟ نه! مسالهای که هميشه در ذهن من بالا و پايين میرفته، حساسيت حکومت در دوران هاشمی رفسنجانی به نويسندگانی است که حتی تيراژ کتابهايشان به پای تعداد خوانندگان وبلاگها نمیرسد! اگر حتی شمارگان سه هزارتايی کتاب فلان نويسنده عضو کانون نويسندگان برای خيلی از ما نازل محسوب میشود، ولی گروه سعيد امامی همان را هم تحمل نمیکرد!
قرار نيست ما با رسانههايمان انقلاب کنيم! همين که بمینويسيم، میانديشيم، و ثابت میکنیم که هستيم، کافی است.
وقتی بحث تعدد وبلاگهای فارسی مطرح میشود، خودم را با ارقام عجيب و غريب نمیفريبم. وبلاگی که زنده است و نفس میکشد و خواننده دارد چند تاست؟ چند نفر به اين پايبندند که ياد بگيرند و آموزههای خود را در اختيار بقيه بگذارند؟ جدل کنند؟ تضارب آرا را زنده نگاه دارند و ...؟
در ضمن به مسعود تنبل هم خبر دهيد که وعظ بيخودی نکند و بعدش تنبلی!
چند نکته نسبتا جالب به نظرم آمد.
اولا، مگر قرار بود با وبلاگ نويسی کانديدای خاصی برنده شود؟ مگر از قبل تعيين شده بود که چون تعدادی از وبلاگنويسان طرفدار دکتر معين هستند، پس همه طرفدار او شدهاند؟ نه! مسالهای که هميشه در ذهن من بالا و پايين میرفته، حساسيت حکومت در دوران هاشمی رفسنجانی به نويسندگانی است که حتی تيراژ کتابهايشان به پای تعداد خوانندگان وبلاگها نمیرسد! اگر حتی شمارگان سه هزارتايی کتاب فلان نويسنده عضو کانون نويسندگان برای خيلی از ما نازل محسوب میشود، ولی گروه سعيد امامی همان را هم تحمل نمیکرد!
قرار نيست ما با رسانههايمان انقلاب کنيم! همين که بمینويسيم، میانديشيم، و ثابت میکنیم که هستيم، کافی است.
وقتی بحث تعدد وبلاگهای فارسی مطرح میشود، خودم را با ارقام عجيب و غريب نمیفريبم. وبلاگی که زنده است و نفس میکشد و خواننده دارد چند تاست؟ چند نفر به اين پايبندند که ياد بگيرند و آموزههای خود را در اختيار بقيه بگذارند؟ جدل کنند؟ تضارب آرا را زنده نگاه دارند و ...؟
در ضمن به مسعود تنبل هم خبر دهيد که وعظ بيخودی نکند و بعدش تنبلی!
سو تفاهم ناشی از نگاههای متفاوت
در طول چند روز گذشته دیدهام که بعضی از خوانندگان محترم که ماجرای کاریکاتور مانا باعث ناراحتیشان شده چنان عصبانی هستند که فکر میکنند هر کسی مثل آنان فکر نمیکند حامی بی قید و شرط تحقیر تاریخی و بیعدالتی تاریخی است.
مساله من با حجابی است که خشم تاریخی ، منطق و اعتدال را پوشانده است.
بدون تردید کار مانا اشتباه بوده است. کار روزنامه ایران خطا بوده، و کمترین کار نسبت به آن اعتراض است. منتهی چه نوع اعتراضی؟ اینجاست که با بعضی دوستان در یک طرف قرار نمیگیرم! وقتی آنها میخواهند این خطای سهوی را اشتباهی توطئهآمیز بخوانند که دولت مرکزی برای ادامه تحقیر تاریخی بخش بزرگی از جمعیت ایران در صفحه کودکان روزنامه ایران جمعه مسوول مستقیم این ماجرا بدانند، من یکی شدیدا تعجب میکنم!
در شرایطی که دولت مرکزی به خاطر بحران هستهای و هزار و یک بیکفایتی دیگر تحت فشار است و در مذاکرات با اروپاییها یکپارچگی ملی به عنوان برگ برنده به حساب میآید، مگر مرض دارد به اختلافات قومی دامن بزند؟ کمی فکر کنید! چرا این تعصب و احساسات داغ نمیگذارد ببینید که باید این اشتباه روزنامه ایران را جور دیگر دید؟
آنهای که مانا را نمیشناسند دارند از روی یک سوسک قضاوت میکنند. این چه جور قضاوتی است؟ سوسکی؟ مانا چند بار مهمان کاریکاتوریستهای آذربایجان بوده؟ از رحیم بقال اصغری و صادق باقری بپریسد که جز احترام از مانا چیزی ندیدهاند! من هر بار مهمانشان بودم کلی سر جوکهای ترکی با هم خندیدهایم، ولی آیا مانا مثل من بود؟ نه!
دفاع من از مانا دفاعی مطلق نیست! میگویم هر چیزی به اندازهاش! بسیار متاسفم که کار او باعث ایجاد بهانه برای کسانی شده که دارند به تجزیه ایران دامن میزنند. بسیاری از چیزهایی را که شما در روز میبینید، بر طبق گزارشهایی است که هیچگاه منتشر نخواهد شد. چند نفر از دوستان نزدیکم دارند هر روز برایم از استانهای شمال غربی خبرهایی می فرستند که اصلا نمیتوان در رسانهها به این راحتی مطرح کرد!
من ایرانی ام، و هم میهنان ترک، کرد، لر بلوچ، فارس، خراسانی، عرب، گیلانی، مازندرانی و ...هموطنم هستند. من به وحدت ملی اعتقاد دارم، و با آنانی که گویش رایج بیان شده از دهان یک سوسک را بهانه تجزیه و جدایی قرار داده اند بشدت مخالفم.
اگر نگران خلیج فارس بودهام، همان موقع هم نوشتم که چرا سیاستهای دولت باعث شده بعضی از ساکنان جنوب یران بدشان نیاید به جای زندگی سخت و فقیرانه زیر پوشش شیخنشیناهای ثروتمند باشند. سهم مردم جنوب ایران در سیاست همیشه نازل بوده، و امکانات کمی به مناطق حاشیهای رسیده، ولی محض رضای خدا تقسیم جایگاههای دولتی را میان مناطق شمال غربی ایران ببینید!
اختلاف عقیدهای طولانی و خطایی که میشد منطقی به آن پرداخت را بر سر مانا و کارکنان بیکار شده روزنامه ایران تبدیل به چماق نکنیم.
مساله من با حجابی است که خشم تاریخی ، منطق و اعتدال را پوشانده است.
بدون تردید کار مانا اشتباه بوده است. کار روزنامه ایران خطا بوده، و کمترین کار نسبت به آن اعتراض است. منتهی چه نوع اعتراضی؟ اینجاست که با بعضی دوستان در یک طرف قرار نمیگیرم! وقتی آنها میخواهند این خطای سهوی را اشتباهی توطئهآمیز بخوانند که دولت مرکزی برای ادامه تحقیر تاریخی بخش بزرگی از جمعیت ایران در صفحه کودکان روزنامه ایران جمعه مسوول مستقیم این ماجرا بدانند، من یکی شدیدا تعجب میکنم!
در شرایطی که دولت مرکزی به خاطر بحران هستهای و هزار و یک بیکفایتی دیگر تحت فشار است و در مذاکرات با اروپاییها یکپارچگی ملی به عنوان برگ برنده به حساب میآید، مگر مرض دارد به اختلافات قومی دامن بزند؟ کمی فکر کنید! چرا این تعصب و احساسات داغ نمیگذارد ببینید که باید این اشتباه روزنامه ایران را جور دیگر دید؟
آنهای که مانا را نمیشناسند دارند از روی یک سوسک قضاوت میکنند. این چه جور قضاوتی است؟ سوسکی؟ مانا چند بار مهمان کاریکاتوریستهای آذربایجان بوده؟ از رحیم بقال اصغری و صادق باقری بپریسد که جز احترام از مانا چیزی ندیدهاند! من هر بار مهمانشان بودم کلی سر جوکهای ترکی با هم خندیدهایم، ولی آیا مانا مثل من بود؟ نه!
دفاع من از مانا دفاعی مطلق نیست! میگویم هر چیزی به اندازهاش! بسیار متاسفم که کار او باعث ایجاد بهانه برای کسانی شده که دارند به تجزیه ایران دامن میزنند. بسیاری از چیزهایی را که شما در روز میبینید، بر طبق گزارشهایی است که هیچگاه منتشر نخواهد شد. چند نفر از دوستان نزدیکم دارند هر روز برایم از استانهای شمال غربی خبرهایی می فرستند که اصلا نمیتوان در رسانهها به این راحتی مطرح کرد!
من ایرانی ام، و هم میهنان ترک، کرد، لر بلوچ، فارس، خراسانی، عرب، گیلانی، مازندرانی و ...هموطنم هستند. من به وحدت ملی اعتقاد دارم، و با آنانی که گویش رایج بیان شده از دهان یک سوسک را بهانه تجزیه و جدایی قرار داده اند بشدت مخالفم.
اگر نگران خلیج فارس بودهام، همان موقع هم نوشتم که چرا سیاستهای دولت باعث شده بعضی از ساکنان جنوب یران بدشان نیاید به جای زندگی سخت و فقیرانه زیر پوشش شیخنشیناهای ثروتمند باشند. سهم مردم جنوب ایران در سیاست همیشه نازل بوده، و امکانات کمی به مناطق حاشیهای رسیده، ولی محض رضای خدا تقسیم جایگاههای دولتی را میان مناطق شمال غربی ایران ببینید!
اختلاف عقیدهای طولانی و خطایی که میشد منطقی به آن پرداخت را بر سر مانا و کارکنان بیکار شده روزنامه ایران تبدیل به چماق نکنیم.
سوسک فقط سوسکهای شیراز
به دليل سو تفاهم ایجاد شده میان سوسکهای نواحی مختلف ايران، از اين به بعد میخواهم يک سوسک شيرازی را در کارهايم بياورم. مطمئنا همشهریهای عزیزم نسبت به تعرض بنده به این عنصر ناب استان فارس، معترض میشوند، ولی حد اقل پان شیرازیها حال اعتراض ندارند!
سوسک شيرازي خیلی بیحال بوده و اصلا حوصله فرار کردن از دست انسانها را ندارد! فعلا هم رفته اوين سری به مانا بزند....
سوسکو: والو آقو مانا، خوب شد تو رو گرفتنا! وگرنه من فک(فکر) میکرد بلا به نسبت حاضرون خانمی!
مانا: خانوم جون، ول کن، به خاطر يه سوسک کشيدن کلی سوسکمون کردن...
سوسکو: خب منم اعتراض دارم نه! چرو(چرا) به سوسکوی(سوسکهای) شيراز کم محلی کردی؟ می(مگه) ما چيمون کمتر از بقيه سوسکا بود؟ خوبه ما هم بساط راه بندوزيم(بندازیم) از دم شاه چراغ تو(تا)سدآجغريب؟ از خدا بیخبر، حالو ما رو کنار میذاری؟ به ما کم محلی میکنی؟ خوبه انداختنت تو ای(اين) سولاخی(سوراخ)! الهی به حق علی...
...
فعلا گروهی در حال تحقيق از هستند تا ببينند آيا مانا <<خاله سوسکه>> شهر قصه را هم کشيده است يا نه. در آن صورت ممکن است کار بيخ پيدا کند!
سوسک شيرازي خیلی بیحال بوده و اصلا حوصله فرار کردن از دست انسانها را ندارد! فعلا هم رفته اوين سری به مانا بزند....
سوسکو: والو آقو مانا، خوب شد تو رو گرفتنا! وگرنه من فک(فکر) میکرد بلا به نسبت حاضرون خانمی!
مانا: خانوم جون، ول کن، به خاطر يه سوسک کشيدن کلی سوسکمون کردن...
سوسکو: خب منم اعتراض دارم نه! چرو(چرا) به سوسکوی(سوسکهای) شيراز کم محلی کردی؟ می(مگه) ما چيمون کمتر از بقيه سوسکا بود؟ خوبه ما هم بساط راه بندوزيم(بندازیم) از دم شاه چراغ تو(تا)سدآجغريب؟ از خدا بیخبر، حالو ما رو کنار میذاری؟ به ما کم محلی میکنی؟ خوبه انداختنت تو ای(اين) سولاخی(سوراخ)! الهی به حق علی...
...
فعلا گروهی در حال تحقيق از هستند تا ببينند آيا مانا <<خاله سوسکه>> شهر قصه را هم کشيده است يا نه. در آن صورت ممکن است کار بيخ پيدا کند!
درباره مانا نیستانی و کاریکاتورش/یادداشتی از پوریا عالمی
با احترام
به هموطنان آذری زبان:
مانا نیستانی یک ایرانی است و میتواند ترک، لر، کرد، بلوچ و... و فارس باشد. به قصد توهین کاری کردن، کاری نیست که او انجام داده است. اول کاریکاتورش را ببینید و پس از آن به قضاوت بنشینید. یک صفحهی تمام، سوسک فارسی زبان است و در یک فریم به زبان فارسی خندیده و حرف زده است، در فریمی دیگر تکیهکلام آذریها را به کار برده است. توهینی در کار نیست. کار مانا بخشودنیست. او انسان است و ایران نیاز به وحدت دارد. سوسک او فارسی هم حرف زده، قضیه سادهتر از پیچیدگیهای دولتیست. به غیر از جداییطلبها چه کسانی از این رو در روییها سود میبرند؟ ما قرار است تا آخر دنیا در کنار هم زندگی کنیم نه در برابر هم. صبور باشیم.
به هموطنان آذری زبان:
مانا نیستانی یک ایرانی است و میتواند ترک، لر، کرد، بلوچ و... و فارس باشد. به قصد توهین کاری کردن، کاری نیست که او انجام داده است. اول کاریکاتورش را ببینید و پس از آن به قضاوت بنشینید. یک صفحهی تمام، سوسک فارسی زبان است و در یک فریم به زبان فارسی خندیده و حرف زده است، در فریمی دیگر تکیهکلام آذریها را به کار برده است. توهینی در کار نیست. کار مانا بخشودنیست. او انسان است و ایران نیاز به وحدت دارد. سوسک او فارسی هم حرف زده، قضیه سادهتر از پیچیدگیهای دولتیست. به غیر از جداییطلبها چه کسانی از این رو در روییها سود میبرند؟ ما قرار است تا آخر دنیا در کنار هم زندگی کنیم نه در برابر هم. صبور باشیم.
راستي شما خنده تان نميگيرد...؟/یادداشتی از بزرگمهر حسین پور
خنده ام مي گيرد وقتي مي بينم كه در كشوري زندگي مي كنم كه كارم جرم محسوب ميشود...كه شغلم توهين قلمداد مشود...كه لابد خودم هم مجرم و گناهكار تصور ميشوم! تصورش را بكنيد كه هدفي داريد...شغلي داريد كه ميبينيد همه به شما دارند جوري نگاه مي كنند كه انگار لباس نپوشيدي...يا همه فكر مي كنند كه تو داري طوري نگاهشون مي كني كه انگار اونا لباس نپوشيدن...!
به یاد فرزند منوچهر نیستانی!
مانا هیچگاه از نام پدرش-منوچهر نيستاني- بهرهبرداری نکرد. خودش بوده و هست. الان دیدم بد نیست به یاد خیلیها بیاورم که چقدر از آثار برادران نیستانی و اشعار پدرشان لذت بردهاند:گفتند زندگی
بار دگر به روی تو لبخند می زند
و ای شاعر رمیده دل، افسون نوبهار
بار دگر به پای دلت بند می زند
این هم بهار
خنده شیرین روزگار
پس کو قرار بخش دل بی قرار من؟
پا می نهم به راه
به امید مهر یار
ای وای بر من و بر دل امیدوار من
خنده شیرین روزگار
پس کو قرار بخش دل بی قرار من؟
پا می نهم به راه
به امید مهر یار
ای وای بر من و بر دل امیدوار من
سالی دگر گذشت و دریغا که من ز عمر
جز خاطرات تلخ، بری بر نداشتم
در دل نشاندم اخگر عشقش به اشتیاق
بیچاره من که چاره دیگر نداشتم
لبخنده بهار نخنداندم، که من
لبخنده های دلکش او را ندیده ام
بیزارم از نسیم نوازشگر بهار
چون تا کنون نوازش او را ندیده ام
سال گذشته گرچه به غم سوختم، ولی
دیگر در آرزوی نگاهی نسوختم
بی اختیار دل به خیالی نباختم
هر دم در این خیال به راهی نسوختم
امسال، چشم من
دنبال چشم غم زده غم زدای اوست
ور با همه رمیده دلی زنده مانده ام
تنها برای اوست.
خر ما از کرهگی فاقد دم بوده است
این شانس من امروز شدیدا خرکی است! آمدیم مثلا شیر و سریال بخوریم، وسط کار فهمیدیم که شیر ترش کرده، تمام سریال(همان کورن فلکس) هم خراب شد. حالا من بیحال از کجا بروم شکم صاحب مرده را سیر کنم.
خدمت دوست عزیز هم عرض کنم که دوچرخه محترم بنده هم قفل یو شکل داشت، هم قفل ثانوی. دزدان عزیز تورنتو را دست کم نگیرید!
خدمت دوست عزیز هم عرض کنم که دوچرخه محترم بنده هم قفل یو شکل داشت، هم قفل ثانوی. دزدان عزیز تورنتو را دست کم نگیرید!
خواب!
دیروز از اعصاب خراب نتوانستم بخوابم! فقط گوشهایم را بستم که صدایی نشنوم.
همهاش قیافه مظلومانه و نگران مانا توی ذهنم بود که داشت عرق میریخت. مانا هر وقت عصبانی میشد بدجوری عرق میکرد. طفلکی!
حالا جالب این است که باید به نحوی خوشحال هم بود که جانش در امان است! این جماعتی که کاریکاتور کوچک او را علم کردهاند و ساز جداییطلبی سر داده اند و عقده طولانی خود را سر بقیه خالی میکنند، مطمئنا تابع احساسند، نه عقل! حالا چقدر جالب که بخش عمده این عقلا دانشگاه رفته هم هستند، و فقط نباید نگران حسنی بود.
دیشب هم قبل از رفتن سر کار میخواستم بخوابم، ولی باز خوابم نبرد. سر کار هم واقعا بمباران شدم. اینقدر کارم سنگین بود که مجبور شدم همکار زاپاسم را از خواب بیدار کنم که از خانه کمکم کند.
اگر خدا بخواهد یک کمی بخوابم!
همهاش قیافه مظلومانه و نگران مانا توی ذهنم بود که داشت عرق میریخت. مانا هر وقت عصبانی میشد بدجوری عرق میکرد. طفلکی!
حالا جالب این است که باید به نحوی خوشحال هم بود که جانش در امان است! این جماعتی که کاریکاتور کوچک او را علم کردهاند و ساز جداییطلبی سر داده اند و عقده طولانی خود را سر بقیه خالی میکنند، مطمئنا تابع احساسند، نه عقل! حالا چقدر جالب که بخش عمده این عقلا دانشگاه رفته هم هستند، و فقط نباید نگران حسنی بود.
دیشب هم قبل از رفتن سر کار میخواستم بخوابم، ولی باز خوابم نبرد. سر کار هم واقعا بمباران شدم. اینقدر کارم سنگین بود که مجبور شدم همکار زاپاسم را از خواب بیدار کنم که از خانه کمکم کند.
اگر خدا بخواهد یک کمی بخوابم!
مردهشوی هر چه دزد دوچرخه را ببرند
من از فیلم دزد دوچرخه متنفرم! از دزد دوچرخه هم همینطور.
دوچرخهام را بردند!
بمیرید دزدان فلان فلان شده!
الهی سوسک صوید! الهی مانا کاریکاتورتان را بکشد!
دوچرخهام را بردند!
بمیرید دزدان فلان فلان شده!
الهی سوسک صوید! الهی مانا کاریکاتورتان را بکشد!
دلايل قوی بايد و منطقی
تا دلتان بخواهد ایمیل و کامنت باحال پر از فحش و عصبیت به دستم رسیده که فحشها را با خیال راحت پاک کردهام. نکته پر از درد اين است که همه دنبال بهانه میگشتهاند تا يک جوری به نابرابریهای قومی اعتراض کنند، آنوقت کاريکاتور کوچک مانا در صفحه ايران جمعه شده پيراهن قربانی.
اولا، خيلیها سوال کردهاند که چرا بعد از ۴ روز معذرت خواهی شده؟ آخر آدمهای عاقل! اگر میدانستند اين کار باعث شوراندن احساسات هم ميهنان میشد که اصلا چاپش نمیکردند! دو سه روز بعد از چاپ بود که صدای اعتراضها بلند شد.
تمام زوری را هم که زدند برای اين بود که اهميت اين ماجرا تا حد ممکن کاسته شود.
اسمش است که روزنامه دولت است، وگرنه مانا کارمند آنجا نبود. مانا خطايی کرد، و اين خطا آنقدر کوچک است که نمیدانم چرا بسياری از عقلا فقط میخواهند از آن برای ضربه به اتحاد کشور استفاده کنند؟
مانا دوست و همکار من است، ولی هفته پيش خودم از کارش انتقاد کردم، بدون ذکرنام، و برای من توضيح داد که دچار چه خطايی شده و ای کاش در سردبيری جلوی ضرر را گرفته بودند.
مانا در تماسی از من سوال کرده بود که چرا کسی به سوسکهايی که فارسی صحبت میکنند ايرادی نگرفته و فقط گير کار در همان "نمنه" است؟ او همان خطای سهوی زبانی بسیاری از ما را دچار شده بود. همین.
قصد مانا اين نيست که اشتباه خود را بپوشاند، فقط سوال اينجاست که چرا يک اشتباه ساده را تبديل به بحران کردهاند؟
دلم میخواهد به يکی از نامههايی که عاقلی برايم نوشته را بخوانيد. قضاوت با خودتان:
بدبختها- کارتان به جایی رسیده که از پستیها- بی شرمیها – توهینها و حماقتهای یک نفر پست تر از خود در توهین به میلیونها هموطن آذری در کمال گستاخی حمایت میکنید. شما دو نفر در یک روز از این جانور حمایت کرده اید که این را میرساند از یک آخور میخورید. شما دلقکها شاید از این طریق و با توهینها به انسانها برای خود در فتره ای از زمان رفاهی دست و پا کنید. به نظر من نباید این دلقک اصلا دادگاهی کنند تا مثل شما آشغالها به آخور دیگری وصل شود. آنهم آخور اروپایی. نمی خواستم جواب شما آدمهای ضعیف که هیچ جایگاهی هم ندارید بدهم و شاید هم خیلی از هموطنان آذری نخواهند جواب شما را بدهند ویا قشر کثیری هم به اینترنت دسترسی نداشته باشند. ولی باید بدانید دلقلکها هیچ جایگاهی در طول تاریخ بشریت نداشته اند. چه در دربار چه خارج از دربار. یک آذری ایرانی- خارج از ایران : از طرف میلیونها آذري
اولا، خيلیها سوال کردهاند که چرا بعد از ۴ روز معذرت خواهی شده؟ آخر آدمهای عاقل! اگر میدانستند اين کار باعث شوراندن احساسات هم ميهنان میشد که اصلا چاپش نمیکردند! دو سه روز بعد از چاپ بود که صدای اعتراضها بلند شد.
تمام زوری را هم که زدند برای اين بود که اهميت اين ماجرا تا حد ممکن کاسته شود.
اسمش است که روزنامه دولت است، وگرنه مانا کارمند آنجا نبود. مانا خطايی کرد، و اين خطا آنقدر کوچک است که نمیدانم چرا بسياری از عقلا فقط میخواهند از آن برای ضربه به اتحاد کشور استفاده کنند؟
مانا دوست و همکار من است، ولی هفته پيش خودم از کارش انتقاد کردم، بدون ذکرنام، و برای من توضيح داد که دچار چه خطايی شده و ای کاش در سردبيری جلوی ضرر را گرفته بودند.
مانا در تماسی از من سوال کرده بود که چرا کسی به سوسکهايی که فارسی صحبت میکنند ايرادی نگرفته و فقط گير کار در همان "نمنه" است؟ او همان خطای سهوی زبانی بسیاری از ما را دچار شده بود. همین.
قصد مانا اين نيست که اشتباه خود را بپوشاند، فقط سوال اينجاست که چرا يک اشتباه ساده را تبديل به بحران کردهاند؟
دلم میخواهد به يکی از نامههايی که عاقلی برايم نوشته را بخوانيد. قضاوت با خودتان:
بدبختها- کارتان به جایی رسیده که از پستیها- بی شرمیها – توهینها و حماقتهای یک نفر پست تر از خود در توهین به میلیونها هموطن آذری در کمال گستاخی حمایت میکنید. شما دو نفر در یک روز از این جانور حمایت کرده اید که این را میرساند از یک آخور میخورید. شما دلقکها شاید از این طریق و با توهینها به انسانها برای خود در فتره ای از زمان رفاهی دست و پا کنید. به نظر من نباید این دلقک اصلا دادگاهی کنند تا مثل شما آشغالها به آخور دیگری وصل شود. آنهم آخور اروپایی. نمی خواستم جواب شما آدمهای ضعیف که هیچ جایگاهی هم ندارید بدهم و شاید هم خیلی از هموطنان آذری نخواهند جواب شما را بدهند ویا قشر کثیری هم به اینترنت دسترسی نداشته باشند. ولی باید بدانید دلقلکها هیچ جایگاهی در طول تاریخ بشریت نداشته اند. چه در دربار چه خارج از دربار. یک آذری ایرانی- خارج از ایران : از طرف میلیونها آذري
سختترین کار دنیا
۶ سال پیش، وقتی به کاطر کاریکاتور "استاد تمساح' بازداشت شدم، همکاران کاریکاتوریستم در یک حرکت زیبا، دور هم جمع شدند و به حمایت از کاریکاتوریست زندانی پرداختند.
امروز همان حرکت دوباره شکل گرفته.
وقتی در روزنامه نبودم تا کاریکاتور بکشم، مانا هر روز به یاد من کاریکاتوری اضافه میکشید، و بالای آن مینوشت:"به جای نیکآهنگ کوثر".
الان داشتم کاریکاتوری برای مانا میکشیدم. نه برای جبران، که برای علاقهای که به او دارم، به دوستی چندین و چند سالهمان، به حقی که گردن همه ما دارد.
مانا میخواست این ماجرا بدون سر و صدا تمام شود. به همین دلیل نمیخواست نامش را مطرح کنیم.
ماجرا خیلی ساده است. عدهای دارند آذریها را به خاطر کاری که حداکثر باید به آن اعتراضی ساده می شد میشورانند. جداییطلبهای سو استفاده کنندهای که از این فرصت میخواهند حد اکثر بهرهبرداری را بکنند.
و از همه بدتر برایم عجیب است که دانشجوها بازی خوردهاند. دانشجوهایی که باید عاقلتر باشند، جای عقل و احساس را عوض کردهاند!
چه خبر است؟ یک کمی به عقلتان فشار بیاورید! چرا نمیفهمید که به خاطر یک خطای سهوی دارید همه چیز را خراب میکنید؟
اگر در دانشگاههای ارومیه و تبریز و زنجان و... آدم عاقلی پیدا شود و جلوی این جداییطلبهای سو استفادهچی را بگیرد چه میشود؟
هنوز دیر نشده،ولی کاری نکنید که ترکیه بیپدر و مادر و جمهوری آذربایجان از آن بهرهمند شوند!
امروز همان حرکت دوباره شکل گرفته.
وقتی در روزنامه نبودم تا کاریکاتور بکشم، مانا هر روز به یاد من کاریکاتوری اضافه میکشید، و بالای آن مینوشت:"به جای نیکآهنگ کوثر".
الان داشتم کاریکاتوری برای مانا میکشیدم. نه برای جبران، که برای علاقهای که به او دارم، به دوستی چندین و چند سالهمان، به حقی که گردن همه ما دارد.
مانا میخواست این ماجرا بدون سر و صدا تمام شود. به همین دلیل نمیخواست نامش را مطرح کنیم.
ماجرا خیلی ساده است. عدهای دارند آذریها را به خاطر کاری که حداکثر باید به آن اعتراضی ساده می شد میشورانند. جداییطلبهای سو استفاده کنندهای که از این فرصت میخواهند حد اکثر بهرهبرداری را بکنند.
و از همه بدتر برایم عجیب است که دانشجوها بازی خوردهاند. دانشجوهایی که باید عاقلتر باشند، جای عقل و احساس را عوض کردهاند!
چه خبر است؟ یک کمی به عقلتان فشار بیاورید! چرا نمیفهمید که به خاطر یک خطای سهوی دارید همه چیز را خراب میکنید؟
اگر در دانشگاههای ارومیه و تبریز و زنجان و... آدم عاقلی پیدا شود و جلوی این جداییطلبهای سو استفادهچی را بگیرد چه میشود؟
هنوز دیر نشده،ولی کاری نکنید که ترکیه بیپدر و مادر و جمهوری آذربایجان از آن بهرهمند شوند!
MAY 23, 2006
ANOTHER CARTOONIST JAILED IN IRAN CARTOON FUROR
In another cartoon furor, the government of Iran has closed down the "Iran" newspaper and jailed its editor along with cartoonist, Mana Neyestani. The cartoon (see it here) is written in the Azeri language, the boy asks the cockroach a question and the cockroach replies "Namana" or "I don't get it."
The cartoon was "deemed an insult to Iran's Azeri minority," according to Teheran's chief prosecutor. The Azeri make up about a quarter of Iran's population; they live in Northern Iran and speak a language that is related to Turkish. The "Iran" newspaper is state run and is one of Iran's top three newspapers
Members of Iran's Azeri minority rioted in response to the cartoon, pelting government buildings and banks in Tabriz with stones. It is apparently a common practice in Iran to mock the Azeri in jokes and it seems that the Azeri have little sense of humor
Iran's conservative judiciary has closed more than 100 newspapers, but this is the first newspaper closed by Iran's "Press Supervisory Body" and is the first newspaper closed during the term of president Mahmoud Ahmadinejad
Thanks to Nik Kowsar for alerting me to this story about his friend, Mana Neyestani. We share Nik's concern for Neyestani who is being held in Iran's Evin Prison
بيانيه جمعي از كاريكاتوريستهاي ايران در رابطه با ماجراي كاريكاتور «ايران جمعه»
ماجرايي كه در پي انتشار كاريكاتوري در روزنامه ايران «جمعه» به وقوع پيوست نگرانيهاي زيادي را در ميان هنرمندان كاريكاتوريست ايران ايجاد كرده است.
اعتراضات اوليه صورت گرفته از سوي هموطنان آذريزبانمان قابل درك است اما ماجرا در حال ورود به ابعاد تازهاي است كه موجب نگراني است.
كارتونيست «ايران جمعه» در حالي ساعات بازداشت خود را سپري ميكند كه در روزهاي اخير، سهوي بودن كار خود را بارها اعلام كرده و از هموطنان آذريزبان عذرخواهي نموده بود.
در اين راستا، روزنامه ايران نيز تاوان انتشار كاريكاتور را پرداخته و در توقيف موقت بسر ميبرد.
به نظر ميرسد حال كه تمامي اقدامات لازم قانوني در رابطه با اين ماجرا از سوي مسوولان مربوطه انجام گرفته، ادامه برخي اعتراضات داخلي، جز ضربه زدن به وحدت ملي و ايجاد تفرقههاي قوميتي نيست.
به نظر ميرسد برخي سودجويان داخلي سوار بر موجهاي اوليه واكنشها شده و آن را به سمت اهدافي ديگر هدايت ميكنند.
ما جمعي از كارتونيستهاي فعال ايراني ضمن آنكه معتقديم اقدام كارتونيست ايران جمعه ميتوانسته با تدبير بيشتري صورت بگيرد و با تاكيد بر شناختي كه از سلامت نفس و عدم سوءنيت نامبرده داريم از كليه هموطنان عزيز آذريزبانمان ميخواهيم تا سعه صدر و آرامش بيشتري از خود نشان دهند تا در فضايي آرام، اين ماجرا خاتمه يابد.
داود احمدی مونس(آروين)
بهرام ارجمندنيا
بهزاد باشو
سعيد بهداد
حميدرضا پورنصيري
يحيي تدين
نیما جمالي
بزرگمهر حسينپور
هادي حيدري
ساسان خادم
سهیل دانشاشراقي
اميرحسين داودي
علي درخشي
محمدرضا دوستمحمدي
علي رادمند
جمال رحمتي
كيوان زرگري
مسعود شجاعيطباطبايي
داوود شهيدي
حسين صافي
محمدرفيع ضيايي
سلمان طاهري
بهمن عبدي
پيمان عدالتي
جواد عليزاده
داوود كاظمي
حسن كريمزاده
مهدي كريمزاده
فريد مرتضوي
علي مريخي
فيروزه مظفري
امين مويدي
مسعود مهرابي
محسن نورينجفي
توكا نيستاني
علي هاشميشهرکي
اعتراضات اوليه صورت گرفته از سوي هموطنان آذريزبانمان قابل درك است اما ماجرا در حال ورود به ابعاد تازهاي است كه موجب نگراني است.
كارتونيست «ايران جمعه» در حالي ساعات بازداشت خود را سپري ميكند كه در روزهاي اخير، سهوي بودن كار خود را بارها اعلام كرده و از هموطنان آذريزبان عذرخواهي نموده بود.
در اين راستا، روزنامه ايران نيز تاوان انتشار كاريكاتور را پرداخته و در توقيف موقت بسر ميبرد.
به نظر ميرسد حال كه تمامي اقدامات لازم قانوني در رابطه با اين ماجرا از سوي مسوولان مربوطه انجام گرفته، ادامه برخي اعتراضات داخلي، جز ضربه زدن به وحدت ملي و ايجاد تفرقههاي قوميتي نيست.
به نظر ميرسد برخي سودجويان داخلي سوار بر موجهاي اوليه واكنشها شده و آن را به سمت اهدافي ديگر هدايت ميكنند.
ما جمعي از كارتونيستهاي فعال ايراني ضمن آنكه معتقديم اقدام كارتونيست ايران جمعه ميتوانسته با تدبير بيشتري صورت بگيرد و با تاكيد بر شناختي كه از سلامت نفس و عدم سوءنيت نامبرده داريم از كليه هموطنان عزيز آذريزبانمان ميخواهيم تا سعه صدر و آرامش بيشتري از خود نشان دهند تا در فضايي آرام، اين ماجرا خاتمه يابد.
داود احمدی مونس(آروين)
بهرام ارجمندنيا
بهزاد باشو
سعيد بهداد
حميدرضا پورنصيري
يحيي تدين
نیما جمالي
بزرگمهر حسينپور
هادي حيدري
ساسان خادم
سهیل دانشاشراقي
اميرحسين داودي
علي درخشي
محمدرضا دوستمحمدي
علي رادمند
جمال رحمتي
كيوان زرگري
مسعود شجاعيطباطبايي
داوود شهيدي
حسين صافي
محمدرفيع ضيايي
سلمان طاهري
بهمن عبدي
پيمان عدالتي
جواد عليزاده
داوود كاظمي
حسن كريمزاده
مهدي كريمزاده
فريد مرتضوي
علي مريخي
فيروزه مظفري
امين مويدي
مسعود مهرابي
محسن نورينجفي
توكا نيستاني
علي هاشميشهرکي
بازداشت طراح کاريکاتور جنجالی و توقيف روزنامه ايران - بیبیسی
قاسمفر و نيستاني، سردبير و كاريكاتوريست روزنامه ايران جمعه بازداشت شدند
مهرداد قاسمفر، سردبير ويژهنامه ايران جمعه و مانا نيستاني، كاريكاتوريست اين روزنامه از سوي دادسراي كاركنان دولت بازداشت شدند.
به گزارش خبرنگار "ايلنا"، به دنبال چاپ كاريكاتوري در روزنامه ايران جمعه كه در آن به شهروندان آذريزبان توهين شده بود، مدعيالعموم و وزارت اطلاعات از سردبير و طراح اين كاريكاتور به دادسراي كاركنان دولت شكايت كردند كه بر اساس احضاريه اين شعبه، مهرداد قاسمفر و مانا نيستاني صبح امروز در دادسراي كاركنان دولت حاضر شدند و به سوالات قاضي اسلامي پاسخ دادند.
در پايان اين جلسه، قاضي اسلامي براي سردبير و طراح كاريكاتور مورد نظر، قرار بازداشت موقت صادر كرد.
به گزارش خبرنگار "ايلنا"، به دنبال چاپ كاريكاتوري در روزنامه ايران جمعه كه در آن به شهروندان آذريزبان توهين شده بود، مدعيالعموم و وزارت اطلاعات از سردبير و طراح اين كاريكاتور به دادسراي كاركنان دولت شكايت كردند كه بر اساس احضاريه اين شعبه، مهرداد قاسمفر و مانا نيستاني صبح امروز در دادسراي كاركنان دولت حاضر شدند و به سوالات قاضي اسلامي پاسخ دادند.
در پايان اين جلسه، قاضي اسلامي براي سردبير و طراح كاريكاتور مورد نظر، قرار بازداشت موقت صادر كرد.
من اعصاب ندارم! کاریکاتوریست ایران را گرفتند
آقاجان! ماجرا را بیخودی شورش نکنیم. اشتباهی شده، و میتوان از راههای منطقیتر هم وارد شد. و حالا کاریکاتوریست روزنامه را برای پاک کردن صورت مساله گرفتهاند.
این مساله قابل درک است که برای خواباندن تشنج در مناطق آذریزبان باید کاری شود، ولی آیا راه بهتری وجود ندارد؟
امیدوارم ماجرا ختم به خیر شود و کاریکاتوریست روزنامه هم که شنیدهام عذرخواهی کرده، هرچه زودتر آزاد شود.
یاد خدابیامرز صابری بخیر. این جور مواقع ناجی افسانهای میشد. و الان نیست.
این مساله قابل درک است که برای خواباندن تشنج در مناطق آذریزبان باید کاری شود، ولی آیا راه بهتری وجود ندارد؟
امیدوارم ماجرا ختم به خیر شود و کاریکاتوریست روزنامه هم که شنیدهام عذرخواهی کرده، هرچه زودتر آزاد شود.
یاد خدابیامرز صابری بخیر. این جور مواقع ناجی افسانهای میشد. و الان نیست.
تبريک
فرا رسيدن دوم خرداد را بر سيدالمالهکشين، محمدعلی ابطحی تبريک و شادباش عرض کرده، برای او طول عمر و افزايش دور شکم مسالت میدارم! وجود مبارک وی ثابت میکند که همه شهروندان با هم برابرند، ولی برخی برابرترند. بله؟ بعله!!!عکس از ساتيار امامی
مصلحت انديشيهایی برای منفعت
به سخنان محمد رضا تاجيک، مشاور ارشد خاتمی توجه کنيد:
...خب طبيعتا تيمي که اطراف آقاي خاتمي جمع شده بود بيشتر شبيه يک طيف بود تا يک خط مشخص و گروه مشخص. در مورد همه آنها نمي توان يک جور قضاوت کرد. برخي از آنها هم اگر چه عزمي داشتند اما فاقد يک تئوري راهنماي عمل بودند. فاقد يک مانيفست مشخص بودند. عزم و جزم آنها هم ره به جايي نبرد. اما بسياري از آنها هم اصلا اراده کار اصلاحي نداشتند. آنها تلاش کردند خود را در درون جبهه اصلاحات خودي جلوه دهند ولي در عمل نقش مانع را در برابر جنبش اصلاحي بازي کردند.
مصلحت طلب بودند؟
ترديدي نيست. بسياري از آنها فضا را براي تحقق اهداف و منافع شخصي خود مناسب تشخيص دادند. آنها را نمي توان ماهيتا اصلاح طلب ناميد.
...خب طبيعتا تيمي که اطراف آقاي خاتمي جمع شده بود بيشتر شبيه يک طيف بود تا يک خط مشخص و گروه مشخص. در مورد همه آنها نمي توان يک جور قضاوت کرد. برخي از آنها هم اگر چه عزمي داشتند اما فاقد يک تئوري راهنماي عمل بودند. فاقد يک مانيفست مشخص بودند. عزم و جزم آنها هم ره به جايي نبرد. اما بسياري از آنها هم اصلا اراده کار اصلاحي نداشتند. آنها تلاش کردند خود را در درون جبهه اصلاحات خودي جلوه دهند ولي در عمل نقش مانع را در برابر جنبش اصلاحي بازي کردند.
مصلحت طلب بودند؟
ترديدي نيست. بسياري از آنها فضا را براي تحقق اهداف و منافع شخصي خود مناسب تشخيص دادند. آنها را نمي توان ماهيتا اصلاح طلب ناميد.
اشتباه لذتبخش ۹ سال پیش- قسمت سوم
الان بعد از ۹ سال که به آن روزها فکر میکنم، هم تاسف میخورم و هم خندهام میگيرد! تاسف بابت آن چیزهايی که از دست داديم، و خنده به خاطر دلايل تاسفی که دارم میخورم!
ما روزنامهنگاران تنها منتقل کنندگان پیامها و ثبتکنندگان بودیم، نه بوجود آورندگان ۲ خرداد. با این همه بدون ترجمه مزخرفات فلسفی رهبران اصلاحات، بخش بزرگی از مخاطبان سر در نمیآوردند که ماجرا از چه قرار است. باید اعتراف کنم که خود ما هم سر در نیاوردیم، فقط سعی کردیم مسائل را قابل فهم اکثریت کنیم.
باید مغز خر خورده باشم که راضی به تکرار شرایط صدر اسلام در روزگار فعلی باشم! یعنی چه؟ تکرار جامعه مدینهالنبی؟ این چه کرسی شعری است؟ این همه زحمت بکشی تازه بخواهی برگردی به روزگاری که درجه تکامل فکری مردم ۱۴۰۰ سال عقبتر بوده است؟
نگاه من یکی این بود که مثلا سیستم جدید بیاید و ضعفهای اجرای قانون اساسی رفع شود و برخی مفاد قانون هم اصلاح شود و اجرا. قانون اساسی ما اینقدر معیوب است که حد ندارد، اما اگر همین قانون اساسی معیوب را درست تر اجرا میکردند، گند کار به این اندازه در نمیآمد.
کاری که اصلاحطلبان زور زدند این بود که کارکرد قوه مجریه در دوران خاتمی را ضعیفتر کردند و مجلس را هم بیاثر.
وقتی به آن روزها فکر میکنم و به حرفهای بر و بچههایی که در جلسات خصوصی سران جبهه ۲ خرداد رفت و آمد داشتند میاندیشم، زورم میگیرد! وقتی فکر میکنم اکثریت مجاهدین انقلاب چقدر تمایل به ایجاد تغییر برای بهبود سیستم داشتند نه حفظ وضع موجود، دلم میخواهد هر چه بد و بیراه است نثارشان کنم. کدام پدر آمرزیدههایی بودند که ماجرای خودی و غیر خودی را باب کردند؟ عمه من بود؟ بهزاد نبوی تازه بعد این همه سال نشسته و با مهندس سحابی گفتگو کرده. ولی در طول ۸ سال اینقدر به خودش و سیستمش اطمینان داشت که همان نگاه غیر خودی به نهضت آزادی را ادامه میداد.
در طول این سالیان برایم مسجل شد که سالمترین گروه حاکم بعد از انقلاب، همانا و همانا ملی مذهبیها بودند، با این مشکل که هیچگاه به طور منطقی بازسازی نشدند. درست است که بعضیهایشان جوانتر از فسیلهای ماقبل تاریخی چون یزدی، سحابی و صباغیان هستند، ولی این مشکلی را حل نمیکند!
مشارکتیها و سازمانیها که غم نان و آب و سد و گاهی هم پتروپارس نمیگذاشت به دفاع واقعی از آرمانهای اصلاحات برسند، از نیروی روزنامهنگاران و دانشجویان با نامردی بهره بردند.
مجمع تکامل نیافته روحانیون که در عصر حجر سیر میکرد و با نیروهای منفوری چون محتشمیپور و مجید انصاری میخواست به نحوی پدرخوانده اصلاحات باقی بماند.
کارگزاران هم که عروسکهای خیمه شببازی هاشمی بودند برای بقای قدرت سیاسی و اقتصادی و چانه زنی او.
وقتی ۴ سال پیش برای مصاحبه پیش کرباسچی رفتم و با دلخوری سعی میکرد چيزی عليه پدرخوانده نگويد، میدانستم خود را قربانی بازی سياسی ماندن هاشمی آن بالاها محسوب میکند. هميشه افراد دو سه درجه دورتر از هاشمی هدف حملات بالايیها قرار میگرفتند، ولی پدرخوانده از سانی و مايکل کورلئونه به خوبی دفاع میکرد! پس کسی به راحتی سراغ آنها نمیرفت.
وقتی امروز مصاحبه کرباسچی را میخوانی که میگويد: "به دوم خرداد که فکر مي کنم، حسرت مي خورم"، میدانی با چه تاسفی این حرف را میزند. کرباسچی هم گردن هاشمی حق داشت و هم گردن خاتمی. هر دوی اینها مقابل سیستم ضعیف عمل کردند. من کرباسچی را به هزار و یک دلیل غیر سیاسی شایسته بازجویی و پاسخگویی میدانم، چرا که معتقدم به دزدان سرگردنه تیم اصفهان حاکم بر شهرداری امکان هر نوع سو استفادهای داد و در مقابلسان سکوت کرد. هیچگاه کسی نپرسید جمالی بحری که با پیکان به شهرداری آمد در سال ۱۳۷۸ با چه امکاناتی از مجموعه کنار رفت؟ کسی نپرسید کلاهبردارانی که امور تبلیغات شهری را به دست داشتند چقدر مالیات دادند، کسی نپرسید سود میلیاردی سالانه همشهری به چه کسانی رسید؟ کسی نپرسید سهم آگهیهای کلان همشهری به جیب که رفت؟ کسی نپرسید پایان کار بسیاری از برجهای ناقص شمیران را به چه قیمتی صادر کردند و امضا؟ خیلی از سوالات را باید کرباسچی جواب میداد، در عوض میخواستند ببینند ناهارش جوجه کباب است یا خوراک عادی بقیه کارمندان شهرداری؟
ما روزنامهنگاران تنها منتقل کنندگان پیامها و ثبتکنندگان بودیم، نه بوجود آورندگان ۲ خرداد. با این همه بدون ترجمه مزخرفات فلسفی رهبران اصلاحات، بخش بزرگی از مخاطبان سر در نمیآوردند که ماجرا از چه قرار است. باید اعتراف کنم که خود ما هم سر در نیاوردیم، فقط سعی کردیم مسائل را قابل فهم اکثریت کنیم.
باید مغز خر خورده باشم که راضی به تکرار شرایط صدر اسلام در روزگار فعلی باشم! یعنی چه؟ تکرار جامعه مدینهالنبی؟ این چه کرسی شعری است؟ این همه زحمت بکشی تازه بخواهی برگردی به روزگاری که درجه تکامل فکری مردم ۱۴۰۰ سال عقبتر بوده است؟
نگاه من یکی این بود که مثلا سیستم جدید بیاید و ضعفهای اجرای قانون اساسی رفع شود و برخی مفاد قانون هم اصلاح شود و اجرا. قانون اساسی ما اینقدر معیوب است که حد ندارد، اما اگر همین قانون اساسی معیوب را درست تر اجرا میکردند، گند کار به این اندازه در نمیآمد.
کاری که اصلاحطلبان زور زدند این بود که کارکرد قوه مجریه در دوران خاتمی را ضعیفتر کردند و مجلس را هم بیاثر.
وقتی به آن روزها فکر میکنم و به حرفهای بر و بچههایی که در جلسات خصوصی سران جبهه ۲ خرداد رفت و آمد داشتند میاندیشم، زورم میگیرد! وقتی فکر میکنم اکثریت مجاهدین انقلاب چقدر تمایل به ایجاد تغییر برای بهبود سیستم داشتند نه حفظ وضع موجود، دلم میخواهد هر چه بد و بیراه است نثارشان کنم. کدام پدر آمرزیدههایی بودند که ماجرای خودی و غیر خودی را باب کردند؟ عمه من بود؟ بهزاد نبوی تازه بعد این همه سال نشسته و با مهندس سحابی گفتگو کرده. ولی در طول ۸ سال اینقدر به خودش و سیستمش اطمینان داشت که همان نگاه غیر خودی به نهضت آزادی را ادامه میداد.
در طول این سالیان برایم مسجل شد که سالمترین گروه حاکم بعد از انقلاب، همانا و همانا ملی مذهبیها بودند، با این مشکل که هیچگاه به طور منطقی بازسازی نشدند. درست است که بعضیهایشان جوانتر از فسیلهای ماقبل تاریخی چون یزدی، سحابی و صباغیان هستند، ولی این مشکلی را حل نمیکند!
مشارکتیها و سازمانیها که غم نان و آب و سد و گاهی هم پتروپارس نمیگذاشت به دفاع واقعی از آرمانهای اصلاحات برسند، از نیروی روزنامهنگاران و دانشجویان با نامردی بهره بردند.
مجمع تکامل نیافته روحانیون که در عصر حجر سیر میکرد و با نیروهای منفوری چون محتشمیپور و مجید انصاری میخواست به نحوی پدرخوانده اصلاحات باقی بماند.
کارگزاران هم که عروسکهای خیمه شببازی هاشمی بودند برای بقای قدرت سیاسی و اقتصادی و چانه زنی او.
وقتی ۴ سال پیش برای مصاحبه پیش کرباسچی رفتم و با دلخوری سعی میکرد چيزی عليه پدرخوانده نگويد، میدانستم خود را قربانی بازی سياسی ماندن هاشمی آن بالاها محسوب میکند. هميشه افراد دو سه درجه دورتر از هاشمی هدف حملات بالايیها قرار میگرفتند، ولی پدرخوانده از سانی و مايکل کورلئونه به خوبی دفاع میکرد! پس کسی به راحتی سراغ آنها نمیرفت.
وقتی امروز مصاحبه کرباسچی را میخوانی که میگويد: "به دوم خرداد که فکر مي کنم، حسرت مي خورم"، میدانی با چه تاسفی این حرف را میزند. کرباسچی هم گردن هاشمی حق داشت و هم گردن خاتمی. هر دوی اینها مقابل سیستم ضعیف عمل کردند. من کرباسچی را به هزار و یک دلیل غیر سیاسی شایسته بازجویی و پاسخگویی میدانم، چرا که معتقدم به دزدان سرگردنه تیم اصفهان حاکم بر شهرداری امکان هر نوع سو استفادهای داد و در مقابلسان سکوت کرد. هیچگاه کسی نپرسید جمالی بحری که با پیکان به شهرداری آمد در سال ۱۳۷۸ با چه امکاناتی از مجموعه کنار رفت؟ کسی نپرسید کلاهبردارانی که امور تبلیغات شهری را به دست داشتند چقدر مالیات دادند، کسی نپرسید سود میلیاردی سالانه همشهری به چه کسانی رسید؟ کسی نپرسید سهم آگهیهای کلان همشهری به جیب که رفت؟ کسی نپرسید پایان کار بسیاری از برجهای ناقص شمیران را به چه قیمتی صادر کردند و امضا؟ خیلی از سوالات را باید کرباسچی جواب میداد، در عوض میخواستند ببینند ناهارش جوجه کباب است یا خوراک عادی بقیه کارمندان شهرداری؟
ادامه دارد
جنبش اصلاح طلبی ایران در نهمین سالگرد دوم خرداد-بی بی سی
نيک آهنگ کوثر می گويد جنبش اصلاح طلبی ايران به فکر جديد و هماهنگی با مسائل روز دنيا نياز دارد و جوانان ايران که ۷۰ درصد جمعيت کشور را تشکيل می دهند، به پيران جبهه اصلاحات بی اعتماد هستند.
عکاسی قبل از طلوع
امروز صبح دیدم که دوچرخه سواری از وبلاگنویسی بهتر است، پس زدم بیرون. عجب هوای سردی هم بودها!
اشتباه لذتبخش ۹ سال پیش- قسمت دوم
بگذارید خیالتان را راحت کنم، اگر همین امروز هم دوم خرداد سال ۱۳۷۶ بود باز به خاتمی رای میدادم، ولی این بار پدر صاحب بچه را در آوردم تا بداند مسوولیت یعنی چه!
من با خاتمی قبل از آن تاریخ چند بار از نزدیک برخورد داشتم. قبل از استعفایش که آمده بود نمایشگاه مطبوعات و به زور کنار غرفه گلآقا نگهش داشتیم تا عکس بیاندازد و بعدش فلش دوربین من کار نکرد...مهمانی گلآقا در سال ۷۲ که فروزان آصف نخعی خواست با دکتر حبیبی مصاحبه کند و خدابیامرز صابری حالش را گرفت، و چند هفته بعد که خاتمی مهمان همشهری بود و نشست در سرویس ما کاریکاتورها را از اول نگاه کرد و هی از ما پرسید...
از او خوشم میآمد، دست خودم هم نبود. آدمی دوست داشتنی بود و محترم.
از ناطق هم بدم میآمد! جشنواره مطبوعات سال ۷۵ به برندهها شرط کردند که باید در مراسمی که ناطق میآید حاضر باشند وگرنه جایزه بی جایزه. من هم نرفتم! البته دلیلش این بود که پدرم در دشت گرهبایگان فسا نشان علمی ریاست جمهوری میگرفت و ترجیح دادم آنجا باشم.
چند باری هم در چیذر دیده بودمش با جماعت محافظ، وقتی به تالار ولیعصر که محل عروسیها و جشنها بازاریها بود وارد میشد. میگفتند هر از گاهی به زورخانه طالقانی چیذر هم میرفت.
آن روزها درست بعد همایش بینالمللی سیستمهای سطوح آبگیر باران بود و حسابی خسته بودم. با این همه شور انتخابات باعث شد حتی نصف شب هم به فکر جور کردن سوژه باشم. خیلی وقتها از خواب می پریدم، چیزی مینوشتم و دوباره میخوابیدم.
احساس عجیبی داشتیم، انگار آخرین روزهای آزادیمان بود و میخواستیم بیشترین بهره را ببریم. میدانستم اگر خاتمی شکست بخورد باید تا مدتها از کار مطبوعاتی دور شوم و مثل بچه آدم درس بخوانم. شاید هم به همین دلیل پایان نامه ام را تمام میکردم!
آن روزها درگیر کار دیگری هم بودم. معاونت آموزش و تحقیقت جهاد مسوول انتشار کاتالوگ موزه هاشمی رفسنجانی شده بود، و من و بعضی از بروبچههای همشهری هر از گاهی به ساختمان سفید ریاست جمهوری میرفتیم. آنجا هم کسب خبر جالب بود، بخصوص وقتی محافظان هاشمی دهان باز میکردند.
دوشنبه قبل از انتخابات بود. درست سه روز بعد از نماز جمعه طوفانی هاشمی که چپهای قدرش را ندانستند!سه نفر از راستها آمده بودند اعتراض، و ما همزمان با آنها از پلهها بالا میرفتیم. قیافه غضبناک هاشمی آن بالای پلهها دیدنی بود. اینقدر ترسناک بود که حد ندارد. محافظ گندهای داشت که وقتی هاشمی به او نگاه کرد، طرف ۲ متر عقب کشید. انگار حالا باید ازبرای محافظ رئیس جمهوری محافظ استخدام میکردند.
ما جلسه یک ساعتهمان را با محسن هاشمی داشتیم و بعدش مدتی در طبقی دوم معطل ماندیم، یکی از محافظان هاشمی آمد برای سلام و علیک و دوست ما از او پرسید که محافظان آقای ناطق از کی در ریاست جمهوری مستقر میشوند؟ طرف پوزخندی زد و گفت از کجا معلوم که آنها بیایند؟ آنجا بود که انگشت بیادبیام خبردار شد که ماجرا دارد زیادی جالب میشود.
من با خاتمی قبل از آن تاریخ چند بار از نزدیک برخورد داشتم. قبل از استعفایش که آمده بود نمایشگاه مطبوعات و به زور کنار غرفه گلآقا نگهش داشتیم تا عکس بیاندازد و بعدش فلش دوربین من کار نکرد...مهمانی گلآقا در سال ۷۲ که فروزان آصف نخعی خواست با دکتر حبیبی مصاحبه کند و خدابیامرز صابری حالش را گرفت، و چند هفته بعد که خاتمی مهمان همشهری بود و نشست در سرویس ما کاریکاتورها را از اول نگاه کرد و هی از ما پرسید...
از او خوشم میآمد، دست خودم هم نبود. آدمی دوست داشتنی بود و محترم.
از ناطق هم بدم میآمد! جشنواره مطبوعات سال ۷۵ به برندهها شرط کردند که باید در مراسمی که ناطق میآید حاضر باشند وگرنه جایزه بی جایزه. من هم نرفتم! البته دلیلش این بود که پدرم در دشت گرهبایگان فسا نشان علمی ریاست جمهوری میگرفت و ترجیح دادم آنجا باشم.
چند باری هم در چیذر دیده بودمش با جماعت محافظ، وقتی به تالار ولیعصر که محل عروسیها و جشنها بازاریها بود وارد میشد. میگفتند هر از گاهی به زورخانه طالقانی چیذر هم میرفت.
آن روزها درست بعد همایش بینالمللی سیستمهای سطوح آبگیر باران بود و حسابی خسته بودم. با این همه شور انتخابات باعث شد حتی نصف شب هم به فکر جور کردن سوژه باشم. خیلی وقتها از خواب می پریدم، چیزی مینوشتم و دوباره میخوابیدم.
احساس عجیبی داشتیم، انگار آخرین روزهای آزادیمان بود و میخواستیم بیشترین بهره را ببریم. میدانستم اگر خاتمی شکست بخورد باید تا مدتها از کار مطبوعاتی دور شوم و مثل بچه آدم درس بخوانم. شاید هم به همین دلیل پایان نامه ام را تمام میکردم!
آن روزها درگیر کار دیگری هم بودم. معاونت آموزش و تحقیقت جهاد مسوول انتشار کاتالوگ موزه هاشمی رفسنجانی شده بود، و من و بعضی از بروبچههای همشهری هر از گاهی به ساختمان سفید ریاست جمهوری میرفتیم. آنجا هم کسب خبر جالب بود، بخصوص وقتی محافظان هاشمی دهان باز میکردند.
دوشنبه قبل از انتخابات بود. درست سه روز بعد از نماز جمعه طوفانی هاشمی که چپهای قدرش را ندانستند!سه نفر از راستها آمده بودند اعتراض، و ما همزمان با آنها از پلهها بالا میرفتیم. قیافه غضبناک هاشمی آن بالای پلهها دیدنی بود. اینقدر ترسناک بود که حد ندارد. محافظ گندهای داشت که وقتی هاشمی به او نگاه کرد، طرف ۲ متر عقب کشید. انگار حالا باید ازبرای محافظ رئیس جمهوری محافظ استخدام میکردند.
ما جلسه یک ساعتهمان را با محسن هاشمی داشتیم و بعدش مدتی در طبقی دوم معطل ماندیم، یکی از محافظان هاشمی آمد برای سلام و علیک و دوست ما از او پرسید که محافظان آقای ناطق از کی در ریاست جمهوری مستقر میشوند؟ طرف پوزخندی زد و گفت از کجا معلوم که آنها بیایند؟ آنجا بود که انگشت بیادبیام خبردار شد که ماجرا دارد زیادی جالب میشود.
ادامه دارد
لب لعلی گزیدهام که مپرس، دلبری برگزیدهام که مپرس
ديدار رييس جمهور با جمعي از علما و روحانيون اندونزي/ مهدي قاسمي -ايسنا
آی قربون اون علما برم من! این روحانیت اندونزی چیه که ما تا حالا خبر نداشتیم؟
آی قربون اون علما برم من! این روحانیت اندونزی چیه که ما تا حالا خبر نداشتیم؟
اشتباه لذتبخش ۹ سال پیش- قسمت اول
هر کدام از کسانی که در انتخابات ۹ سال پیش شرکت کردهاند خاطرات خاص خودشان را دارند. نگرانیها، شادیها، امیدواریها، ناامیدیها، غمها، سرخوردگیها و...
۹ سال پیش بسیاری از ما امیدی به شکست خوردن ناطق نورینداشتیم. شکست ناطق با برنده شدن خاتمی فرق داشت! انتظار داشتیم سیستم با تقلب خاتمی را بازنده کند. ولی اشتباهات طرف مقابل و جنگ تبلیغاتی به خوبی کار خودش را کرد. عوامل دیگری هم نقش داشت...
بعدها که حجاریان در مصاحبهای گفت که برنامهای برای برنده شدن نداشتند و حد اکثر امیدشان بردن هفت هشت میلیون رای برای تشکیل و سازماندهی اقلیتی نیرومند بود، عرق سردی کردم. به عبارت آن لحظه فهمیدم که ما را قبل از بلوغ سراغ عروس خانم فرستاده اند.
امروز این طرف دنیا نشسته ام و دارم تاسف لحظات بسیاری را می خورم، شاید هم بیخودی تاسف میخورم...فردا کامنت میآید که تو هر چه داری از ۲ خرداد داری و غلط میکنی اعتراضیه مینویسی...فلانی هم توی چت میگوید که عجب ساده بودیمها...آن یکی هم طبق معمول احساس شهیدان را پیدا میکند و از ارزشهای والای انسانی بدست آمده میگوید و ...
دوم خرداد برای من یک خاصیت بسیار بزرگ داشت؛ چشمانم تقریبا باز شد. اینکه میگویم تقریبا به این لحاظ است که سالها باید بگذرد تا بیاموزم چه فکر میکردیم و چه شد!!
الان به این نگاه رسیدهام که جامعه ما در آن لحظه آماده تحول نبود. گاهی وقتها پای صحبت بعضی از سیاسیون که مینشینی به نکات جالبی بر میخوری که انگار از سر شکم سیری بیان شده، ولی تقریبا خریداری ندارد.
برای من صحبتهای خبرنگارانی که از همان موقع درگیر ماجراها بودند جذابتر است. وقتی امید پارسانژاد و ژیلا بنییعقوب وزیر ارشاد وقت را در کنار فرهنگسرای ارسباران گیر انداختند، و ژیلا با همان پیگیری همیشگی، میرسلیم کم مو را کچل کرد، و روز بعد خوانندگان همشهری فهمیدند طرف چند مرده حلاج است، برای خیلی از ما مسجل بود که ایجاد ممنوعیت برای جماعت فرهنگی در تبلیغ برای خاتمی نشان از استرس جناح راستی داشت که جامعه اسلامی قصابها و سالامبورفروشها و پوستکنها و ...برایش تبلیغ میکردند.
بر وبچههایی که به ستادهای خاتمی میرفتند و ماجراهای آنجا را تعریف میکردند و چکیده وقایع را به گوش ما میرساندند باید الان بگویند برداشتشان چیست؟ بچههای ستاد بهآفرین که میخواستند درش را ببندند و مرتضیحاجی مسوول ستاد خاتمی جلوی آنها ایستاد حتما خاطرات بامزهای دارند.
یادم نمیرود بعد شکست محافظهکاران انگلیس در انتخابات ماه می ۱۹۹۷، با لقمانی دبیر سرویس سیاسی وقت روزنامه و چند نفر دیگر میخندیدیم و میگفتیم آیا همچنین چیزی در اینجا هم ممکن است؟ پروین امامی که تفریحش شده بود کسب اخبار ریشهری و یکی از بچهها که خیلی دلش میخواست فکر کنیم اگر ریشهری به قدرت برسد حتما سردبیر همشهری خواهد شد!
آن روزها صحبتهای زیدآبادی که گمانم هنوز سیبیل نازکی زورویی خود را داشت، بیات که دبیر سرویس اجتماعی بود، شکری که هفتهنامه روز هفتم را در میآورد خیلی شنونده داشت. فروزان آصف نخعی با آن شور وحشتناکش میآمد نظر میداد...
هر کدام از ما که میتوانستیم به جایی برویم و خبری کسب کنیم، سعی داشتیم نقشی در انتقال اطلاعات به سهم خود بازی کنیم. خیلی از خبرها در همشهری درج نمیشد ولی در روزنامهها و ویژهنامههای دیگر چاپش میکردند. البته همشهری محل صفحهبندی ویژهنامههای خیلی از روزنامهها شده بود. جالب بود که ویژهنامه سلام، کار و کارگر و ... دقیقا با لیآوت همشهری چاپ میشد!
یادم میآید یکی از بچههای آرشیو همشهری به من گفت که بعضی از بچهها که در ستاد خاتمی کار میکنند از روی کاریکاتورهای رد شده من فتوکپی میگیرند و این طرف و آن طرف میبرند. باورم نشد تا وقتی که یکی از همکلاسیها در دانشگاه به من کاری را نشان میداد و میپرسید در کدام شماره همشهری چاپ شده؟
۹ سال پیش بسیاری از ما امیدی به شکست خوردن ناطق نورینداشتیم. شکست ناطق با برنده شدن خاتمی فرق داشت! انتظار داشتیم سیستم با تقلب خاتمی را بازنده کند. ولی اشتباهات طرف مقابل و جنگ تبلیغاتی به خوبی کار خودش را کرد. عوامل دیگری هم نقش داشت...
بعدها که حجاریان در مصاحبهای گفت که برنامهای برای برنده شدن نداشتند و حد اکثر امیدشان بردن هفت هشت میلیون رای برای تشکیل و سازماندهی اقلیتی نیرومند بود، عرق سردی کردم. به عبارت آن لحظه فهمیدم که ما را قبل از بلوغ سراغ عروس خانم فرستاده اند.
امروز این طرف دنیا نشسته ام و دارم تاسف لحظات بسیاری را می خورم، شاید هم بیخودی تاسف میخورم...فردا کامنت میآید که تو هر چه داری از ۲ خرداد داری و غلط میکنی اعتراضیه مینویسی...فلانی هم توی چت میگوید که عجب ساده بودیمها...آن یکی هم طبق معمول احساس شهیدان را پیدا میکند و از ارزشهای والای انسانی بدست آمده میگوید و ...
دوم خرداد برای من یک خاصیت بسیار بزرگ داشت؛ چشمانم تقریبا باز شد. اینکه میگویم تقریبا به این لحاظ است که سالها باید بگذرد تا بیاموزم چه فکر میکردیم و چه شد!!
الان به این نگاه رسیدهام که جامعه ما در آن لحظه آماده تحول نبود. گاهی وقتها پای صحبت بعضی از سیاسیون که مینشینی به نکات جالبی بر میخوری که انگار از سر شکم سیری بیان شده، ولی تقریبا خریداری ندارد.
برای من صحبتهای خبرنگارانی که از همان موقع درگیر ماجراها بودند جذابتر است. وقتی امید پارسانژاد و ژیلا بنییعقوب وزیر ارشاد وقت را در کنار فرهنگسرای ارسباران گیر انداختند، و ژیلا با همان پیگیری همیشگی، میرسلیم کم مو را کچل کرد، و روز بعد خوانندگان همشهری فهمیدند طرف چند مرده حلاج است، برای خیلی از ما مسجل بود که ایجاد ممنوعیت برای جماعت فرهنگی در تبلیغ برای خاتمی نشان از استرس جناح راستی داشت که جامعه اسلامی قصابها و سالامبورفروشها و پوستکنها و ...برایش تبلیغ میکردند.
بر وبچههایی که به ستادهای خاتمی میرفتند و ماجراهای آنجا را تعریف میکردند و چکیده وقایع را به گوش ما میرساندند باید الان بگویند برداشتشان چیست؟ بچههای ستاد بهآفرین که میخواستند درش را ببندند و مرتضیحاجی مسوول ستاد خاتمی جلوی آنها ایستاد حتما خاطرات بامزهای دارند.
یادم نمیرود بعد شکست محافظهکاران انگلیس در انتخابات ماه می ۱۹۹۷، با لقمانی دبیر سرویس سیاسی وقت روزنامه و چند نفر دیگر میخندیدیم و میگفتیم آیا همچنین چیزی در اینجا هم ممکن است؟ پروین امامی که تفریحش شده بود کسب اخبار ریشهری و یکی از بچهها که خیلی دلش میخواست فکر کنیم اگر ریشهری به قدرت برسد حتما سردبیر همشهری خواهد شد!
آن روزها صحبتهای زیدآبادی که گمانم هنوز سیبیل نازکی زورویی خود را داشت، بیات که دبیر سرویس اجتماعی بود، شکری که هفتهنامه روز هفتم را در میآورد خیلی شنونده داشت. فروزان آصف نخعی با آن شور وحشتناکش میآمد نظر میداد...
هر کدام از ما که میتوانستیم به جایی برویم و خبری کسب کنیم، سعی داشتیم نقشی در انتقال اطلاعات به سهم خود بازی کنیم. خیلی از خبرها در همشهری درج نمیشد ولی در روزنامهها و ویژهنامههای دیگر چاپش میکردند. البته همشهری محل صفحهبندی ویژهنامههای خیلی از روزنامهها شده بود. جالب بود که ویژهنامه سلام، کار و کارگر و ... دقیقا با لیآوت همشهری چاپ میشد!
یادم میآید یکی از بچههای آرشیو همشهری به من گفت که بعضی از بچهها که در ستاد خاتمی کار میکنند از روی کاریکاتورهای رد شده من فتوکپی میگیرند و این طرف و آن طرف میبرند. باورم نشد تا وقتی که یکی از همکلاسیها در دانشگاه به من کاری را نشان میداد و میپرسید در کدام شماره همشهری چاپ شده؟
ادامه دارد
Sunday, May 21, 2006
تنبلی آرد به چشمان تو خواب - آنهم زیادی
ما ساعت ۵ صبح گرفتیم خوابیدیم، اما به زور ساعت ۳ بیدار شدیم. انگار دچار خواب درمانی باشیم!خواب دیدم دارم برای امتحانی آماده میشوم و یکی از دوستانم هم که الان در کانادا است جزوه را برداشته و دارد خر میزند! حالا ما هرچه داد و فریاد میزنیم که سپهر! بابا بگذار ما هم یک لقمه جزوه بخوریم! از ما اصرار، از او هم انکار!
از خواب که بیدار شدم، به او زنگ زدم و خوابم را تعریف کردم، گفت اتفاقا دارد برای یک امتحان مهم در آخر ماه جاری اآماده میشود و شدیدا هم نگران است!
نشد خواب پولدار شدن یا بردن قرعه کشی ببینیم و بعدش بیدار شویم و راست از آب در بیاید، ولی امتحان و مکافات و بدبختی، همه اش مستجاب میشود!
از خواب که بیدار شدم، به او زنگ زدم و خوابم را تعریف کردم، گفت اتفاقا دارد برای یک امتحان مهم در آخر ماه جاری اآماده میشود و شدیدا هم نگران است!
نشد خواب پولدار شدن یا بردن قرعه کشی ببینیم و بعدش بیدار شویم و راست از آب در بیاید، ولی امتحان و مکافات و بدبختی، همه اش مستجاب میشود!
Over the Hedge
امروز ناراضی از فیلم "رمز داوینچی" رفتم این کارتون سه بعدی را دیدم. اینقدر خندیدم که حد ندارد. اگر وقتش را داشتید و یا فیلمیتان نسخه خوبش را دریافت کرد، حتما ببینیدش!
نوشتن برای دل خود یا برای دل دیگران یا هر دو
یکی از نکات بامزهای که تازگیها دارد وبلا گردنم میشود، انتظار تند و تیز و معترضانه بعضی از خوانندگان است که میگویند چرا این را نوشتی و چرا آنرا ننوشتی؟
قرار است این وبلاگ شخصی هم باشد، مگر نه؟ علتی که آمارگیر رویش نگذاشته ام این است که بر اساس نظرسنجی سوژههایم را انتخاب نکنم و بروم سراغ مسائلی که برایم مهمتر است! هر کدام از ما قرار است خودمان باشیم، و این "بیخود" بودن باعث "بیخود" بودنمان خواهد شد.
از اینکه چیزی بنویسم که دل کسی را شاد کند، خوشحال میشوم، از اینکه مسالهای را مطرح کنم که مساله کسان دیگری هم باشد، بیشتر! ولی اینکه دغدغهام دقیقا دغدغه دیگران باشد، نه ممکن است نه میسر!
امروز داشتم در مورد دوم خرداد فکر میکردم، به مسائلی که در ۹ سال گذشته تجربه کردهایم و مکافاتی که خیلی از همکارانم کشیدهاند. انتظار بسیاری که ما روزنامهنگاران گردن نازک، به جای آنان گردن کلفتی کنیم و به جای قلمزنی، فعال سیاسی باشیم و احتمالا شهید شویم!
مطمئنا بعضی دیدگاههای مرا بسیاری از بر وبچههای طرفدار مشارکت و کارگزاران نخواهند پسندید، راستیها هم که از نگاه من متنفرند، جماعت سلطنتطلب هم هکذا، طرفداران نفوذ آمریکا هم بدتر از همه. حالا مگر من نوعی مرض دارم چیزی بنویسم که همه را ناراحت کند؟ جواب ساده است! بله! مرض دارم!
شاید نگاهم به مسائل اخلاقی و روابط عاطفی و جنسی با نظر خیلیها یکسان نباشد، خب نباشد! مگر قرار است بر اساس نظر آنان زندگی کنم و حرف بزنم و فکر کنم؟ دموکراسی این نیست که همه مثل هم باشند که؟ تفاوتها است که باعث رشد همه ما می شود نه یکسان سازی! شاید من هم انتظار بیخودی از بقیه دارم که به حرفهای خودشان پایبند باشند! شاید عدم پایداری هم نوعی روال اخلاقی جدید باشد! نیست؟ شاید بعدها به این نتیجه رسیدم که هم فرم و هم محتوای حرفهایم اشتباه بوده، ولی تا آن زمان نمیخواهم مثل بقیه فکر کنم و بنویسم.
به هر حال، چیز جالبی که از وبلاگنویسی فرا گرفتهام، امکان نقد و نقد شدن است. باید دروغگو باشم که بگویم عاشق عیب و ایرادی هستم که خوانندگان از من میگیرند، ولی دریافتهام که سنگ خارا هم وقتی جلا مییابد قابل توجه میشود. بدون پرداخت، بدون تراش کامل نخواهیم شد! پس از نظراتتان ممنونم.
در خاتمه باید بگویم که تقریبا ۹۵% نظرات منعکس می شود، برخی که مودبانه نیست(۳%) اصلاح و آنهایی که کاملا بیربط است قیچی!
قرار است این وبلاگ شخصی هم باشد، مگر نه؟ علتی که آمارگیر رویش نگذاشته ام این است که بر اساس نظرسنجی سوژههایم را انتخاب نکنم و بروم سراغ مسائلی که برایم مهمتر است! هر کدام از ما قرار است خودمان باشیم، و این "بیخود" بودن باعث "بیخود" بودنمان خواهد شد.
از اینکه چیزی بنویسم که دل کسی را شاد کند، خوشحال میشوم، از اینکه مسالهای را مطرح کنم که مساله کسان دیگری هم باشد، بیشتر! ولی اینکه دغدغهام دقیقا دغدغه دیگران باشد، نه ممکن است نه میسر!
امروز داشتم در مورد دوم خرداد فکر میکردم، به مسائلی که در ۹ سال گذشته تجربه کردهایم و مکافاتی که خیلی از همکارانم کشیدهاند. انتظار بسیاری که ما روزنامهنگاران گردن نازک، به جای آنان گردن کلفتی کنیم و به جای قلمزنی، فعال سیاسی باشیم و احتمالا شهید شویم!
مطمئنا بعضی دیدگاههای مرا بسیاری از بر وبچههای طرفدار مشارکت و کارگزاران نخواهند پسندید، راستیها هم که از نگاه من متنفرند، جماعت سلطنتطلب هم هکذا، طرفداران نفوذ آمریکا هم بدتر از همه. حالا مگر من نوعی مرض دارم چیزی بنویسم که همه را ناراحت کند؟ جواب ساده است! بله! مرض دارم!
شاید نگاهم به مسائل اخلاقی و روابط عاطفی و جنسی با نظر خیلیها یکسان نباشد، خب نباشد! مگر قرار است بر اساس نظر آنان زندگی کنم و حرف بزنم و فکر کنم؟ دموکراسی این نیست که همه مثل هم باشند که؟ تفاوتها است که باعث رشد همه ما می شود نه یکسان سازی! شاید من هم انتظار بیخودی از بقیه دارم که به حرفهای خودشان پایبند باشند! شاید عدم پایداری هم نوعی روال اخلاقی جدید باشد! نیست؟ شاید بعدها به این نتیجه رسیدم که هم فرم و هم محتوای حرفهایم اشتباه بوده، ولی تا آن زمان نمیخواهم مثل بقیه فکر کنم و بنویسم.
به هر حال، چیز جالبی که از وبلاگنویسی فرا گرفتهام، امکان نقد و نقد شدن است. باید دروغگو باشم که بگویم عاشق عیب و ایرادی هستم که خوانندگان از من میگیرند، ولی دریافتهام که سنگ خارا هم وقتی جلا مییابد قابل توجه میشود. بدون پرداخت، بدون تراش کامل نخواهیم شد! پس از نظراتتان ممنونم.
در خاتمه باید بگویم که تقریبا ۹۵% نظرات منعکس می شود، برخی که مودبانه نیست(۳%) اصلاح و آنهایی که کاملا بیربط است قیچی!
تمرین عکاسی امشب
امشب هوس کردم قبل از سینما و بعد از آن به سراغ برج سیان بروم. باد خوبی هم میآمد و حسابی سرد شد.
یک مطلب باحال!
در انتقاد باید به چه مسائلی توجه کنیم
برای همه ما اتفاق افتاده که در موقعیت های مختلف نقد بشنویم یا از کسی نقد کنیم.
توجه به پاره ای مسائل در نقد کردن خالی از لطف نیست. که بصورت مختصر و تیتر وار اشاره میکنم.
در آینده به رفتارشناسی نقد شونده هم میپردازیم.
البته بحث جدید وبلاگ روان نویس هم نقد است.
لینک
پاسخ ایران جمعه هم خواندنی است
بخش كودك و نوجوان ايران جمعه، معمولاً با حال و هوايى طنزآلود و طراحى ها و كارتون هاى نسبتاً زياد خود، فضايى متفاوت از باقى صفحات ايران جمعه دارد. در شماره هفته قبل مطلبى در صفحه اول اين بخش (كودك) آمده بود كه در همان قالب طنز و با همان كاراكترهاى آشناى هميشگى اش _ سهيل و سارا و... _ سوژه اى را دستمايه قرار داده بود با اين عنوان؛ «چه كنيم كه سوسكها سوسكمان نكنند؟» و سپس در طنزى مكتوب و البته كارتونى، به سوسكها و به اصطلاح زندگى سوسكى و نيز كاراكترهاى خود پرداخته و شوخى كرده بود. در صفحات بعدى نيز مطالبى جدى و «علمى / آموزشى» درباره زندگى طبيعى اين حشره آورده شده با نيت آشنايى بچه ها.
در همان صفحه اول نيز كه حداقل ۱۲ طرح كوچك كاريكاتوروار آمده در يكى از اين طرح ها سوسكى در جواب سهيل كلمه اى به كار مى برد با عنوان Namana كه به همين صورت به اصطلاح فينگليش نوشته شده و در باقى طرح هاى همان صفحه، سوسك ها و قورباغه ها به «زبان فارسى» با همان سهيل «سخن» مى گويند. علاوه بر آن در صفحه چهارم همين بخش كودك، مجموعه اى كاريكاتور مى بينيد كه بچه اى و سوسكى به «زبان فارسى» دارند «گفت وگو» مى كنند. در هيچ كجاى متن يا صفحات اين بخش هم، هيچ واژه يا سطرى كه دال بر اشاره به قوميتى، زبانى و يا گويشى باشد وجود ندارد. راستش حجم مطالب هم آنقدر هست كه در لحظه اول آن يك كلمه اصلاً به چشم هيچ يك از همكاران «ايران جمعه» نيامد.
ضمن آنكه در طرح يا كاريكاتورى كه منطق طنز بر آن حاكم است، اساساً برداشت از مطالب، از شكل طبيعى اش خارج مى شود چرا كه در اين فضا اصولاً چيزى جدى نيست بويژه در حال و هواى يك نقاشى كودكان.
تا اينكه گويا سه شنبه گذشته در دانشگاه تبريز عده اى از دانشجويان با اين برداشت كه چنان طرح و كلمه اى با نيت توهين و يا تحقير هموطنان آذرى زبان درج شده، كار را حتى به تجمعى در صحن دانشگاه و صدور بيانيه مى كشانند و نيز نامه نگارى رئيس دانشگاه تبريز به وزارت ارشاد. علاوه بر اينها، تحريريه ايران جمعه نيز به تعداد زيادى از دانشجويان اين دانشگاه كه از طريق تلفن گلايه خود را ابراز مى كردند، پاسخ گفت
لینک
در همان صفحه اول نيز كه حداقل ۱۲ طرح كوچك كاريكاتوروار آمده در يكى از اين طرح ها سوسكى در جواب سهيل كلمه اى به كار مى برد با عنوان Namana كه به همين صورت به اصطلاح فينگليش نوشته شده و در باقى طرح هاى همان صفحه، سوسك ها و قورباغه ها به «زبان فارسى» با همان سهيل «سخن» مى گويند. علاوه بر آن در صفحه چهارم همين بخش كودك، مجموعه اى كاريكاتور مى بينيد كه بچه اى و سوسكى به «زبان فارسى» دارند «گفت وگو» مى كنند. در هيچ كجاى متن يا صفحات اين بخش هم، هيچ واژه يا سطرى كه دال بر اشاره به قوميتى، زبانى و يا گويشى باشد وجود ندارد. راستش حجم مطالب هم آنقدر هست كه در لحظه اول آن يك كلمه اصلاً به چشم هيچ يك از همكاران «ايران جمعه» نيامد.
ضمن آنكه در طرح يا كاريكاتورى كه منطق طنز بر آن حاكم است، اساساً برداشت از مطالب، از شكل طبيعى اش خارج مى شود چرا كه در اين فضا اصولاً چيزى جدى نيست بويژه در حال و هواى يك نقاشى كودكان.
تا اينكه گويا سه شنبه گذشته در دانشگاه تبريز عده اى از دانشجويان با اين برداشت كه چنان طرح و كلمه اى با نيت توهين و يا تحقير هموطنان آذرى زبان درج شده، كار را حتى به تجمعى در صحن دانشگاه و صدور بيانيه مى كشانند و نيز نامه نگارى رئيس دانشگاه تبريز به وزارت ارشاد. علاوه بر اينها، تحريريه ايران جمعه نيز به تعداد زيادى از دانشجويان اين دانشگاه كه از طريق تلفن گلايه خود را ابراز مى كردند، پاسخ گفت
لینک
تنبلخان معترض شد
الهی شکر! این فرید مدرسی قمی از اینکه اسمش را از میان لینکها در آورده ام شاکی شده!
آدم حسابی، از ۲ اردیبهشت تا ۳۰ این ماه هیچ چیزی ننوشتهای! طلبکار هم هستی؟ اگر تا هفته بعد ۴ تا مطلب داشتی، چاکرت هم هستیم، اگر نه، بهتره بری مثل بعضیها واشینگتن!
تنبل! بگیر بنویس!
آدم حسابی، از ۲ اردیبهشت تا ۳۰ این ماه هیچ چیزی ننوشتهای! طلبکار هم هستی؟ اگر تا هفته بعد ۴ تا مطلب داشتی، چاکرت هم هستیم، اگر نه، بهتره بری مثل بعضیها واشینگتن!
تنبل! بگیر بنویس!
کارتون مشکلساز روزنامه ایران
مشکل مربوط به فریمی است که که سوسک در جواب پسر کوچک میگوید: "نمنه"
چون معتقدم اقدام همکار محترم کاریکاتوریست صرفا سهو قلمی بوده و دیگر هیچ، امیدوارم با یک عذرخواهی محترمانه از هموطنان آذری، این مشکل هر چه زودتر رفع شود.
در ضمن، با زهم میگویم که خود من بارها و بارها به طور شفاهی این خطا را مرتکب شدهام، و شاید همه ما مقصر باشیم.
این چه رسمی است؟
من از همه جا بیخبر به کامنت یکی از خوانندگان برخوردم. دوست عزیز عصبانی بود که چرا به اهانت روزنامه ایران به آذریها نتاختهام!راستش من عاشق طنزهای قومی هستم. از خودم که رگ شیرازی دارم و متاسفانه یا خوشبختانه از نظر ژنتیکی هم لر، هم سید، هم اصفهانی هم کازرونی و هم ارسنجانی محسوب میشوم، از شنیدن جوکهای لری، شیرازی، اصفهانی و کازرونی کلی حال میکنم. از آن بدتر از شنیدن لطیفههای گیلکی و آذری وقزوینی و مشهدی و ....خوشم می آید! ولی...
همه اینها که گفته شد، مربوط به ادبیات عامیانه شفاهی ماست
بحث اینجا بر سر رسانهای مکتوب است و خاصیتهای آن! وقتی روزنامه رسمی دولت، که باید کارش ایجاد اتحاد میان قومیتها باشد، عملا "برای فصل کردن آمده" باید فاتحه اتحاد قدیمی اقوام ایرانی را خواند!
خیلی از ما ایرانیان ساکن کانادا از رفتار بعضی از ادبای "پان ترکیست" ناراحت میشویم که ولی یادمان می رود که عدم دفاع ما از هموطنان ترک زبانمان شاید عاملی برای افزایش گرایش به "پان ترکیسم" بوده باشد!
خود من بارها این خطا را کردهام که با شوخیهای نابجای خودم باعث رنجش کسانی شدهام که نمیدانستهاند قصدم فقط قلقلک بوده. البته بعدها که آشنا تر شدند خودشان برایم بیشترین جوکهای آذری را تعریف کردهاند، ولی لازم بوده سو تفاهم را هم رفع کنم.
در هر حال، امیدوارم کاریکاتوریست محترم روزنامه ایران و دبیر صفحه مربوطه قبل از اینکه دیر شود، از هموطنان آذری معدرت بخواهند و سعی در فرونشاندن شعلههای جدایی کنند.
عباس آقا! به همین زودی خروج از حاکمیت وبلاگی؟
ما از چند جا فهمیدیم عباس آقا وبباز شده، خب خیلی هم حال فرمودیم، غافل از اینکه هنوز نبایستی کسی می فهمیده! دوستان خبر دادند که عبدی بزرگ دلخور شده. ای بابا، عباس آقای خشن سابق و این همه دلنازکی؟بدینوسیله بنا به گفته دوستان، راهاندازی وبلاگ ایشان را تکذیب کرده امیدواریم هر وقت صلاح دانستند، خودشان اعلام کنند. ولیخدائیش عباس آقا از وقتی سیبیلش را زده اینجوری شده!
در ضمن خدمتتان عرض کنم که بنده به عنوان فضول عالم وبلاگستان، از مدتها قبل می دانستم، ولی قبل از اعلام بقیه چیزی را لو ندادم.
بگذریم، به امید موفقیت وبلاگی ایشان
اولین زمزمههای "غلط کردم" از سوی نشنال پست
الان دیدم روزنامه نشنال پست خبر خودش را به نحوی زیر سوال برده و حالا مجبور شده اندکی عقبنشینی کند. با این همه باید گفت این خبر اثر خودش را کرده و فردا رسانههای کانادایی به دفاع از واقعیت بر نخواهند خاست.
حالا باید ببینیم دفاع از حقیقت مهمتر است یا سکوت؟
حالا باید ببینیم دفاع از حقیقت مهمتر است یا سکوت؟
Friday, May 19, 2006
و اما لباس ملی
صبح که ساعت ۱۱ از خواب بیدار شدم، پیغامی از یکی از دوستان روی تلفنم بود که برق نسبتا شدیدی از من پراند. روزنامه نشنال پست که بشدت طرفدار اسرائیل است نوشته بود که مجلس ایران قانونی تصویب کرده که اقلیتهای مذهبی مجبور هستند با علامتها یا نوارهای رنگی خاصی روی لباسشان رفت و آمد کنند.
هر چه خبرها را گشتم، چیزی نیافتم، سراغ سایت شرق رفتم که خبر صفحه مجلس چند روز پیش آن جزئیات طرح را آورده بود. بعد از تماشا کردن فیلم اولین کاری که کردم خریدن و خواندن روزنامه بود.
مطلب را امیر طاهری نوشته. به نحوی به او بدگمانم. انگار پول گرفته باشد و برای خراب کردن حکومت ایران، هر چیزی را سرهم بندی کرده باشد.
مطلب دیگری هم را نویسندههای روزنامه نوشتهاند و انگار همه بر اساس نوشته امیر طاهری است. در هر حال فضای سیاهی دارند درست میکنند.
نکته جدید: امروز صبح هم نخست وزیر کانادا در مصاحبه مطبوعاتی این مساله را یاد آورنده کارهای ضد یهود نازیها دانسته است..
هر چه خبرها را گشتم، چیزی نیافتم، سراغ سایت شرق رفتم که خبر صفحه مجلس چند روز پیش آن جزئیات طرح را آورده بود. بعد از تماشا کردن فیلم اولین کاری که کردم خریدن و خواندن روزنامه بود.
مطلب را امیر طاهری نوشته. به نحوی به او بدگمانم. انگار پول گرفته باشد و برای خراب کردن حکومت ایران، هر چیزی را سرهم بندی کرده باشد.
مطلب دیگری هم را نویسندههای روزنامه نوشتهاند و انگار همه بر اساس نوشته امیر طاهری است. در هر حال فضای سیاهی دارند درست میکنند.
نکته جدید: امروز صبح هم نخست وزیر کانادا در مصاحبه مطبوعاتی این مساله را یاد آورنده کارهای ضد یهود نازیها دانسته است..
و اما فیلم رمز داوینچی
قدیمها معمولا اول فیلم را میدیدم بعد کتابش را میخواندم. مثلا اول زوربا را دیدم و بعد کتاب آنرا مطالعه فرمودم(زرشک!). ولی بعد از هری پاتر، قضیه برعکس شد. اول کتاب آمد و بعدش فیلم.
کتاب رمز داوینچی را چند ماه پیش خواندم و خدائیش خیلی حال کردم.
امروز سر ظهری رفتم تا شلوغ نشده فیلم را ببینم. به خودی خود فیلم بدی نبود. یعنی اگر کتاب را نخوانده بودی، حسابی با آن حال میکردی، ولی نمی دانم، چیزی نبود که آدم را تکان بدهد.
آنطور هم که میگفتند کشدار نبود که حوصلهام سر برود، بازیها بد نبود، ولی انگار کل فیلم به نحوی کنترل شده بود، انتظار داشتی هر از گاهی روحت را فشار دهد و قلقلکت بدهد، ولی اتفاقی نمیافتاد!
تام هنکس هم لحظاتی که آن تام هنکس قدیمی بود باحال میشد.
خدا را شکر من منتقد سینمایی نیستم، ولی به عنوان یک تماشاچی ساده، میگویم که همین یک بار که فیلم را دیدم برایم کافی است! من از فیلمی که خوشم بیاید، بارها و بارها به هر بهانهای تماشایش میکنم، ولی این یکی...نه!
کتاب رمز داوینچی را چند ماه پیش خواندم و خدائیش خیلی حال کردم.
امروز سر ظهری رفتم تا شلوغ نشده فیلم را ببینم. به خودی خود فیلم بدی نبود. یعنی اگر کتاب را نخوانده بودی، حسابی با آن حال میکردی، ولی نمی دانم، چیزی نبود که آدم را تکان بدهد.
آنطور هم که میگفتند کشدار نبود که حوصلهام سر برود، بازیها بد نبود، ولی انگار کل فیلم به نحوی کنترل شده بود، انتظار داشتی هر از گاهی روحت را فشار دهد و قلقلکت بدهد، ولی اتفاقی نمیافتاد!
تام هنکس هم لحظاتی که آن تام هنکس قدیمی بود باحال میشد.
خدا را شکر من منتقد سینمایی نیستم، ولی به عنوان یک تماشاچی ساده، میگویم که همین یک بار که فیلم را دیدم برایم کافی است! من از فیلمی که خوشم بیاید، بارها و بارها به هر بهانهای تماشایش میکنم، ولی این یکی...نه!
چنين حکايت کنند
چند روز استراحت
دیروز درگیر هزار و یک کار بودم، در نتیجه از رئیسم یک شب را مرخصی گرفتم. تقریبا ۳۰ ساعت بدون خواب را طی کردن کار حضرت فیل است، بخصوص وقتی بخواهی چند تا کار نسبتا دقیق را هم انجام بدهی.
وقتی ریشت را بزنی و کلی هم دوچرخه سواری کنی، کسی باورش نمیشود که دچار کم خوابی هستی، مگر آنکه لحظاتی چشم روی هم بگذاری و زمان از دستت خارج بشود!
حالا ما دیروز پهلوان بازیمان گرفته بود و در هوای سرد تورنتو که ملت داشتند اندکی میلرزیدند بایک تیشرت دوچرخه سواری کردیم و رفتیم برای یک مصاحبه. موقع برگشت دیدم این سرما تعارف ندارد و بهانهای برای خریدن یک پیراهن وزرشی پیدا کردم!
یکی از دوستان خیلی قدیمی برایم نامه نوشته بود که حسابی خوشحالم کرد!
دیروز از یکی از شبکهها که گمانم سیانان بود دیدم که بعضیها دارند برای رفتن به سر کار از دوچرخه استفاده میکنند! و علت اصلیاش هم افزایش قیمت بنزین بوده!
هر چه بیشتر میگذرد دارم ایمان میآورم که عکاس مزخرفی هستم! پس باید بیشتر کار کنم!
یکی از خوانندههای روز که شدیدا طرفدار احمدینژاد است در نامهای پدر صاحب بچه را در آورده و چنان به من تاخته که نگو و نپرس. البته بنده خدا احمدینژاد را به عنوان یکی از "اولیا حق" میشناسد! یا حضرت ابوالفضل!
دیروز درگیر هزار و یک کار بودم، در نتیجه از رئیسم یک شب را مرخصی گرفتم. تقریبا ۳۰ ساعت بدون خواب را طی کردن کار حضرت فیل است، بخصوص وقتی بخواهی چند تا کار نسبتا دقیق را هم انجام بدهی.
وقتی ریشت را بزنی و کلی هم دوچرخه سواری کنی، کسی باورش نمیشود که دچار کم خوابی هستی، مگر آنکه لحظاتی چشم روی هم بگذاری و زمان از دستت خارج بشود!
حالا ما دیروز پهلوان بازیمان گرفته بود و در هوای سرد تورنتو که ملت داشتند اندکی میلرزیدند بایک تیشرت دوچرخه سواری کردیم و رفتیم برای یک مصاحبه. موقع برگشت دیدم این سرما تعارف ندارد و بهانهای برای خریدن یک پیراهن وزرشی پیدا کردم!
یکی از دوستان خیلی قدیمی برایم نامه نوشته بود که حسابی خوشحالم کرد!
دیروز از یکی از شبکهها که گمانم سیانان بود دیدم که بعضیها دارند برای رفتن به سر کار از دوچرخه استفاده میکنند! و علت اصلیاش هم افزایش قیمت بنزین بوده!
هر چه بیشتر میگذرد دارم ایمان میآورم که عکاس مزخرفی هستم! پس باید بیشتر کار کنم!
یکی از خوانندههای روز که شدیدا طرفدار احمدینژاد است در نامهای پدر صاحب بچه را در آورده و چنان به من تاخته که نگو و نپرس. البته بنده خدا احمدینژاد را به عنوان یکی از "اولیا حق" میشناسد! یا حضرت ابوالفضل!
گفتگو با یک قاچاقچی ماریجوانا
الان از سر بدخوابی نشستم تلویزیون نگاه کردم. امتیوی مصاحبه بامزهای با یک قاچاقچی سابق ماریجوانا داشت. از او پرسید که آیا هنوز هم "پات" میکشد؟ گفت نه!
گفت که مواد مخدر آدم را از زمان "حال" خارج میکنند، و او ارزش زمان حال را از فراموش کردنش بیشتر می داند، و نمیخواهد این زمان با ارزش را دیگر از دست بدهد.
اعتقاد داشت هر کسی که با استفاده از هر مادهای می خواهد از "حال" خارج شود و "حال" کند، و این حالت را تکرار کند، معتاد است!
گفت که مواد مخدر آدم را از زمان "حال" خارج میکنند، و او ارزش زمان حال را از فراموش کردنش بیشتر می داند، و نمیخواهد این زمان با ارزش را دیگر از دست بدهد.
اعتقاد داشت هر کسی که با استفاده از هر مادهای می خواهد از "حال" خارج شود و "حال" کند، و این حالت را تکرار کند، معتاد است!
یک کشف
یک کشف بزرگ که همین الان به آن دست پیدا کردم، تمایل به خالی بندی هنگام خوابآلوده بودن است! از مصاحبهگران عزیز تقاضا میشود موقعی که چندان بیدار نیستم با من تماس نگیرند!
توضیح: در مصاحبه با رادیو فردا گفتهام که مطالب مربوط به بدبختیهایی را که کشیدهام به خاطر لینکهایی که بر و بچهها داده اند ۴۰-۵۰ هزار نفر دیدهاند و خواندهاند! آخر من از کجا این رقم را در آوردهام؟ گمانم در خواب به من الهاماتی شده!
توضیح: در مصاحبه با رادیو فردا گفتهام که مطالب مربوط به بدبختیهایی را که کشیدهام به خاطر لینکهایی که بر و بچهها داده اند ۴۰-۵۰ هزار نفر دیدهاند و خواندهاند! آخر من از کجا این رقم را در آوردهام؟ گمانم در خواب به من الهاماتی شده!
Thursday, May 18, 2006
عباس آقا خوش اومدی
این عباس آقای عبدی که ما البته دل خوشی بابت دفاعش از آبدزدکهای مشارکتی نداریم، وبلاگ زده و چون همشیه خواندنی نوشته، مطمئنم وبلاگش هم چیز باحالی از آب در خواهد آمد!خلاصه عباس آقا، هر روز منتظر مطلب جدیدی هستیم. نکند مثل مصطفی تنبل بازی در بیاریها!
در ضمن در مورد خروج از حاکمیت حق با شما بود! ببخشید اندکی اذییتتان کردیم!
خاطرات: دمپايی پاره بند ۲۰۹
يکی از بدبختیهای بامزه من در ايران و خوشبختیهای ويژه من در اينجا، بزرگپا بودن است! شماره پای من چيزی بين ۴۶ و ۴۷ است. در ايران هميشه مجبور بودم برای پيدا کردن يک جفت کفش راحت همه جا را بگردم، و مدتی هم به پوتين سربازی بسنده کرده بودم. اينجا برعکس! هر وقت میروم وينرز، کلی کفش در حراجیاش گذاشته و من عقدهای هم حمله میکنم...
کسانی که سر و کارشان به بند ۲۰۹ کشيده میدانند که آنجا موقع عوض کردن لباس، بايد همه چيز را به جز زيرپوش تحويل مامور مربوطه بدهند، از ساعت و حلقه گرفته تا کمربند و بند کفش و خود کفش! مامور معذور ماهم از توی يک کيسه برای ما دنبال لباس گشت و از کيسه ديگر چند تا دمپايی در آورد. حالا در آن حال پر اضطراب خندهام گرفته بود! هيچ چيزی به پای من نمیخورد، مگر يک جفت دمپايی پاره کفش ملی که معلوم نبود چند تا اعدامی را سرويس داده!
وقتی به درب قسمت مربوطه(شماره هشت) رسيديم و در باز شد و وارد راهرو شدم و چشم بند را برداشتم، ديدم زندانی مسوول آنجا، که وکيل بند صدايش میزدند نگاهی به دمپايی کرد و خنديد...ولی چيزی نگفت. فهميدم اين دمپايیهای ما مثل کفشهای ميرزا نوروز خاطرات زيادی به همراه داشته!
روزها وقتی همه چرت میزدند، در راهروی باريک قدم میزدم تا حد اقل غذای چرب و نرم زندان تبديل به گوشت و دنبه نشود! ولی پايم حسابی زخم و زيلی شده بود. نه میشد پا پتی قدمرو کرد، نه اين دمپايیهای تنگ پاره به پاهای سيندرلايی من رحم میکردند!
روزی که ماموری آمد و صدايم زد که بايد به دادگاه برويم، وقتی پاهای زخمیام را ديد گفت جوراب نداری؟ سريع رفتم و جورابهای پاره شدهام را پايم کردم، تازه متوجه شد که لباس زندانی هم که به تن دارم مال عهد دقيانوس است، از توی يک کشو يک دست لباس براق داد و با آن راحی شدم.
وقتی از دادگاه برگشتم و داخل بند رفتم، یادم آمد داستان دمپایی را باید از وکیل بند بپرسم، ولی دو دقیقه بعد صدایم زدند و مرا از زندان انداختند بیرون! قبل از خروج کاغذی دادند که اگر شکایتی از ماموری یا چیزی دارم بنویسم. اینقدر خندهام گرفته بود که یادم رفت از عدم رعایت حقوق آدمهای پاگنده چیزی بنویسم! فقط به کمبود روزنامه و کتاب گیر دادم و گفتم روزنامه کیهانی که به آدم میدهدن از صد تا شکنجه بدتر است!
حالا دیروز خواب دمپاییهای پاره و خندان بند ۲۰۹ را میدیدم...
کسانی که سر و کارشان به بند ۲۰۹ کشيده میدانند که آنجا موقع عوض کردن لباس، بايد همه چيز را به جز زيرپوش تحويل مامور مربوطه بدهند، از ساعت و حلقه گرفته تا کمربند و بند کفش و خود کفش! مامور معذور ماهم از توی يک کيسه برای ما دنبال لباس گشت و از کيسه ديگر چند تا دمپايی در آورد. حالا در آن حال پر اضطراب خندهام گرفته بود! هيچ چيزی به پای من نمیخورد، مگر يک جفت دمپايی پاره کفش ملی که معلوم نبود چند تا اعدامی را سرويس داده!
وقتی به درب قسمت مربوطه(شماره هشت) رسيديم و در باز شد و وارد راهرو شدم و چشم بند را برداشتم، ديدم زندانی مسوول آنجا، که وکيل بند صدايش میزدند نگاهی به دمپايی کرد و خنديد...ولی چيزی نگفت. فهميدم اين دمپايیهای ما مثل کفشهای ميرزا نوروز خاطرات زيادی به همراه داشته!
روزها وقتی همه چرت میزدند، در راهروی باريک قدم میزدم تا حد اقل غذای چرب و نرم زندان تبديل به گوشت و دنبه نشود! ولی پايم حسابی زخم و زيلی شده بود. نه میشد پا پتی قدمرو کرد، نه اين دمپايیهای تنگ پاره به پاهای سيندرلايی من رحم میکردند!
روزی که ماموری آمد و صدايم زد که بايد به دادگاه برويم، وقتی پاهای زخمیام را ديد گفت جوراب نداری؟ سريع رفتم و جورابهای پاره شدهام را پايم کردم، تازه متوجه شد که لباس زندانی هم که به تن دارم مال عهد دقيانوس است، از توی يک کشو يک دست لباس براق داد و با آن راحی شدم.
وقتی از دادگاه برگشتم و داخل بند رفتم، یادم آمد داستان دمپایی را باید از وکیل بند بپرسم، ولی دو دقیقه بعد صدایم زدند و مرا از زندان انداختند بیرون! قبل از خروج کاغذی دادند که اگر شکایتی از ماموری یا چیزی دارم بنویسم. اینقدر خندهام گرفته بود که یادم رفت از عدم رعایت حقوق آدمهای پاگنده چیزی بنویسم! فقط به کمبود روزنامه و کتاب گیر دادم و گفتم روزنامه کیهانی که به آدم میدهدن از صد تا شکنجه بدتر است!
حالا دیروز خواب دمپاییهای پاره و خندان بند ۲۰۹ را میدیدم...
The Davinci Code
دلم مثل سير وسرکه دارد میجوشد برای ديدن فيلم راز داوينچی! البته ديروز در کن چند تا نقد منفی عليه آن مطرح شد که فيلم چيزی در نيامده که انتظارش را داشتهاند. با اين حال به خاطر فروش بالای کتاب انتظار میرود فيلم فروش خوبی داشته باشد. فرض کنيد ۴۰ ميليون نسخه کتاب فروش رفته و نصف کسانی هم که آنرا خريدهاند بخواهند فيلم را ببينند، میشود نزديک به ۲۰۰ ميليون دلار فروش. البته معلوم نيست تحريم کليسا ميزان فروش را چقدر بالا ببرد!
چنين حکايت کنند
دارم قلقلک میشوم نظم و ترتيب الفبايي لينک دوستان را به هم بزنم! اگر همين روزها ديديد بر اساس به روز شدن چيده شد تعجب نکنيد. نکته ديگر اينکه بايد از خيلی از دوستان عزيزی که میخواهند تبادل لينک کنند معذرت بخواهم. اساس لينک گذاشتن در اينجا دو چيز بوده. وبلاگهايی که به آنها سر میزنم، و در عين حال نسبتا در کار خود جدی بودهاند.
البته در اين دو ماه فرصت حالگيری نداشتهام تا کسانی را حذف کنم، ولی امشب اين کار را به اميد خدا خواهم کرد! ماری مهرمند، حاليت شد؟
نکته بامزهای را یکی از دوستان مطرح کرده بود که بلاگستان دچار رخوت شده. گمانم بیشتر ما بلاگرها "بای-پلار" هستیم! گاهی چنام دچار مانیا میشویم که کسی جلودارمان نیست و بعد هم دورهای افسرده هستیم...
نکته دیگری هم که خوانندگان عزیزی مثل موناهیتا را عصبانی میکند این است که من فمینیست نیستم، دغدغهاش را هم ندارم، و اگر حس کردم حقوق انسانی ضایع شده، چه زن و چه مرد بعد صدایم در میآید. آنقدر هم به حقوق زنان بیتفاوت نیستم، از پلیگامی، و پلیگامیستها هم متنفرم، دیگر چه بگویم؟ البته از تحسین آنجلینا خانم که نمیتوانم دست بردارم! البته تحسین با تخیل و فانتزی فرق میکند!!! حالیت شد بدبخت کچل؟
اگر خدا بخواهد و بتوانم، میخواهم از اول سال آینده اندک اندک درس خواندن را شروع کنم، البته در سن ۳۷ سالگی بعد از ۱۰ سال جدایی از دانشگاه کار چندان سادهای نخواهد بود، ولی باید از جای شروع کرد. خدا مرحوم دکتر اخروی استاد راهنای فوق لیسانسم را بیامرزاد و روحش را همیشه شاد گرداناد که نتوانست مرا راضی به تمام کردن پایاننامهام کند! وقتی میخواستم انصراف بدهم، سه ماه مرا چراخاندند، تا اینکه فهمیدم اصلا احتیاجی به این ماجرا نبوده! من از سر تنبلی دو ترم ثبت نام نکرده بودم! رفتم و با خیال راحت خودم را محروم از تحصیل یافتم و تقاضای بخشش هم نکردم. در نتیجه کار ظرف چندساعت درست شد! خدا بیامرز گلآقا هم هرکاری کرد مرا به صراط مستقیم منحرف نتوانست بکند! الان که در اتاق خبر کار میکنم به شدت احساس نیاز به یادگیری دارد مرا خفه میکند!
آن هفته که رفته بودم مونترآل و مهمان دوستان خوبم بودم، ۳ کیلو وزن زیاد کردم. بابا چه خبره؟ من یک روزه میتوانم ۳-۴ کیلو اضافه کنم، ولی آب کردنش دو هفته جان کندن نیاز دارد!
البته در اين دو ماه فرصت حالگيری نداشتهام تا کسانی را حذف کنم، ولی امشب اين کار را به اميد خدا خواهم کرد! ماری مهرمند، حاليت شد؟
نکته بامزهای را یکی از دوستان مطرح کرده بود که بلاگستان دچار رخوت شده. گمانم بیشتر ما بلاگرها "بای-پلار" هستیم! گاهی چنام دچار مانیا میشویم که کسی جلودارمان نیست و بعد هم دورهای افسرده هستیم...
نکته دیگری هم که خوانندگان عزیزی مثل موناهیتا را عصبانی میکند این است که من فمینیست نیستم، دغدغهاش را هم ندارم، و اگر حس کردم حقوق انسانی ضایع شده، چه زن و چه مرد بعد صدایم در میآید. آنقدر هم به حقوق زنان بیتفاوت نیستم، از پلیگامی، و پلیگامیستها هم متنفرم، دیگر چه بگویم؟ البته از تحسین آنجلینا خانم که نمیتوانم دست بردارم! البته تحسین با تخیل و فانتزی فرق میکند!!! حالیت شد بدبخت کچل؟
اگر خدا بخواهد و بتوانم، میخواهم از اول سال آینده اندک اندک درس خواندن را شروع کنم، البته در سن ۳۷ سالگی بعد از ۱۰ سال جدایی از دانشگاه کار چندان سادهای نخواهد بود، ولی باید از جای شروع کرد. خدا مرحوم دکتر اخروی استاد راهنای فوق لیسانسم را بیامرزاد و روحش را همیشه شاد گرداناد که نتوانست مرا راضی به تمام کردن پایاننامهام کند! وقتی میخواستم انصراف بدهم، سه ماه مرا چراخاندند، تا اینکه فهمیدم اصلا احتیاجی به این ماجرا نبوده! من از سر تنبلی دو ترم ثبت نام نکرده بودم! رفتم و با خیال راحت خودم را محروم از تحصیل یافتم و تقاضای بخشش هم نکردم. در نتیجه کار ظرف چندساعت درست شد! خدا بیامرز گلآقا هم هرکاری کرد مرا به صراط مستقیم منحرف نتوانست بکند! الان که در اتاق خبر کار میکنم به شدت احساس نیاز به یادگیری دارد مرا خفه میکند!
آن هفته که رفته بودم مونترآل و مهمان دوستان خوبم بودم، ۳ کیلو وزن زیاد کردم. بابا چه خبره؟ من یک روزه میتوانم ۳-۴ کیلو اضافه کنم، ولی آب کردنش دو هفته جان کندن نیاز دارد!
American Idol
يکی از جالبترين سرکاریهای تلويزيونی که من هم معتادش شدهام، برنامه American Idol است. دنبال استعدادهای خوانندگی میگردند و گروهی انتخاب میشوند، بعد با رای مردم بالا میآيند و در از هر برنامه کسی که رای کمتری آورده باشد حذف میشود.جالب اينجاست که همين گرفتن مشارکت مردم باعث شده شب گذشته نزديک به ۵۰ ۵۰ ميليون رای جمع شود. نزديکي وحشتناک آرا به حدی بود که اليوت يمين نفر سوم فقط با چند صدم در صد اختلاف از گردونه کنار رفت!
باحالترين کانديدای عنوان امسال تيلور هيکس ۲۹ ساله است که موهايش حسابی سفيد شده! ولی اينقدر ورجه وورجه میکند که آدم تازه يادش میآيد اين يارو ۴۵ ساله نيست!
گمانم تنها برنامههای شبکه فاکس که حاضرم نگاه کنم همين باشد و سريال ۲۴. برای در آوردن لج وينستون هم عرض میکنم که اخبار فاکس نيوز به درد عمه روپرت مرداک میخورد!
Tuesday, May 16, 2006
چنين حکايت کنند
امروز بعد از ظهر تلويزيون گزارشي از تيمهای حاضر در جام جهانی پخش می کرد. من تصادفا به گروه خطری خودمان رسيدم. بازیهای تيم پرتغال را که نشان میداد برق چند فاز از ... بنده پريد. فقط ماندهام دفاع سوراخ ما چگونه میخواهد جلوی رونالدو، پائولتا و فيگو دوام بياورد!
امروز از آن روزهايی بود که خوابم نمیبرد. ساعت را گذاشته بودم برای ۳ و نيم بعد از ظهر و اشتباهی ۱۲ و نيم بيدار شدم! نشستم پشت ميز که کاريکاتورم را بکشم، و بعد از سه ساعت کار، تازه ساعت زنگ زد! فهميدم عوضی اشتباه کردهام!
چند تا ايميل باحال از جماعت آمريکايی گرفتهام که اتفاقا بعضیهایشان از احمدینژاد خوششان آمده! میگويند اشکال کار اينجاست که به جای اينکه يک شخصيت مثبت جلوی بوش قد علم کند، يک شخصيت منفی دارد دنبال شر میگردد.
مدتی است دارم در باره معنای جديد کلمه جاسوس فکر میکنم. بر اساس تفاسير جديد، کسی که همه به او مشکوک هستند جاسوس است! در قديم به کسانی جاسوس میگفتند که تحت پوشش خودی وارد سيستم شده و اطلاعات را از درونیترين بخشها به بيرون منتقل میکردند. به عبارتی بايد دنبال نفوذی در درون سيستم خودشان بگردند نه ميان غيرخودیها!
امروز از آن روزهايی بود که خوابم نمیبرد. ساعت را گذاشته بودم برای ۳ و نيم بعد از ظهر و اشتباهی ۱۲ و نيم بيدار شدم! نشستم پشت ميز که کاريکاتورم را بکشم، و بعد از سه ساعت کار، تازه ساعت زنگ زد! فهميدم عوضی اشتباه کردهام!
چند تا ايميل باحال از جماعت آمريکايی گرفتهام که اتفاقا بعضیهایشان از احمدینژاد خوششان آمده! میگويند اشکال کار اينجاست که به جای اينکه يک شخصيت مثبت جلوی بوش قد علم کند، يک شخصيت منفی دارد دنبال شر میگردد.
مدتی است دارم در باره معنای جديد کلمه جاسوس فکر میکنم. بر اساس تفاسير جديد، کسی که همه به او مشکوک هستند جاسوس است! در قديم به کسانی جاسوس میگفتند که تحت پوشش خودی وارد سيستم شده و اطلاعات را از درونیترين بخشها به بيرون منتقل میکردند. به عبارتی بايد دنبال نفوذی در درون سيستم خودشان بگردند نه ميان غيرخودیها!
link
جای شما خالی
امروز صبح هوای محشری بود! نتوانستم جلوی خودم را بگيرم و کلی دوچرخه سواری
کردم، ولی امان از زانودرد!خلاصه هوایی بود که نگو و نپرس! حیف که باید بخوابم وگرنه اگر میشد تا ظهر کنار دریاچه می ماندم و حال می کردم با این منظره..
تکذيبيه
بدينوسيله راه اندازی هرگونه وبلاگ تبلیغاتی و ضد تبليغاتی به جز اينهايی که تاکنون ديدهايد، تکذيب، و خدمت دوستان شکاک از نوع ميرشکاک عرض میشود که بنده وقت زيادی برای اتلاف نداشته و اگر فرصتی دست دهد برای دوچرخهسواری و خوابيدن و فيلم ديدن استفاده میکنم.
در کمال حسن نيت(چه غلطها!) عرض میشود که بهتر است به اشتراکات بپردازيم تا اختلافات، مگر آنکه کسی غلط زيادی بکند و سکوت در برابرش کوتاهی محسوب شود.
در کمال حسن نيت(چه غلطها!) عرض میشود که بهتر است به اشتراکات بپردازيم تا اختلافات، مگر آنکه کسی غلط زيادی بکند و سکوت در برابرش کوتاهی محسوب شود.
چنين حکايت کنند
نان خوردن به زور بازو و انگل خانواده نبودن و عدم وابستگی به جيب و اين و آن در غربت نعمتی است که منجر به سردرد و ميگرن میشود! به این میگرن راضیترم تا اینکه مفتخوری کنم.
از ديشب تا الان از اين سردرد وحشتناک دارم به خودم میپيچم ولی از بدشانسی يا شاید هم خوششانسي، چند نفر از همکاران مريض بودند و کسی نمیتوانست جای من امشب کار کند.
دلم میخواست عکسهای ديگری که از تجمع ديروز گرفته بودم روی وبلاگ بياورم که اگر وقت شد اين کار را به اميد خدا خواهم کرد.
روزهای دوشنبه مرض ویژه من تماصای قسمتهای پشت سر هم سریال ۲۴ است. با اینکه از شبکه فاکس پخش میشود، ولی موضوع قسمتهایی که دارم میبینم خیلی دست راستی نیست.
ديشب ۹ خبر خفن دستم بود و امشب تا اين لحظه ۳ خبر سخت را کار کردهام، ولی نتوانستم به خودم ۱۰ دقيقه استراحت ندهم!
ماجرای مد لباس هم شاهکاری شده. ياد ماجرای لباس پوشيدن اهالی کره شمالی افتادم. در سال ۶۰، پدرم برای اجلاس غير متعهدها به پيونگ يانگ رفته بود و مجبور بود سخنرانی وزير بیسواد وقت، محمد سلامتی را تنظيم کند. به هر روی کتابهای عکسی که از کره آورد مايه شادمانی بود، که چقدر اين ملت مرتب و منظم و يکدست هستند، ولی يواش يواش با بازبينی عکسها میشد فهميد که يک جای کار بد جوری میلنگيد.
الان که ماشالله همه چيز ما دارد تبديل به مدلهای چينی و کرهای میشود، مد لباس تعيين شده بوسيله دولت، ماجرای انرژی هستهاي، سرکوب منتقدين، به کار گيری نيروهای خلقی و ...
خدا به همه ما رحم کناد!
از ديشب تا الان از اين سردرد وحشتناک دارم به خودم میپيچم ولی از بدشانسی يا شاید هم خوششانسي، چند نفر از همکاران مريض بودند و کسی نمیتوانست جای من امشب کار کند.
دلم میخواست عکسهای ديگری که از تجمع ديروز گرفته بودم روی وبلاگ بياورم که اگر وقت شد اين کار را به اميد خدا خواهم کرد.
روزهای دوشنبه مرض ویژه من تماصای قسمتهای پشت سر هم سریال ۲۴ است. با اینکه از شبکه فاکس پخش میشود، ولی موضوع قسمتهایی که دارم میبینم خیلی دست راستی نیست.
ديشب ۹ خبر خفن دستم بود و امشب تا اين لحظه ۳ خبر سخت را کار کردهام، ولی نتوانستم به خودم ۱۰ دقيقه استراحت ندهم!
ماجرای مد لباس هم شاهکاری شده. ياد ماجرای لباس پوشيدن اهالی کره شمالی افتادم. در سال ۶۰، پدرم برای اجلاس غير متعهدها به پيونگ يانگ رفته بود و مجبور بود سخنرانی وزير بیسواد وقت، محمد سلامتی را تنظيم کند. به هر روی کتابهای عکسی که از کره آورد مايه شادمانی بود، که چقدر اين ملت مرتب و منظم و يکدست هستند، ولی يواش يواش با بازبينی عکسها میشد فهميد که يک جای کار بد جوری میلنگيد.
الان که ماشالله همه چيز ما دارد تبديل به مدلهای چينی و کرهای میشود، مد لباس تعيين شده بوسيله دولت، ماجرای انرژی هستهاي، سرکوب منتقدين، به کار گيری نيروهای خلقی و ...
خدا به همه ما رحم کناد!
عکسهای بعد از ظهر
آقا نگیر، ما آبرو داریم... دنگیر دیگه! مگه با تو نیستم؟
نورپردازی را حال کنید(گمانم فیلتر ضد نور کمکم کرد).سیاوش شاعر شهر که عکاسی هم میکند و با دوربینش حسابی قمپز در میکند...داداش، ما اوچیکتیم...
تجمع برای آزادی رامین جهانبگلو
امروز بر و بچهها جمع شده بودند، ولی جالب نیامدن بعضی از کسانی بود که دامن و دامین! و پیراهن و ... خود را برای آزادی رامین پاره میکردند. در این مواقع میتوان فهمید چه دفاعی تصنعی بوده...
در هر حال، اعتقاد سخنرانان این بود که دولت کانادا برای دفاع از حقوق شهروندان خود انگار استانداردی دوگانه دارد و برایش فرقی نمیکند چه بر سر بعضیها میآید، وگرنه محکمتر برخورد میکرد.
ماجرای تابعیت دوگانه برای خیلی از کشورهای دنیا حل شده است، از جمله برای کاناداییها که بسیاری از نمایندگان مجلس فدرالش هم دو ملیتی هستند. جیم کاریجیانیس نماینده دو ملیتی شرق تورنتو که اصالتا یونانی است، هم آمده بود به این مساله هم اشاره کرد.
جالبتر آنکه از جمعیت چند ده هزارنفری ایرانیان تورنتو، فقط کک یک عده قلیل گزیده بود. گمانم سعدی علیهالرحمه شعر "بنی آدم اعضای یک دیگرند ..."الی آخر را برای عمهاش که اهل ایران نبوده سروده بود.
در هر حال، اعتقاد سخنرانان این بود که دولت کانادا برای دفاع از حقوق شهروندان خود انگار استانداردی دوگانه دارد و برایش فرقی نمیکند چه بر سر بعضیها میآید، وگرنه محکمتر برخورد میکرد.
ماجرای تابعیت دوگانه برای خیلی از کشورهای دنیا حل شده است، از جمله برای کاناداییها که بسیاری از نمایندگان مجلس فدرالش هم دو ملیتی هستند. جیم کاریجیانیس نماینده دو ملیتی شرق تورنتو که اصالتا یونانی است، هم آمده بود به این مساله هم اشاره کرد.
جالبتر آنکه از جمعیت چند ده هزارنفری ایرانیان تورنتو، فقط کک یک عده قلیل گزیده بود. گمانم سعدی علیهالرحمه شعر "بنی آدم اعضای یک دیگرند ..."الی آخر را برای عمهاش که اهل ایران نبوده سروده بود.
این را ندیده بودیم که الان دیدیم
به لطف دوستان و همینطور صاحب وبلاگ مستطاب "زمستان است" مشاهده شد که یکی دیگر از نشریات فارسی زبان اندکی دزدی کرده و البته بدم نمیآید خخشتک مبارکشان را اندکی دچار مشکل بکنم. خودتان بروید و متن کامل را اینجا بخوانید!جالبتر هم آنجاست که این جماعت نشریهشان را تحت قوانین آمریکا در میآورند و باید بدانند هزینه کارشان وقتی به دادگاه میروند چقدر خواهد بود.
روز مادر خارجکی مبارک
مادران عزیزی که در خارج از ایران نسبتا اسلامی زندگی میکنید، این روز فرخنده را به شما تبریک میگویم و امیدوارم امروز کمی آشپزی نکنید و بگذارید خانواده در رستوران از شما پذیرایی کنند و قدر آشپزیتان را بدانند، و البته بعد از رستوران خواهند گفت که اگر غذای آنجا مجانی بود، هیچگاه راضی به زحمتتان نمیشدند. مگر چه چیزی به خوردشان دادهاید؟
در هر حال، امیدوارم از هدایایی که دریافت میکنید شاد شوید ولی کاری به نو بودن یا دست دوم بودن نداشته باشید. بچهها گناه دارند.
در رستوران هم کاری به دید زدن حاجآقایتان نداشته باشید، به هر حال او هم دل دارد دیگر.
باز هم تبریک
در هر حال، امیدوارم از هدایایی که دریافت میکنید شاد شوید ولی کاری به نو بودن یا دست دوم بودن نداشته باشید. بچهها گناه دارند.
در رستوران هم کاری به دید زدن حاجآقایتان نداشته باشید، به هر حال او هم دل دارد دیگر.
باز هم تبریک
یک مطلب باحال خارجی! از امید معماریان
IRAN:
Activists Fear U.S. "Help" Could Spur Crackdown
Analysis by Omid Memarian
Activists Fear U.S. "Help" Could Spur Crackdown
Analysis by Omid Memarian
Simon and Garfunkel - Sounds of Silence
And the people bowed and prayedTo the neon god they made.
And the sign flashed out its warning,
And the words that it was forming.
And the sign said, "The words of the prophets
are written on the subway walls
And tenement halls."
And whisper'd in the sounds of silence
Paul Simon - Mrs. Robinson
And here's to you, Mrs. Robinson,Jesus loves you more than you will know (Wo wo wo).
God bless you, please, Mrs. Robinson,
Heaven holds a place for those who pray (Hey hey hey, hey hey hey).
تجمع در تورنتو برای رامین جهانبگلو
روز یکشنبه، ساعت چهار، گروهی از ایرانیان و کاناداییها در خیابان بلور تورنتو جمع میشوند...برای رامین جهابگلو
چنین حکایت کنند
امروز عصر رفتم جلسه بچههای دانشگاه تورنتو که قرار بود ساعت ۵ شروع شود و طبق معمول تعدادی از آنها نمیتوانستند سر موقع بیایند و...بالاخره ما ایرانیها مثل هواپیماییمان هستیم دیگر!بعدش با پسرخاله رفتیم لات بازی(سینما). تقاطع یانگ و دانداس اسیتاده بودم و از دو تا پیرمرد طبال عکس می انداختم...دیدم کمال هدفون در گوش دارد راه میرود و هرچه صدایش زدم نشنید. اگر دوچرخه همراهم نبود میرفتم و میترساندمش! این دو تا پرمرد خیلی جالب هستند، گاهی تکنوازی میکنند و گاهی همراهی... بعد از ظهرها کنار ایتن سنتر هستند و شبها میآیند کنار سینما پارامونت. البته یکیشان از سطلهای توخالی استفاده می
کند.آخر شب هم رفتیم کنار دریاچه، که البته اندکی زیادی خنک بود...
Art School Confidential
امشب رفتنم این فیلم را دیدم. محشر بود. در باره مشنگ بازیها و ادا اطوارهای دانشجویان هنر و زرت و پرتهای قلمبه سلمبه و نیاز به مطرح شدن و عشق دوران دانشکده و ....سالن پر بود از دانشجویان و فارغالتحصیلان هنری و هر اتفاقی که میافتاد زرتی میزدند زیر خنده، انگار زندگی خودشان بوده.
قیافههای عجیب و غریب تماشاگران فیلم خیلی باحال بود. هر از گاهی میشد هم به پرده سینما نگاه کرد و خندید، هم به کسانی که دور و برت نشسته بودند!
از آن فیلمها بود که امیدوارم محسن و آذر و احتمالا مهدی جامی وقتی از افکار خلجیگونه خارج شد ببینند!
دوچرخه سواری در نیمه شب
امشب کلی لات بازی در آوردم. رفتم ولخرجی، دوربین ۶ مگاپیکسلی خریدم، بعدش رفتم دوچرخه سواری و سینما . آخر شب بعد از ساعت ۱۲ گشتن در تورنتو بامزه است. حمله پلیس به گروهی جوان ول معطل در تقاطع چرچ 
وفرانت محشر بود. بعد هم یک ماشین پلیس که دید دارم عکس میاندازم آمد سراغ من، من هم خودم را زدم به کوچه علی چپ و از ماه عکس انداختم!رفتم خرید، دیدم چند نفر دارند در باره قاچاق آدم حرف می زنند. خودم را زدم به خارجی بودن و با بدبختی پرسیدم پودر لباسشویی کجای فروشگاه بزرگ است؟
در خیابان بلور کنار هتل اینترکانتیننتل، خانمی که معلوم بود روزگاری وضعش خوب بوده گدایی 
میکرد. اصلاتوجهی به عابران نمی کرد و حواسش جمع مسافران بود.خیابان بی بالاتر از ولزلی صدای سگها اعصاب آدم را خرد میکرد!
ماه هر از گاهی پشت ابر میرفت و بعضی وقتها میآمد بیرون.
یک محافظه کار و یک لیبرال، درباره بوش و نئوکانسرواتیوها
امروز صبح خسته و درمانده رسیدم خانه و بعد از اندکی دراز کشیدن، برنامه جان ستوارت و بعدش گزارش کولبر را دیدم. واقعا حیف بود این دو تا را از دست میدادم.مهمان این برنامه جان ستوارت، فرنسین فوکویاما بود، کسی که جزو تئوریسینهای نیوکانسرواتیسم محسوب میشد و الان کم کم منتقد بوش شده. وقتی خیلیها میخواستند حمله آمریکا به عراق را توجیه کنند، به متفکرآنی مثل فوکویاما اشاره میکردند و میگفتند باید تابع نظر او بود. این را که میگویم اشاره ای است به یکی از دوستان عزیزم در سال ۱۳۸۲!
مهمان گزارش کولبر، مادلین آلبرایت بود که اینقدر با منطق و دلیل حمله آمریکا به عراق، و همینطور احساس خدایگانی بوش را محترمانه به سخره گرفت که نمیتوانم بگویم جقدر لذت بردم! باید حتما کتاب جدیدش را خواند!
چنین حکایت کنند
اینقدر این چند روز خسته و کوفته بودهام که نتوانستم یک دل سیر وبلاگ بنویسم.
اتفاق با مزهای افتاده و در یک ساعت گذشته ۷-۸ تا ایمیل از جماعت آمریکایی گرفتهام که کاریکاتورهایم را یک جایی دیدهاند، و نظرات موافق یا مخالف خود را فرستادهاند.
پریشب هم سخنرانی دکتر منصوری بسیار خوب و مفید بود. کسی در باره عقب ماندگی علمی ما حرف میزد که به هر صورت شایستگی بیشتری از همه ما داشته و دارد.
با چند تا از سیاستمداران کانادایی در باره ماجرای رامین جهانبگلو صحبت کردهام، حس غریبی به من میگوید که این جماعت نمیدانند چه کار بکنند.
با دوستانی در تهران هم در این باه گپ زده ام، معتقدند جهانبگلو قربانی زد و خوردهای پشت پرده شده و گروه احمدینژاد می خواهد قدرت خود را به رخ طرف بکشد. حداد عادل هم ادعا کرده که نمیداند دلیل بازداشت چیست. خالی بندی از این بالاتر؟ پس تلکس ویژه و بولتن به چه دردی میخورد آقای حداد؟
از همه چیز هم جالبتر سخنان آیتالله جنتی بوده است. وای از این آدم که مرا چقدر میخنداند:
آيتالله جنتي در خطبهي دوم نماز جمعه تهران با اشاره به نامهي رييسجمهور به جورج بوش اين نامه را فوقالعاده دانست و گفت: به نظر من اين الهام است. خداوند به مردم و اين مملكت عنايت دارد و ما بايد قدر اين عنايت را بدانيم. خداوند به شهدا، حزباللهيها، بچه بسيجيها، روحانيت و متدينان اين جامعه عنايت دارد.
اتفاق با مزهای افتاده و در یک ساعت گذشته ۷-۸ تا ایمیل از جماعت آمریکایی گرفتهام که کاریکاتورهایم را یک جایی دیدهاند، و نظرات موافق یا مخالف خود را فرستادهاند.
پریشب هم سخنرانی دکتر منصوری بسیار خوب و مفید بود. کسی در باره عقب ماندگی علمی ما حرف میزد که به هر صورت شایستگی بیشتری از همه ما داشته و دارد.
با چند تا از سیاستمداران کانادایی در باره ماجرای رامین جهانبگلو صحبت کردهام، حس غریبی به من میگوید که این جماعت نمیدانند چه کار بکنند.
با دوستانی در تهران هم در این باه گپ زده ام، معتقدند جهانبگلو قربانی زد و خوردهای پشت پرده شده و گروه احمدینژاد می خواهد قدرت خود را به رخ طرف بکشد. حداد عادل هم ادعا کرده که نمیداند دلیل بازداشت چیست. خالی بندی از این بالاتر؟ پس تلکس ویژه و بولتن به چه دردی میخورد آقای حداد؟
از همه چیز هم جالبتر سخنان آیتالله جنتی بوده است. وای از این آدم که مرا چقدر میخنداند:
آيتالله جنتي در خطبهي دوم نماز جمعه تهران با اشاره به نامهي رييسجمهور به جورج بوش اين نامه را فوقالعاده دانست و گفت: به نظر من اين الهام است. خداوند به مردم و اين مملكت عنايت دارد و ما بايد قدر اين عنايت را بدانيم. خداوند به شهدا، حزباللهيها، بچه بسيجيها، روحانيت و متدينان اين جامعه عنايت دارد.
خواب نوشین بعد از ظهر رحیل
خدا به دوستان خوبم که فکر میکنند آنلاین هستم و درینگ درینگ میکنند خیر دهاد! البته تقصیر خودم است که این اسباببازی را خاموش نمی کنم!
در خواب دیدم که با گروهی از همکاران مطبوعاتی داریم یک مجتمع فرهنگی برای گروهی در تهران درست میکنیم، ولی میترسیم که جماعت آبادگر، خرابش کنند.
امروز صبح چند ایمیل از دوستانم که دارند برای نجات جان یک جوان تلاش میکنند به دستم رسید که واقعا خوشحالم کرد. راستش من از کسانی که در سالهای ۶۰ به ایران خیانت کردند و به صدام پیوستند، متنفرم، با این همه، معتقدم تنها کسانی لایق مرگ هستند که دستشان به خون کسی آلوده شده باشد، ولاغیر. اینکه این جوان به هر دلیلی طرفدار آنها باشد، ولی آزارش به مورچهای هم نرسیده چرا باید جانش را بگیرند؟
اگر خدا بخواهد میخواهم این آخر هفتهای خودم را با فیلم خفه کنم! خداییاش خیلی خسته و کوفته هستم.
اگر هم یادم نرود، باید سری به دندانپزشک بزنم و این دندان سوراخ شده را پر کنم!
در خواب دیدم که با گروهی از همکاران مطبوعاتی داریم یک مجتمع فرهنگی برای گروهی در تهران درست میکنیم، ولی میترسیم که جماعت آبادگر، خرابش کنند.
امروز صبح چند ایمیل از دوستانم که دارند برای نجات جان یک جوان تلاش میکنند به دستم رسید که واقعا خوشحالم کرد. راستش من از کسانی که در سالهای ۶۰ به ایران خیانت کردند و به صدام پیوستند، متنفرم، با این همه، معتقدم تنها کسانی لایق مرگ هستند که دستشان به خون کسی آلوده شده باشد، ولاغیر. اینکه این جوان به هر دلیلی طرفدار آنها باشد، ولی آزارش به مورچهای هم نرسیده چرا باید جانش را بگیرند؟
اگر خدا بخواهد میخواهم این آخر هفتهای خودم را با فیلم خفه کنم! خداییاش خیلی خسته و کوفته هستم.
اگر هم یادم نرود، باید سری به دندانپزشک بزنم و این دندان سوراخ شده را پر کنم!
سخنرانی دکتر رضا منصوری در دانشگاه تورنتو
اولين بار دکتر منصوری را در سال ۱۳۷۶ ديدم، وقتی که کاريکاتوريست برنامه تلويزيونی قاصدک بودم. کاريکاتورش را کشيدم.
بار ديگر در سال ۷۹ بود، بعد از تعطيلی روزنامهها، میخواست مجلهای در بياورد برای علاقهمند کردن جوانها به علوم. يک بار آنقدر با هم بحث کرديم که جفتمان تقريبا داغ کرديم، گفت که من میخواهم مجلهای در بياوريم برای سال ۲۲۰۰، گفتم يواش! اول بايد با زبان حال جوانترها را جذب کنيم! آینده دور پیشکش. گمانم مجله مدتی سر پا بود و با سوبسید منتشر شد و آخر هیچ، آنهم با هزینه چند برابری که عیسی خندان به آنها تحمیل کرد.
امروز حتما میخواهم کاریکاتور روز را زود بکشم و خودم را به جلسه برسانم! حیف است!
اولين بار دکتر منصوری را در سال ۱۳۷۶ ديدم، وقتی که کاريکاتوريست برنامه تلويزيونی قاصدک بودم. کاريکاتورش را کشيدم.
بار ديگر در سال ۷۹ بود، بعد از تعطيلی روزنامهها، میخواست مجلهای در بياورد برای علاقهمند کردن جوانها به علوم. يک بار آنقدر با هم بحث کرديم که جفتمان تقريبا داغ کرديم، گفت که من میخواهم مجلهای در بياوريم برای سال ۲۲۰۰، گفتم يواش! اول بايد با زبان حال جوانترها را جذب کنيم! آینده دور پیشکش. گمانم مجله مدتی سر پا بود و با سوبسید منتشر شد و آخر هیچ، آنهم با هزینه چند برابری که عیسی خندان به آنها تحمیل کرد.
امروز حتما میخواهم کاریکاتور روز را زود بکشم و خودم را به جلسه برسانم! حیف است!
Time : Wednesday, May 10, 6:30 pm
Location : Room 1220, Bahen Center,
40 St George St , University of Toronto
Location : Room 1220, Bahen Center,
40 St George St , University of Toronto
نامهای با مصرف داخلی
من نمیدانم اين جماعت سياسی ايران خيال کردهاند که دنيا در ولايت ری خلاصه شده؟ نامه احمدینژاد انگاری برای راهنمايی حکام يکی از ولايات اطراف بلاد خزر نگاشته شده بود ...
اتفاقا بحثهای شعاری باحالی بود که آقای بوش! اگر راست ميگی مسيحی هستي، چرا اينجوری می کنی؟ ياد جوک معروف نماز جمعه آيتالله مشکينی افتادم که میگفت الان به جای ترکي، فارسی ميگم که خانم تاچر و آقای گورباچف هم بفهمند.
اگر قرار است سياست خارجه ما بر اساس روشهايی که در دوران امروز بیحاصل است به جايی برسد، بايد يک جای کار که هيچ، همه جايش ايراد داشته باشد. مثلا آقايان توانستند گورباچف را مسلمان کنند يا به راه راست هدايت؟ همينکه گورباچف از ديدن جواد لاريجانی و بقيه خندهاش نگرفته جای شکرگزاری داشته است. لابد در تمام طول آن ديدار هم کسی پلک نزد.
وقتی رئيس جمهور يک کشور در سازمان ملل سخنانی میگويد که فقط به درد داخل کشور میخورد، میتوان از نامهنويسیاش هم همين انتظار را داشت. حالا لابد از فردا جشن نامهنگاری همراه با تمبر کيک زرد همراه با نوش جان کردن شيرينی گلمحمدی رواج میيابد. بابا مملکتی داريما!
اتفاقا بحثهای شعاری باحالی بود که آقای بوش! اگر راست ميگی مسيحی هستي، چرا اينجوری می کنی؟ ياد جوک معروف نماز جمعه آيتالله مشکينی افتادم که میگفت الان به جای ترکي، فارسی ميگم که خانم تاچر و آقای گورباچف هم بفهمند.
اگر قرار است سياست خارجه ما بر اساس روشهايی که در دوران امروز بیحاصل است به جايی برسد، بايد يک جای کار که هيچ، همه جايش ايراد داشته باشد. مثلا آقايان توانستند گورباچف را مسلمان کنند يا به راه راست هدايت؟ همينکه گورباچف از ديدن جواد لاريجانی و بقيه خندهاش نگرفته جای شکرگزاری داشته است. لابد در تمام طول آن ديدار هم کسی پلک نزد.
وقتی رئيس جمهور يک کشور در سازمان ملل سخنانی میگويد که فقط به درد داخل کشور میخورد، میتوان از نامهنويسیاش هم همين انتظار را داشت. حالا لابد از فردا جشن نامهنگاری همراه با تمبر کيک زرد همراه با نوش جان کردن شيرينی گلمحمدی رواج میيابد. بابا مملکتی داريما!
Tuesday, May 09, 2006
مقايسه بوش و احمدینژاد در CBC
اين برنامه مدتی پيش در ضبط شد و با کارشناسان سياسی نيز در واشينگتن هم گفتگو کردند. بحث اصلی در باره سياستهای احمدینژاد و ترس غرب از او بود. من هم وقت نداشتم ريشم را بزنم و امشب قيافه نحس خسته خودم را تحمل کردم!آن روز کارول آف و هاری شکتر با همکارانشان به آپارتمان نقلی من آمدند و گفتگوی کوتاه ما ۳ ساعت طول کشيد. میخواستند با بعضی از نئوکانهای آمريکا هم گفتگو کنند که ظاهرا جماعت در دسترس نبودهاند!
امروز هم که بحث اصلی خبرگزاریها نامه احمدینژاد به بوش بود و گمانم انتخاب وقت پخش برنامه زيادی جالب بود!
چنين حکايت کنند
تا الان درگير دوتا خبر ۹۰ صفحهای بودهام.
دهان مبارکم سرويس شده و اصلا نتوانستهام به اندازه کافی کرم بريزم! در ضمن، کسی خبر دارد آيا محمود هاله جرج بوش را در نامهاش به دين مبين دعوت کرده يا نه؟
اين روزها ماجرای اشتباهات وزير دفاع آمريکا و لو رفتن ماجرای ساختن اطلاعات برای حمله به عراق در سالهای ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ حسابی جالب شده. نکته اصلی هم اين است که يکی از تحليلگران سابق سيا که اطلاعاتش از همه جماعت بالاتر است مدعی شده.
دهان مبارکم سرويس شده و اصلا نتوانستهام به اندازه کافی کرم بريزم! در ضمن، کسی خبر دارد آيا محمود هاله جرج بوش را در نامهاش به دين مبين دعوت کرده يا نه؟
اين روزها ماجرای اشتباهات وزير دفاع آمريکا و لو رفتن ماجرای ساختن اطلاعات برای حمله به عراق در سالهای ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ حسابی جالب شده. نکته اصلی هم اين است که يکی از تحليلگران سابق سيا که اطلاعاتش از همه جماعت بالاتر است مدعی شده.
Monday, May 08, 2006
یاد بگیرید! چرا لذت نمیبرید؟
ممنون از تذکر دوستان و خوانندگان، معلوم شد که عکس مونتاژ شده است، این هم عکس اصلی و مونتاژ نشده، در ضمن از هر گونه اظهار نظر در مورد انتخاب کلمات همین عکس اصلی بشدت خودداری می شود!
با تشکر از سامانه
تبريک به روزنامهنگاران برتر
در مراسم ويژه روز جهاني آزادي مطبوعات از "محمد بلوري"، "مسعود بهنود"، "ليلا رستگار"، "عميد نائيني" و "اكبرگنجي" پنج روزنامهنگار كشور تقدير شد.
اين انتخاب را به همه همکاران بخصوص برندهها تبريک میگويم. همينکه در ايران ساز و کاری برای قدردانی از قديمیها و کسانی که حقی دارند بوجود آمده مايه شادی جوانترهاست، چرا که حس میکنند روزی روزگاری کسانی هم قدر کار آنها در سالهای سياه را خواهد دانست.
اين انتخاب را به همه همکاران بخصوص برندهها تبريک میگويم. همينکه در ايران ساز و کاری برای قدردانی از قديمیها و کسانی که حقی دارند بوجود آمده مايه شادی جوانترهاست، چرا که حس میکنند روزی روزگاری کسانی هم قدر کار آنها در سالهای سياه را خواهد دانست.
چند نکته در باب کنسولگری
راستش از برخورد خوب آقای مسوول آنجا و سرعت کارش نمیتوانم بگذرم. ولی سوالی که خيلیها داشتند اين بود که چرا فقط يک نفر بايد به امور مراجعان رسيدگی کند؟ و چرا بعضیها ترجيح میدهند به جای اينکه کارشان از طريق پست حل شود، کار و زندگیشان را رها میکنند و به اتاوا میروند.
به هر حال، به خاطر تعداد زیاد ایرانیان ساکن کانادا که میخواهند ارتباطشان با مبدا حفظ شود، شاید بهتر باشد کمک بیشتری جذب کنند! حالا لازم نیست از ایران نفر بیاورند! کارمند پاره وقت ایرانی قابل اعتماد در همان شهر که پیدا میشود!
به هر حال، به خاطر تعداد زیاد ایرانیان ساکن کانادا که میخواهند ارتباطشان با مبدا حفظ شود، شاید بهتر باشد کمک بیشتری جذب کنند! حالا لازم نیست از ایران نفر بیاورند! کارمند پاره وقت ایرانی قابل اعتماد در همان شهر که پیدا میشود!
از خود بیگانگی! - الپر
اینها را برای وزیر نوشتم و اضافه کردم: رامین رهبر مخفی شبکه با خوراندن قرص های اکس به اعضای تازه وارد شبکه نه تنها آنها را معتاد می کند و به فساد و فحشا می کشاند، بلکه باعث می شود آنها فکر کنند در آسمان هستند. او به آنها القا می کند: تو در آسمان سوم هستی. بعد با آنها را به بی دینی توشیق می کن: اگر عیسی را کنار بزنی می روی به آسمان چهارم. تو الان "زیر آسمان های جهان" هستی! خواندن این کتاب نیز برای اعضای شبکه لازم است. از مرحله ای به بعد افراد کاملا از خود بیگانه می شوند و احساس نیاز به جنبش می کنند و مدام بالا و پایین می پرند و فریاد می زنند: "می 68 ، می 68" اما رامین آنها را آرام می کند و در گوششان می گوید: "آرام باش. تو مدرن هستی. آرام. تو شهروند شده ای" و سپس با مجبور کردن اعضا به اعمال شنیعی از قبیل پوشیدن شلوار لی، زدن عینک مبتذل و دست دادن دو جنس مخالف با یکدیگر کاملا آنها را به تشکیلات خود جذب می کند.
چند کلمه در باب نقد اجتماعي و نويسندگي، ف. م. سخن
بخش عمدهي نقد، بايد متوجه خود و ياران و همفکران شود. زشتيها و پليديهاي حکومت و اجتماع، بازتابيست از فرهنگ و عمل خود ما. نويسنده بايد بداند که با "ما" طرف است و نه با "ما" و "آنها". "آنها"، همان "ما"ست که اهرمهاي قدرت را در اختيار دارد
حمایت، یا بدتر کردن ماجرا
برای من و امثال من که ماجراهای سالهای ۷۶-۷۹ را پوشش دادهايم، روبرو شدن با دستگيریهای عجيب وغريب، چندان باعث تعجب نيست. در ساختاری که اول ترتيب طرف را میدهند و بعدا میشمارند، به عبارتی اول شبکه را تشخيص میدهند و برايش دوجين متهم میتراشند و بعد که معلوم میشود خبری نبوده به بقيه چيزها گير میدهند، دستگيری يک استاد دانشگاه و بعد از آن تعدادی ديگر اصلا مساله جديدی نيست.
نکته مهمتر آن است که نبايد به اين جماعت بهانه داد. حمايت از حقوق متهم، بر همه واجب است، ولی لااقل حواسمان باشد شرايط را برای او بدتر نکنيم! معروف است که در ماجرای انتخابات ۲ خرداد، خاتمی از دو نفر خواست اصلا از او حمايت نکنند: محتشمی و آيتالله خلخالی! چون نه محتوای حمایتشان به درد میخورد و نه فرم آن!
برای همين اگر حمايت را واجب میدانيم، در انتخاب وسيله و فرم برای کسب نتيجه بيشتر دقت کنيم!
نکته مهمتر آن است که نبايد به اين جماعت بهانه داد. حمايت از حقوق متهم، بر همه واجب است، ولی لااقل حواسمان باشد شرايط را برای او بدتر نکنيم! معروف است که در ماجرای انتخابات ۲ خرداد، خاتمی از دو نفر خواست اصلا از او حمايت نکنند: محتشمی و آيتالله خلخالی! چون نه محتوای حمایتشان به درد میخورد و نه فرم آن!
برای همين اگر حمايت را واجب میدانيم، در انتخاب وسيله و فرم برای کسب نتيجه بيشتر دقت کنيم!
Sunday, May 07, 2006
این بلاگرولینگ ما به هم خورده
هر کاری میکنم نمیتوانم وبلاگم را پینگ بکنم، کسی میتواند علتش را بفهمد؟
من آمدهام، وای وای، من آمدهام
همین الان، یعنی ساعت ۳ و ۱۵ دقیقه صبح رسیدهام خانه. در مونترآل هم یک گشت شبانه با دوستان زدیم و دیدیم عجب شهر خوشگلی است(وقتی باران نمیآید!).
اینقدر خوردهام که میترسم بروم روی ترازو، نکند یکهو عقربهاش بزند بیرون.
بروم کاریکاتور روز را اصلاح کنم ...
اینقدر خوردهام که میترسم بروم روی ترازو، نکند یکهو عقربهاش بزند بیرون.
بروم کاریکاتور روز را اصلاح کنم ...
Saturday, May 06, 2006
وقتی پروستات آسمان مونترآل را عمل کرده باشند
بابا، اومديم سفر... اينجا هم که همهاش بارونيه!
شيرازی تنبل در بلاد فرانسه زبانان کانادا
مدتها بود اينقدر راحت نخوابيده بودم! خدا خيرتان دهاد خاندان محترم صاحبخانه! در ضمن، لازانيا هم حسابی چسبيد!
Friday, May 05, 2006
اوهوکی
آقاجان، رفتيم امروز و اينقدر تحويل گرفتند که نگو! يک آقای جوام بود، حسابی جواممرد! اينقدر لطف کرد، که باز ما فهميديم هنوز شهروند ايرانيم!
بعدش هم با دوستان اينقدر بحثهای مهم کرديم که نگو! برای آنکه حالتان را بگيرم، نمیگويم!اوهوکی!
بعدش هم با دوستان اينقدر بحثهای مهم کرديم که نگو! برای آنکه حالتان را بگيرم، نمیگويم!اوهوکی!
جهانبگلو ؛ روشنفکر است نه سیاستمدار !-عرفان قانعی فرد
... در پایان نمونه ای از تفکر رامین جهانبگلو در کلاس درس را نقل می کنم : وجود مسلمانان دموکرات به معناي سازگاري دين و دموکراسي نيست: دموکراسي مستقيم در دنياي امروز يک دروغ است و تنها دموکراسي ممکن در دنياي حاضر؛ دموکراسي با ميانجي است که همان پارلمان است، مردم نمايندگانشان را انتخاب ميکنند و اگر آنها را نخواستند کنار مي گذارند.: ما نميتوانيم چيزي به نام دموکراسي ديني داشته باشيم و اينکه روشنفکران ديني به جاي دموکراسي، از واژه مردم سالاري استفاده مي کنند باعث مخدوش شدن و زيرسوال رفتن جنبه فلسفي و علمي دموکراسي ميشوند ؛ چرا که دموکراسي تاريخچه فلسفي و علمي دارد که براي پذيرش دموکراسي بايد آن تاريخچه را هم پذيرفت...
علی آباد کتول(اتاوا) هم شهری شدهها!
الان رسيدهام اتاوا، کمی ولگردی میکنم، می روم يک سری پاسپورتم را تمديد کنم و از اين حرفها.اگر گم و گور شدم بدانيد طرفهای خيابان متکف رفته بودمها!
Thursday, May 04, 2006
و اما یک نکته
هر گونه داد و بیداد غیرمسوولانه برای رامین جهانبگلو، فقط ماهی گرفتن از آب گلآلود است. اگر می توانید برنامه درستی ترتیب دهید.
کسانی که میخواهند از رامین برای یک پروژه استفاده و او را قربانی طرحهای مدل سالهای هفتاد خود کنند، از کوچکترین یادداشت رامین سو استفاده خود را خواهند کرد. از کسانی که دفترچههای تلفنشان را بردند و بعدها تعداد زیادی احضار شدند میتوانید بپرسید منطق آقایان چگونه کار میکند.
َامیدوارم خبر رفتن رامین به بیمارستان دروغ باشد و اذیتش نکرده باشند، ولی در وضیعت فعلی هیچ چیزی بعید نیست.
کسانی که میخواهند از رامین برای یک پروژه استفاده و او را قربانی طرحهای مدل سالهای هفتاد خود کنند، از کوچکترین یادداشت رامین سو استفاده خود را خواهند کرد. از کسانی که دفترچههای تلفنشان را بردند و بعدها تعداد زیادی احضار شدند میتوانید بپرسید منطق آقایان چگونه کار میکند.
َامیدوارم خبر رفتن رامین به بیمارستان دروغ باشد و اذیتش نکرده باشند، ولی در وضیعت فعلی هیچ چیزی بعید نیست.
ما رفتیم مونترآل
ایهالناس ساکن مونترآل. نمیدانم چند ساعت در مونترآل میمانم، ولی در هر حال خیلی مخلصم! اگر فکر کردید میآیم سنکاترین گردی، اشتباه کردهاید! شربروک کلاسش باحالتره!
اتفاقی که غير قابل پيشبينی نبود
برخلاف طرفداران سياست بوش، معتقدم که ماجرای کمک ۷۵ ميليون دلاری قربانيان زيادی خواهد گرفت، کسانی که شايد هيچ ربطی هم به ماجرا نداشته باشند. بهترين سوژهها هم کسانی هستند که تا دلتان بخواهد در پاسپورتشان مهر ورود و خروج به کشورهای مختلف زده شده است.
برای کسانی که منطق جماعت را نمیشناسند، بايد گفت که اصل بر مجرميت است، مگر طرف از سوی مقامات بالاتر حمايت شود. مثلا اگر دکتر حميد مولانا هزار و يک غلط هم بکند، هيچ ايرادی متوجه او نيست، ولی فلان استاد که مورد توجه خارجیها و داخلیهاست، و به هر عنوان توانسته رابطهای ميان محافل علمی و فرهنگی ايرانی و خارجی برقرار کند، يا جاسوس است، يا ناخواسته سبب نفوذ جاسوسان هستهای و غير هستهای شده است.
حالا ببينيد چند تا اسم از توی لپتاپ و دفترچه تلفن رامين جهانبگلو در میآيد و چه شبکهای کشف میشود. خدا کند اشتباه کرده باشم، ولی اين خط و اين نشان.
با اين همه برای قضاوت زود است. خاتمی هم که ماجرای"ای به قربانت بجنبان ريش را" را فراموش کرده و اگر هم نکرده باشد، حرفش خريداری ندارد. وای به حال کسانی که دلشان را به گفتگوی تمدنهای او خوش کردند و عامل ارتباط محافل علمی و فرهنگی داخل و خارج شدند.
برای کسانی که منطق جماعت را نمیشناسند، بايد گفت که اصل بر مجرميت است، مگر طرف از سوی مقامات بالاتر حمايت شود. مثلا اگر دکتر حميد مولانا هزار و يک غلط هم بکند، هيچ ايرادی متوجه او نيست، ولی فلان استاد که مورد توجه خارجیها و داخلیهاست، و به هر عنوان توانسته رابطهای ميان محافل علمی و فرهنگی ايرانی و خارجی برقرار کند، يا جاسوس است، يا ناخواسته سبب نفوذ جاسوسان هستهای و غير هستهای شده است.
حالا ببينيد چند تا اسم از توی لپتاپ و دفترچه تلفن رامين جهانبگلو در میآيد و چه شبکهای کشف میشود. خدا کند اشتباه کرده باشم، ولی اين خط و اين نشان.
با اين همه برای قضاوت زود است. خاتمی هم که ماجرای"ای به قربانت بجنبان ريش را" را فراموش کرده و اگر هم نکرده باشد، حرفش خريداری ندارد. وای به حال کسانی که دلشان را به گفتگوی تمدنهای او خوش کردند و عامل ارتباط محافل علمی و فرهنگی داخل و خارج شدند.
World Press Freedom Day-Toronto
Josh Paterson, Haroon Siddiqui, Olivia Ward, Nikahang Kowsar, Anver Emon
روز جهانی آزادی مطبوعات؛ چالش ها و دستاوردها-BBC
محسن سازگارا با اشاره به عملکرد حرفه ای مطبوعات در اين دوران می گويد آنها وظيفه خود را در نقد عملکرد حاکميت در اين مدت کوتاه به خوبی انجام دادند.
ولی نيک آهنگ کوثر نظر ديگری دارد. او می گويد در حالی که در اين دوران مطبوعات اصلاح طلب به خوبی توانستند با نقد عملکرد جناح مقابل به شفاف سازی و اطلاع رسانی بپردازند، چشم های خود را به راحتی در برابرخطاهای دوستان سياسی خود بستند و اين يکی از بزرگترين ضعف های آنها است.
Tuesday, May 02, 2006
رامین جهانبگلو کیست و چه کرد ؟ -عرفان قانعی فرد
برای رامين جهانبگلو، نويسنده و سرپرست گروه انديشه معاصر در دفتر پژوهشهاى فرهنگى ايران ظاهرا مشکلی پیش آمده است و چند روز پیش خبر های محتلفی درباره اش منتشر شد كه رامين جهانبگلو چند روزى است به خانه اش نرفته است. خانواده وى هم اين خبر را تاييد كرده اند. خبر دستگيرى یا بازداشت موقت و یا مشکل به وجود امده برای رامين جهانبگلو در مطبوعات تهران هم هیچ بازتابى نداشته است.
کسی میداند چرا؟
هنوز مانده ام که ماجرای دستگیری رامین جهانبگلو چیست. اگر میخواهند کسانی را که با مجامع علمی خارج از ایران رابطه دارند دستگیر کنند، چرا الان را برای این ماجرا انتخاب کردهاند؟
در هر حال، اطلاعات ما از زیر و بم این ماجرا بسیار اندک است و نمیتوان به راحتی پیشبینی کرد که چه خواهد شد. ای کاش این دستگیری به خاطر فشار به حامیان سیاسی او در ایران نباشد.
در هر حال، اطلاعات ما از زیر و بم این ماجرا بسیار اندک است و نمیتوان به راحتی پیشبینی کرد که چه خواهد شد. ای کاش این دستگیری به خاطر فشار به حامیان سیاسی او در ایران نباشد.
چرا امروز کم نوشتم
خوشبختانه این سانسور کامنتدونی به من امکان پاک کردن اعتراضهای خیلیها را به خاطر کم نوشتن امروزم را داده است! از بس در مورد گشادی و ... بودند!!!
من کم خوابی دارم، و در ضمن این چند شبه خیلی فشار کار خبری زیاد شده. در نتیجه باید کمی به خودم مرخصی میدادم!
فردا شب هم یک میزگرد با چند آدم درست و حسابی دارم در مورد کاریکاتورهای دانمارکی. باید خودم را اندکی آماده کنم!
من کم خوابی دارم، و در ضمن این چند شبه خیلی فشار کار خبری زیاد شده. در نتیجه باید کمی به خودم مرخصی میدادم!
فردا شب هم یک میزگرد با چند آدم درست و حسابی دارم در مورد کاریکاتورهای دانمارکی. باید خودم را اندکی آماده کنم!
مقلد جرج بوش
ستیو بریجز،کسی که در مراسم شام خبرنگاران با بوش همزمان ادای او را در میآورد، سایت خودش را دارد که حیف است قطعات ویدیویی آنرا نبینید! جالب آنکه قیافه این آدم اصلا شبیه بوش نیست، ولی باگریم و ادا و اطوارش چنان عین بوش رفتار میکند که در برنامهای جداگانه 
بعضیها را به اشتباه انداخته بود!
بدترين رييس جمهوری تاريخ آمريکا؟
اين شماره رولينگ ستون خيلی جالب از آب در آمده. بخصوص روی جلدش. کاری از رابرت گراسمن کاريکاتوريست صاحب سبک و قديمی آمريکايی روی آن است که خنگی بيش از حد بوش را به بهترين وجهی نشان می دهدبوش در بدترين دوران خود قرار دارد، و تنها يک رئيسجمهوری ديگر در دومين دوره رياستش اين همه دچار عدم اعتماد عمومی شده: ريچارد نيکسون، آنهم در ماههای پايانی ماجرای واترگيت. يک مورخ آمريکايی او را با جيمز بيوکنان، اندرو جانسن و هربرت هوور مقايسه کرده است. کسانی که جامعه آمریکا را بشدت متفرق کردند.
در سوی ديگر کسانی مثل جرج واشينگتن، لينکن، و فرنکلين روزولت سببساز اتحاد شده بودند، چيزی که جرج بوش اصلا با آن آشنا نيست.
بوش هميشه خواسته در تاريخ اثری بلند مدت داشته باشد، و احتمالا موفق خواهد بود...آيا او رابه عنوان بدترين رييس جمهوری تاريخ آمريکا خواهند شناخت؟
دو ساعت دوچرخه سواری و ماليات بازی
امروز آخرين مهلت پرکردن برگههای مالياتی بود، من تنبل نامرتب هم همه مدارک لازم را گم کرده بودم. خلاصه سر ظهر بيدار شدم، رفتم و کرايه آپارتمان را دادم، بعدش هم رفتم دنبال گرفتن نسخههای مجدد مدارک...خلاصه نزديک به دو ساعت و نيم هم دوچرخهسواری کردم و حسابی نفسم در آمد.
اينقدر به بعضی بلاگرهای ايرانی ساکن تورنتو که زورشان میآيد از تجربياتشان در مورد پر کردن برگه مالياتی و اين چيزها بنويسند فحش دادم که حد ندارد. راستش حس می کنم خيلی از برو بچهها زورشان میآيد بگويند چه اشتباهاتی کردهاند تا به اينجا رسيده اند، نکند بقيه بفهمند کامل نيستند.
من رفتم و برگه T4 را از اداره گرفتم، بعدش خودم را رساندم به يکی از اين دکانهای متخصص، و بعد از ربع ساعت کاغذ بازي و چک کردن شماره اجازه کار و ...کار انجام شد. درد هم نداشت! خانم چينی متخصص اين کار هم هنوز نمیتوانست درست انگليسی حرف بزند ولی کارش را ظاهرا خوب بلد بود! راحتی کار اینجاست که تمام کارها را به صورت آنلاین انجام داد. برای کسانی که بار اولشان است، شنیدن اینکه دولت ممکن است مبلغی را از مالیات سالانه را به آنها بازگردادند خیلی خوش است! اگر خدا خواست، بیحرف پس و پیش، من میگذارمش برای دوربین دیجیتال درست و حسابی!
نيم ساعت دوچرخه سواری بعد از آن هم کلی حال داد.
اينقدر به بعضی بلاگرهای ايرانی ساکن تورنتو که زورشان میآيد از تجربياتشان در مورد پر کردن برگه مالياتی و اين چيزها بنويسند فحش دادم که حد ندارد. راستش حس می کنم خيلی از برو بچهها زورشان میآيد بگويند چه اشتباهاتی کردهاند تا به اينجا رسيده اند، نکند بقيه بفهمند کامل نيستند.
من رفتم و برگه T4 را از اداره گرفتم، بعدش خودم را رساندم به يکی از اين دکانهای متخصص، و بعد از ربع ساعت کاغذ بازي و چک کردن شماره اجازه کار و ...کار انجام شد. درد هم نداشت! خانم چينی متخصص اين کار هم هنوز نمیتوانست درست انگليسی حرف بزند ولی کارش را ظاهرا خوب بلد بود! راحتی کار اینجاست که تمام کارها را به صورت آنلاین انجام داد. برای کسانی که بار اولشان است، شنیدن اینکه دولت ممکن است مبلغی را از مالیات سالانه را به آنها بازگردادند خیلی خوش است! اگر خدا خواست، بیحرف پس و پیش، من میگذارمش برای دوربین دیجیتال درست و حسابی!
نيم ساعت دوچرخه سواری بعد از آن هم کلی حال داد.
بوش و بدل کميک او
Pool photograph by Roger L. Wollenberg
President Bush, left, and Steve Bridges, a Bush impersonator, performed a stand-up routine at the White House Correspondents' Association dinner on Saturday.
کابوس جرج بوش در شبی که میخواست خوش باشد
پريشب، شام سالانه رئيس جمهوری آمريکا با خبرنگاران پوشش دهنده اخبار کاخ سفيد، چيزی از آب در نيامد که بوش دنبالش بود. قسمتهای بامزهای داشت، مثل کسی که شبيه او بود و ادايش را در میآورد، ولی هيچ چيز مثل بخشی نبود که ستيون کولبر ، جرج بوش را کباب کرد.کولبر آنقدر به بوش متلک انداخت که در لحظاتی بوش نتوانست آن لبخند تصنعیاش را حفظ کند. بسیاری حملات کولبر را غیر قابل باور خواندند، و این نخستین باری بود که کسی با این صراحت جرج بوش را مستقیما مسخره میکرد. میتوانيد قطعات فيلم اين مراسم را اينجا ببينيد.
روزگار سپری شده
June 2004July 2004
August 2004
September 2004
October 2004
November 2004
December 2004
January 2005
February 2005
March 2005
April 2005
May 2005
June 2005
July 2005
August 2005
September 2005
October 2005
November 2005
December 2005
January 2006
February 2006
March 2006
April 2006
May 2006
June 2006
July 2006
August 2006
September 2006
October 2006
November 2006
December 2006
January 2007
February 2007
March 2007
April 2007
May 2007
June 2007
July 2007
August 2007
September 2007
October 2007
November 2007
December 2007
January 2008
February 2008
March 2008
April 2008
May 2008
June 2008
July 2008
August 2008
September 2008
October 2008
November 2008
December 2008
January 2009
February 2009
March 2009
April 2009
May 2009
June 2009
July 2009
August 2009
September 2009
October 2009
November 2009